Πότε θα ξαναμιλήσεις;

Πότε θα ξαναμιλήσεις;

Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας.

Σπέρνουνται γεννιούνται σαν τα βρέφη

ριζώνουν θρέφουνται με το αίμα.

Όπως τα πεύκα

κρατούνε τη μορφή του αγέρα

ενώ ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί

το ίδιο τα λόγια

φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου

κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί.

Ίσως γυρεύουν να μιλήσουν τ’ άστρα

που πάτησαν την τόση γύμνια σου μια νύχτα

ο Κύκνος ο Τοξότης ο Σκορπιός

ίσως εκείνα.

Αλλά πού θά εισαι τη στιγμή που θά ‘ρθει

εδώ σ’ αυτό το θέατρο το φως;

Από την ποιητική συλλογή «Τα τρία κρυφά ποιήματα»,

Επί σκηνής ΣΤ’, 1966