Η τελευταία ευκαιρία και οι ευθύνες των παικτών

Είναι η τελευταία ευκαιρία του Παναθηναϊκού το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη για να μην γκρεμίσει οριστικά ό,τι έχτιζε για συνεχόμενους μήνες; Θεωρητικά, αν οι Πράσινοι χάσουν από τον Ολυμπιακό, θα κυνηγούν θαύματα. Γιατί θα δουν τις αποστάσεις απ’ όλους να είναι βαθμολογικά μεγαλύτερες της μίας νίκης. Και θα πρέπει να υπολογίσουμε εδώ και το ενδεχόμενο των ισοβαθμιών. Ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε σε κανένα παιχνίδι της κανονικής διάρκειας ούτε την ΑΕΚ, ούτε τον ΠΑΟΚ. Συν ότι βγήκε τέταρτος, που αν τα δύο πρώτα κριτήρια στο φινάλε είναι ίδια ανάμεσα σε ομάδες που ισοβαθμούν, τότε παίζει ρόλο η βαθμολογική θέση. Αρα αν π.χ. βρίσκεται πίσω από τον ΠΑΟΚ με έξι βαθμούς, ουσιαστικά θα είναι εφτά αφού δεν θα του φτάνει η ισοβαθμία.

Είναι περισσοτερο δύσκολο απ’ ό,τι φαντάζει λοιπόν για τον Παναθηναϊκό το να ξεπεράσει κάθε έναν από τους τρεις αντιπάλους που βρίσκονται από πάνω του και να πάρει εκείνος το πρωτάθλημα. Και είναι κομβικό, έως και… τελικός, αυτό το πρώτο ματς στο Καραϊσκάκη. Ακόμα και από ψυχολογικής άποψης. Μια νίκη στο Φάληρο θα δώσει αυτοπεποίθηση σε όλο τον οργανισμό του Παναθηναϊκού. Σε παίκτες, προπονητή, διοίκηση, κόσμο. Μια ήττα, σε συνδυασμό με όλα όσα έχουν προηγηθεί, θα φέρει ακόμα μεγαλύτερη εσωστρέφεια. Θα αυξήσει τα επίπεδα της γκρίνιας. Και ίσως φέρει και εξελίξεις που κανείς δεν περιμένει αυτή τη στιγμή. Για πολλούς.

Πάντως επειδή αρκετοί πλέον είναι εκείνοι που βλέπουν μόνο τον προπονητή ως υπαίτιο για τις απώλειες βαθμών που είχε ο Παναθηναϊκός, είναι αλήθεια πως και οι παίκτες δεν εξαιρούνται απ’ αυτό το κομμάτι. Στην Κρήτη για παράδειγμα έχασαν ένα… τσουβάλι ευκαιρίες. Και μετά έτρεχαν και δεν έφταναν. Τέτοια λάθη σε τόσο κρίσιμες στιγμές δεν συγχωρούνται. Και κυρίως στα μεγάλα ματς των play offs δεύτερες ευκαιρίες δεν υπάρχουν. Είναι κάτι που πρέπει να αντιληφθούν πια και οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι δεν είναι στο… απυρόβλητο. Κάθε άλλο.