ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΡΙΜΜΕΝΑ

Πέρασα μια βόλτα από τους αγρότες στο Σύνταγμα. Σκηνές σοσιαλιστικού ρεαλισμού με τα τρακτέρ έξω από τη Βουλή. Ο κόσμος της υπαίθρου που παράγει στο σημείο που καταναλώνονται τα προϊόντα του, στη μεγάλη πόλη. Εχει κι αυτό τη σημειολογία του. Πώς το έλεγε ο Τζεφρώνης στα περίφημα «Αγροτικά» του Θωμά Μπακαλάκου: «Τα παλικάρια φύγανε να βρουν δουλειά στην πόλη». Πολλοί νέοι αγρότες βέβαια έχουν ακολουθήσει εδώ και μια δεκαετία αντίστροφο δρόμο: γύρισαν στα πατρογονικά και αφιερώθηκαν στις καλλιέργειες. Και οι δύο κόσμοι χθες συναντήθηκαν έστω κι έτσι. Να πω κάτι: μια νέα γενιά αγροτών, μορφωμένοι, με συνείδηση της υπαίθρου, ήλθαν στην Αθήνα για λίγες ώρες. Με τα δίκαια των αιτημάτων τους. Με την απορία πώς γίνεται να παράγεις κάτι με κόστος 7 λεπτά και ο καταναλωτής να το αγοράζει 2 ευρώ.

Καταναλωτές είπα και νομίζω είμαστε από τις λίγες χώρες που δεν έχουμε ισχυρό κίνημα καταναλωτών. Και στο σουπερμάρκετ, ατομικά σκεφτόμαστε. Ενα κίνημα με χαρακτηριστικά ομάδας πίεσης θα είχε ενδιαφέρον. Ξανασκεφτείτε το.

Τώρα με την επιστολική ψήφο έγινε λέει αίτηση από χώρες όπως η Παπούα Νέα Γουινέα, η Ακτή Ελεφαντοστού. Είμαστε ικανοί, οι Κυψελιώτες να κάνουν αποχή και να ψηφίσουν οι Ελληνες της Παπούα.

Θα στέλνουν διάβασα τώρα στις Απόκριες ελεγκτές της ΑΑΔΕ σε καρναβάλια για τη φοροδιαφυγή. Αν δείτε να σας πλησιάζει καρναβαλιστής με μάσκα Κωστή Χατζηδάκη, καταλάβατε.

Πενήντα ένα χρόνια από την Ταράτσα της Νομικής, τον Φλεβάρη του 1973. Μια από τις κορυφαίες αντιδικτατορικές κινήσεις. Το λένε όλοι οι τότε πρωταγωνιστές (Μπίστης, Τζουμάκας κ.ά.). Ενας φωτισμένος ιερέας που συνέτρεξε τότε τους φοιτητές ήταν ο σημερινός Αναστάσιος Αλβανίας.