«Ασχολούμαι με την καρδιά αλλά και με τα καρδιοχτύπια»

Πολλοί γιατροί κατά καιρούς έχουν εμπλακεί με το λαϊκό και το ρεμπέτικο. Π.χ. ο Νίκος Καστανιάς, συνεργάτης και στενός φίλος του Ζαμπέτα. Ποια ιδιότητα υπερέχει, του γιατρού ή του δημιουργού;

Σε εμένα η υπεροχή του καρδιολόγου δεν αλλάζει ούτε πιστεύω ότι θα αλλάξει γιατί μου δωρίζει όλο αυτό το συγκινησιακό, αδρενεργικό και γεμάτο πληρότητας αίσθημα, που μου είναι ανεκτίμητης αξίας. Η δημιουργία όμως συμπληρώνει ακρογωνιαία τα θεμέλιά μου. Οπως ο Νίκος Καστανιάς ο πνευμονολόγος που το πρωί ασχολούνταν με την αναπνοή και το βράδυ με τον αναστεναγμό έτσι και εγώ ασχολούμαι με την καρδιά αλλά και με τα καρδιοχτύπια.

Το ρεμπέτικο θεωρείτε πως μπορεί να μετεξελιχθεί σε αυτοτελές πεδίο επιστημονικής έρευνας στα πανεπιστήμια; Εχουν γίνει βήματα για τη λαϊκή μουσική ως πεδίο έρευνας, όπως παλιότερα στο περίφημο ΤΕΙ Αρτας και αλλού…

Η πρόσφατη καταχώρηση του ρεμπέτικου στην Unesco, ως μέρος της άυλης παγκόσμιας πολιτιστικής μας κληρονομιάς είναι η στιβαρή απόδειξη ότι το ρεμπέτικο είναι ένα πεδίο ακαδημαϊκής αξίας. Από την κοινωνιολογική, ανθρωπογεωγραφική και ιστορική οπτική έως το μουσικολογικό γεφύρωμα ανατολής και δύσης που κουβαλάει (Βυζαντινοί, λαϊκοί δρόμοι, μακάμια, τρίχορδα καραντουζένια, τεχνική λαϊκής κιθάρας, σιγόντα, κ.ά.), σαφέστατα έχει θέση στην επιστημονική έρευνα.

Τι σχεδιάζετε άμεσα, σε παράσταση, ή βιβλίο ή κάτι άλλο;

Πραγματοποιήσαμε αλλά και θα ξαναανεβάσουμε το επόμενο άμεσο διάστημα τη μουσικοκινηματογραφική παράσταση (music documentary clip) «Από το κορίτσι του τεκέ στο Χάραμα Καισαριανής», ένα μουσικό οδοιπορικό από το προπολεμικό ρεμπέτικο στο αστικό λαϊκό τραγούδι με αφηγήσεις, μουσικές και σπάνια βίντεο. Επίσης ετοιμάζω σιγά σιγά, ως μια πλέον τριλογία, και τον επόμενο συνδετικό μυθιστορηματικό μου σταθμό (βιβλίο & CD) αλλά αυτή τη φορά θα έχει χρώμα και άρωμα από θάλασσα και πέτρα. «Τα πετροκάραβα».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΝΙΑΤΗΣ