«Εφυγε» όπως ήθελε

Στις 28 Νοεμβρίου 1989 ο Φραντς Μπεκενμπάουερ είχε ραντεβού με τον επικεφαλής της Deutsche Bank, Αλφρεντ Χερχόιζεν. Η πτήση του ωστόσο ακυρώθηκε λόγω καταιγίδας και δεν συναντήθηκε ποτέ με τον ισχυρό άνδρα της γερμανικής τράπεζας, ο οποίος δύο ημέρες αργότερα δολοφονήθηκε από τρομοκράτες της RAF.

«Ενας άνδρας μπήκε στο αυτοκίνητό του το πρωί, οδήγησε για μικρή απόσταση, έγινε έκρηξη και το άτομο δεν υπάρχει πια». Με αυτόν τον τρόπο περιέγραψε ο Μπεκενμπάουερ την αμηχανία του. Ηταν ένα επεισόδιο που τον έκανε να σκεφτεί τον θάνατο και τη μετενσάρκωση της ψυχής.

Στα απομνημονεύματά του ο Κάιζερ περιγράφει πώς θα ήθελε ο ίδιος να πεθάνει. «Θα ήμουν ευτυχής αν δεν ήταν ένας θάνατος σε δευτερόλεπτα, όχι μια καρδιακή προσβολή, όχι ένα ατύχημα αλλά ένας συνειδητός αποχαιρετισμός. Και αν συνδεόταν με πόνο, θα ήθελα κι αυτόν να τον υπομείνω. Εύχομαι έναν συνειδητό θάνατο ώστε να μπορέσω να προετοιμάσω την ψυχή μου να αφήσει το σώμα μου και να επιστρέψει με διαφορετική μορφή».

Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα μέχρι την τελευταία λέξη. Οταν πριν από μερικά χρόνια ρωτήθηκε αν φοβάται τον θάνατο, απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Οχι. Πρέπει να βλέπεις τον θάνατο ως φίλο που θα σε συνοδεύσει σε μια άλλη ζωή».

Οι εκδοχές για το «Κάιζερ»

Δεν ξέρουμε πώς θα είναι η νέα του ζωή, σίγουρα όμως γνωρίζουμε πώς ήταν η παλιά.

Ο μύθος του Μπεκενμπάουερ άνθισε μέσα στις στάχτες της διαλυμένης και διαιρεμένης μεταπολεμικής Γερμανίας.

Ακόμα και το προσωνύμιό του, «Κάιζερ», δηλαδή αυτοκράτορας που τον χαρακτήριζε περισσότερο και από το ίδιο το όνομά του, δεν είναι βέβαιο πώς το απέκτησε.

Κάποιοι το αποδίδουν λόγω της εκπληκτικής του ομοιότητας με τον γερμανό αυτοκράτορα Λουδοβίκο Β’ της Βαυαρίας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Welt am Sonntag», η εφημερίδα «Bild» με την οποία ανήκει στον ίδιο όμιλο, τον είχε χαρακτηρίσει «Κάιζερ του έθνους» στις 10 Ιουνίου 1969.

Υπάρχει και τρίτη εκδοχή που υποστηρίζει πως ο Μπεκενμπάουερ πήρε το προσωνύμιο «Κάιζερ» όταν φωτογραφήθηκε τον Αύγουστο του 1971, πριν από αγώνα με την Αούστρια στη Βιέννη, δίπλα στο άγαλμα του πρώην αυστριακού Κάιζερ Φραγκίσκου Α’ στο Αυτοκρατορικό Παλάτι του Χόφμπουργκ.

Οποια κι αν είναι η αλήθεια, ο Μπεκενμπάουερ κατάφερε να ταυτιστεί με τον τίτλο του «Κάιζερ» σε βαθμό τέτοιο που ακόμα και μετά τον θάνατό του πολλοί ζητούν έναν πολιτικό με τις δυνατότητές του.

Διαφορετικές ζωές

Ο αυτοκράτορας του γερμανικού ποδοσφαίρου έζησε πολλές ζωές ταυτόχρονα.

Δαντελένιος πάνω στα υγρά γήπεδα, εκεί όπου οι άλλοι γλιστρούσαν, επαναπροσδιόρισε την έννοια του λίμπερο προσθέτοντας στο παιχνίδι του αμυντικού το επιθετικό πνεύμα. Αγάπησε έντονα τέσσερις γυναίκες, παντρεύτηκε τρεις φορές και απέκτησε πέντε παιδιά. Πάντοτε ένιωθε τύψεις γιατί δεν τους αφιέρωσε τον χρόνο που ήθελε. «Ημουν κακός πατέρας», έλεγε συχνά. Κατέρρευσε όταν έχασε τον γιο του Στεφάν, 46 ετών, από καρκίνο στον εγκέφαλο.

Ενώπιον του Μπεκενμπάουερ υποκλίνονταν πολιτικοί, καλλιτέχνες, αθλητές, μικροί και μεγάλοι, όλη η Γερμανία. Κάποτε ένας πιτσιρικάς ζήτησε από τον καλλιτέχνη Αντρέ Χέλερ 32 αυτόγραφα. «Τι να τα κάνεις τόσα πολλά;», τον ρώτησε. «Τα χρειάζομαι για να τα ανταλλάξω με ένα του Μπεκενμπάουερ», του απάντησε.

Ο Κάιζερ γιγάντωσε τη Γερμανία ποδοσφαιρικά, αλλά ταυτόχρονα της πούλησε και κάθε λογής καπιταλιστικό προϊόν μέσω των δεκάδων διαφημίσεων που άφησαν εποχή. Με τον θάνατο του Μπεκενμπάουερ η σύγχρονη Γερμανία έχασε ένα πολύτιμο μέρος της ψυχής της, που δύσκολα θα μπορέσει να αναπληρώσει.