Ονειρικοί Cocteau Twins, 41 χρόνια μετά

Μπαίνουμε στη χρονοκάψουλα της ποπ ροκ μουσικής – όπως κάνουν και πολλά σάιτ και εφημερίδες στο εξωτερικό, άρα «κλεμμένη» η ιδέα – και γυρίζουμε στο 1983 και δη στις 24 Οκτωβρίου, όταν κυκλοφόρησε μέσω της εμβληματικής εταιρείας 4AD το παραπάνω αριστούργημα. Σαράντα ένα χρόνια μετά ξεχωρίζει για τα ηχητικά του ηχοτρόπια και την εκστατική προσέγγιση στη σύνθεση των τραγουδιών με αποτέλεσμα να φέρουν το post-punk στον μυστηριώδη κόσμο που του άξιζε. Οταν κυκλοφόρησε το «Head Over Heels», ο DJ του ραδιοφώνου του BBC John Peel έπαιξε ολόκληρο το άλμπουμ στην εκπομπή του, αυτό τότε σήμαινε πάρα πολλά.

Το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του σκωτσέζικου εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος Cocteau Twins – όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Elizabeth Fraser and Robin Guthrie – οδηγεί με παράξενο τρόπο τον ακροατή στη μέθεξη. Η φωνή της Elizabeth Davidson Fraser οδηγεί σε μεθυστικό αποτέλεσμα. Σαν ξωτικό που ήρθε από τη χώρα των θαυμάτων η οποία τραγουδά σε παράξενη γλώσσα, τόσο όμως παθιασμένα όσο και ακατανόητα. Αλλά αυτή είναι η μαγεία του.

«Ακατανόητη» αγάπη

Το «Head over heels» περιγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον τρόπο σκέψης των δημιουργών του. Του κιθαρίστα Robin Guthrie και της τραγουδίστριας Elizabeth Fraser. Ο Guthrie το έχει περιγράψει ως άλμπουμ με τραγούδια αγάπης. Αν ναι, είναι καλυμμένα και με υπονοούμενα που αστράφτουν πότε-πότε στους τίτλους τους. Οπως το «My Love Paramour» με κάτι σπάνιο για το γκρουπ στον κατανοητό στίχο «There’s only our hair’s breadth between us». Κυρίως, το συναίσθημα του έρωτα και της αγάπης εμφανίζεται «ακατανόητα», όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με το τραγούδι της Frazer. Γίνεται όμως κατανοητό με τη βουρκωμένη αγαλλίαση που έχει η φωνή της.

Σε όλη σχεδόν την καριέρα τους οι Cocteau Twins ήταν στην πραγματικότητα trio: ο Simon Raymonde ανέλαβε τον ρόλο του μπασίστα λίγο μετά την κυκλοφορία του «Head Over Heels», ρόλο που έπαιξε τις πρώτες μέρες του γκρουπ ο φίλος του Guthrie, Will Heggie. Αλλά ο Heggie είχε παραιτηθεί από την ηχογράφηση του «Head Over Heels».

Οσο ήταν wannabe ήρωας κιθάρας, ο Guthrie ήταν ένας απρόβλεπτος παραγωγός. Θαυμαστής του Phil Spector και λάτρης των πεντάλ αντήχησης και εφέ, τα οποία χρησιμοποιούσε για να «διαλύσει» την τυπική δομή του παιξίματος κιθάρας, αντικαθιστώντας τα riff με στροβιλισμούς και… νότες ιριδίζουσας ομίχλης. Το «Spangle Maker», το ΕΡ του 1984 που ακολούθησε το Head Over Heels, θα μπορούσε να είναι ένας όρκος αγάπης της Fraser προς τον Guthrie. Στην πράξη, λειτούργησε αντίστροφα: τα κομμάτια των Cocteaus «κατασκευάζονταν» πάντα πρώτα, μετά η Fraser άκουγε και περνούσε τη φωνητική μελωδία της.

Για πολλούς το «In Our Angelhood» είναι το ξεχωριστό κομμάτι του «Head Over Heels». Η ταχύτητά του και τα διαπεραστικά φωνητικά είναι ό,τι πιο κοντά έκαναν στο πανκ, αλλά το τελικό αποτέλεσμα της δουλειάς τους μοιάζει σαν κωδωνοστάσιο εκκλησίας που εκτινάσσεται ξαφνικά στο Διάστημα. Σαν πύραυλος. Τα δε ανατριχιαστικά φωνητικά της Fraser προκαλούν «αφόρητη» έκσταση ενώ η κιθάρα του Guthrie «πέφτει» πάνω στις συνθέσεις σαν καμικάζι.

Μοναδική ερμηνεία

Κλειδί στο ονειρικό αυτό άλμπουμ αλλά και συνολικά στον ήχο των Σκωτσέζων είναι η Fraser. Ακούγεται σαν γλυπτός αναστεναγμός παρά σαν μια προσπάθεια λεκτικής επικοινωνίας. Ο τρόπος ερμηνείας της τραγουδίστριας είναι ουσιαστικά πρωτότυπος και αποτελεί δική της «εφεύρεση». Αυτή η αίσθηση που εγκαταλείπει τον εαυτό της ενώ η φωνή της σαν ξωτικό χαϊδεύει τα αφτιά του ακροατή αποτελεί τον λόγο γιατί το «Head Over Heels» είναι τόσο σπουδαίο άλμπουμ. Απόκοσμο και τόσο, μα τόσο γοητευτικό. Αλμπουμ με αίσθηση μυστηρίου, με αύρα μυστικιστικών λειτουργιών και όλα αυτά με «ιδιωτική» γλώσσα, απολύτως όμως κατανοητή σε όλους.