«Αγάπη μου, δεν το πιστεύω ότι δεν θα σε ξαναδώ…»

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης βυθίστηκε χθες η χώρα καθώς ξημέρωνε η θλιβερή πρώτη επέτειος της τραγωδίας των Τεμπών, με τις καμπάνες να ηχούν σε όλες τις εκκλησίες πένθιμα 57 φορές, μια για κάθε ψυχή που χάθηκε τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου κατά τη μετωπική σύγκρουση των δύο τρένων στην κοιλάδα των Τεμπών. Στο ετήσιο μνημόσυνο, στο σημείο της τραγωδίας, οι σκηνές ήταν σπαρακτικές και ο πόνος των γονιών, που γονατιστοί μοιρολογούσαν τα παιδιά τους, ανείπωτος.

Με λουλούδια στο χέρι και αναμμένα καντήλια στο χώμα, οι μανάδες των παιδιών που έχασαν της ζωή τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα μάταια έπιαναν κουβέντα μαζί τους θρηνώντας για τον αδιανόητο χαμό τους. «Το σπίτι μας έγινε δεύτερο νεκροταφείο. Σου ζητώ ένα μεγάλο συγγνώμη που σε έφερα σε αυτόν τον απάνθρωπο κόσμο και δεν κατάφερα να σε σώσω» έλεγε μια μάνα στην κόρη της. «Αγάπη μου, δεν το πιστεύω ότι δεν θα σε ξαναδώ, πού είσαι;» φώναζε μια άλλη μάνα στον γιο της. Γροθιά στο στομάχι η στιγμή που ο ιερέας ο οποίος τελούσε το τρισάγιο «λύγισε» κατά των ανάγνωση των ονομάτων των 57 νεκρών. «Αθάνατοι» φώναξαν όλοι στο τέλος της τελετής ξεσπώντας σε χειροκροτήματα, ενώ, αμέσως μετά, τον λόγο πήραν γονείς αδικοχαμένων παιδιών, που, με όση δύναμη τους απέμεινε, ζήτησαν να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Την ίδια ώρα, στη μεγάλη πορεία που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα για την πρώτη επέτειο από το σιδηροδρομικό δυστύχημα, μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, κορίτσια ζωγράφισαν στο έδαφος με κόκκινα γράμματα τα ονόματα των 57 θυμάτων που δεν γύρισαν ποτέ σπίτι εκείνο το βράδυ. Οι ογκώδεις συγκεντρώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη σημαδεύτηκαν από επεισόδια. Στο προαύλιο της Βουλής και στην Ομόνοια κουκουλοφόροι πέταξαν μολότοφ, με την ένταση να μεταφέρεται αργότερα στα Εξάρχεια και την ΕΛ.ΑΣ. να απαντά με χρήση χημικών, έξι συλλήψεις και έξι προσαγωγές. Και στη Θεσσαλονίκη οι Αρχές έκαναν χρήση χημικών και κρότου λάμψης και προχώρησαν σε προσαγωγές.