Αποζημίωση σε πολίτη λόγω καθυστέρησης στην έκδοση απόφασης

Oι καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, οι οποίες – κατά γενική ομολογία – είναι από τις μεγαλύτερες παθογένειες του δικαστικού συστήματος, οδηγούν όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια τους πολίτες στη διεκδίκηση αποζημιώσεων λόγω της υπέρβασης του χρόνου μέχρι να βρουν το δίκιο τους.

«Σύμμαχός» τους σε αυτή τη διαδρομή είναι το νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει ότι για καθυστερήσεις σε διοικητικές δίκες μπορούν να διεκδικήσουν δίκαιη ικανοποίηση προβάλλοντας ότι η διαδικασία για την εκδίκαση της υπόθεσής τους καθυστέρησε αδικαιολόγητα.

Μια τέτοια υπόθεση απασχόλησε πρόσφατα τη Δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα, ιδιοκτήτρια ακινήτων διεκδικούσε αποζημίωση 4,5 εκατ. ευρώ και με διαφορετική αγωγή διεκδικούσε επιπλέον 8.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που έχει υποστεί γιατί δεν μπορούσε να αξιοποιήσει τρία ακίνητά της τα οποία είχαν υπαχθεί σε καθεστώς αρχαιολογικής νομοθεσίας. Το δικαστήριο ύστερα από πέντε χρόνια και αφού είχαν προηγηθεί 11 αναβολές αναγνώρισε μεν ότι είχε παραβιαστεί ο εύλογος χρόνος απονομής δικαιοσύνης, αλλά το ποσό που της επιδίκασε ήταν 3.000 ευρώ ως ικανοποίηση για την ηθική της βλάβη.

Η ιδιοκτήτρια υποστήριξε ότι η υπόθεσή της δεν είχε καμία πολυπλοκότητα, υπήρχε  σχετική νομολογία και ότι είχε περιέλθει «σε κατάσταση άγχους και στενοχώριας» λόγω «της ζωτικής σημασίας της υπόθεσης για τα συμφέροντά της».

Το δικαστήριο έκρινε ότι το χρονικό διάστημα που διήρκεσε η εκδίκαση της υπόθεσής της δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της «εύλογης διάρκειας» της δίκης κατά την έννοια της διάταξης του νόμου 4055/2012, ούτε άλλωστε τις απαιτήσεις της «λογικής προθεσμίας», κατά την έννοια του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αποφάνθηκε ότι η καθυστέρηση αυτή προκάλεσε πράγματι στην αιτούσα ηθική βλάβη, «για την αποκατάσταση της οποίας κρίνεται δικαιολογημένη, ως δίκαιη ικανοποίηση, η επιδίκαση σε αυτήν εύλογου χρηματικού ποσού», που προσδιορίστηκε σε 3.000 ευρώ.

ΜΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ