Υπερήφανο έκανε μόνο τον εαυτό της

«Ευαγγελία, μας έκανες όλους υπερήφανους!». Οχι, κύριε Πρωθυπουργέ, η Ευαγγελία τους μόνους που έκανε υπερήφανους είναι τον εαυτό της και την οικογένειά της.

Δικαιώθηκε για τις ατελείωτες ώρες σκληρής προπόνησης κάτω από αντίξοες συνθήκες για τις οποίες υπεύθυνη είναι η εκάστοτε πολιτική ηγεσία που σήμερα σπεύδει να δηλώσει υπερήφανη.

Η Ευαγγελία πέρυσι ήθελε να αποσυρθεί από το σόλο της καλλιτεχνικής κολύμβησης. Αλλά μέσα της νίκησε ο εγωισμός του πρωταθλητή και αποφάσισε να συνεχίσει. Οχι για να μας κάνει να νιώσουμε εμείς υπερήφανοι – αμφιβάλλω αν της καίγεται καρφί –, αλλά για να δικαιώσει τους κόπους της και να ανταμείψει την αγάπη της για τον χορό και το νερό. Κάθε δάκρυ που κύλησε από τα όμορφα μάτια της μετά την κατάκτηση της κορυφής ήταν και ένας πόνος τον οποίο άφηνε πια ελεύθερο να βγει από μέσα της.

Αν η Ευαγγελία Πλατανιώτη κατακτούσε την έκτη, την έβδομη θέση – πόσοι Ελληνες είναι έκτοι και έβδομοι στον κόσμο με αυτό που ασχολούνται; – δεν θα έκανε κανέναν υπερήφανο. Και στον Τύπο, κυρίως στον έντυπο, η προσπάθειά της θα έβρισκε θέση σε κάποιο μονόστηλο, γιατί τα ντέρμπι έχουν μεγαλύτερη απήχηση στον κόσμο. Τώρα όμως θα εμφανιστούμε ως ειδικοί στην καλλιτεχνική κολύμβηση και θα σπεύσουμε για συνεντεύξεις.

Σαν την Ευαγγελία υπάρχουν εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες στη χώρα μας που δίνουν τον δικό τους αγώνα στον στίβο της διάκρισης, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και βεβαίως του Τύπου, γιατί έτυχε να μην τους αρέσει το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ ή το τένις.

Πολλές φορές ως ανταμοιβή εισπράττουν αναξιοκρατία και κοροϊδία και αναγκάζονται να πετάξουν λευκή πετσέτα, να προδώσουν τα όνειρά τους ή να τα κυνηγήσουν σε άλλες χώρες. Οπως η Βασιλική Αλεξανδρή και οι τρίδυμες αδερφές της, η Αννα Μαρία και η Ειρήνη, που πέταξαν μαύρη πέτρα πίσω τους και από το 2014 εκπροσωπούν την Αυστρία, ως αντίπαλες πια της Ευαγγελίας.

Αυτό που θα έπρεπε να πούμε στην Πλατανιώτη και σε κάθε αθλητή και αθλήτρια που διακρίνεται και τιμά τα ελληνικά χρώματα είναι ένα μεγάλο »ευχαριστώ» που υπέμειναν τόσες δυσκολίες από το απρόσωπο και γλοιώδες ελληνικό κράτος για να φτάσουν στην κορυφή.