Θα μπορέσει ο Ατάλ να αντιμετωπίσει επιτυχώς την Ακροδεξιά;

Επισήμως, η μάχη των ευρωεκλογών δεν είναι ο «πρωταρχικός λόγος» που ο Εμανουέλ Μακρόν επέλεξε τον 34χρονο Γκαμπριέλ Ατάλ, μέχρι προχθές υπουργό Παιδείας της Γαλλίας, να διαδεχθεί την Ελιζαμπέτ Μπορν στον πρωθυπουργικό θώκο – κάνοντάς τον έτσι τον νεότερο, όπως και τον πρώτο ανοιχτά ομοφυλόφιλο, πρωθυπουργό στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Επισήμως, πάντα, έπειτα από δέκα ημέρες διαβουλεύσεων, μόνο το «σχέδιο επανεξοπλισμού και αναγέννησης» της Γαλλίας που προανήγγειλε ο γάλλος πρόεδρος κατά το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του, κάνοντας τότε λόγο για έναν «βιομηχανικό, οικονομικό, ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό» αλλά και έναν επανεξοπλισμό «του πολίτη», καθόρισε την απόφασή του. Μιλώντας στη «Le Monde», βέβαια, πηγή του προεδρικού περιβάλλοντος αναγνωρίζει πως «δεν απαγορεύεται, όταν είναι κάποιος πρόεδρος της Δημοκρατίας, να σκέφτεται τις επερχόμενες εκλογές». Πριν καν ακόμα ανακοινώσει πάντως ο Ατάλ τη σύνθεση της νέας του κυβέρνησης (πιθανότατα σήμερα), ο γαλλικός Τύπος ήδη αποφάσισε πως επελέγη ως ένα όπλο κατά του Ζορντάν Μπαρντελά, του 28χρονου «προτεζέ» της Μαρίν Λεπέν, που ηγείται επισήμως του κόμματός της, της Εθνικής Συσπείρωσης, και θα ηγηθεί της λίστας των υποψηφίων του στις ευρωεκλογές.

Τι λένε οι αναλυτές

Οσο «υπεράνω» και αν θέλει να εμφανιστεί το Ελιζέ, οι ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι κρίσιμες για τον Μακρόν. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές, η γαλλική Ακροδεξιά είχε έρθει μεν πρώτη, αλλά με βραχεία κεφαλή έναντι του Rennaissance, του κόμματος του Μακρόν, 23,34% έναντι 22,42%, ισοψηφώντας τελικά σε ευρωβουλευτές και αφήνοντας στους μακρονιστές σημαντικό λόγο όσον αφορά την επιλογή των ατόμων που κάλυψαν τους ανώτερους ευρωπαϊκούς θώκους. Αυτή τη φορά, οι δημοσκοπήσεις θέλουν την Εθνική Συσπείρωση να προηγείται κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες της προεδρικής λίστας, εγείροντας το φάσμα μιας μεγάλης εκλογικής ήττας για τον γάλλο πρόεδρο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το προσφιλέστερο πεδίο του. Μία αποτυχία από την οποία δύσκολα θα επανερχόταν σε εθνικό επίπεδο, τρία χρόνια πριν από τη λήξη της δεύτερης προεδρικής του θητείας. Οπως λέει χαρακτηριστικά ο συνταγματολόγος Μπενζαμέν Μορέλ, «ο Εμανουέλ Μακρόν δεν μπορεί να χάσει αυτές τις εκλογές. Αν τις χάσει, ενώ δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία το 2027, τότε θα χάσει τον έλεγχο αυτής της θητείας του». Και αυτός, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ένας ηγέτης γνωστός για τον συγκεντρωτισμό του και την κατακόρυφη άσκηση της εξουσίας επέλεξε να διορίσει πρωθυπουργό έναν πολιτικό νεότερο από τον ίδιο, και εξίσου φιλόδοξο, αλλά σαφώς πιο δημοφιλή. Οι δημοσκοπήσεις θέλουν τον Γκαμπριέλ Ατάλ να διαγκωνίζεται για την πρώτη θέση, στον πίνακα δημοφιλίας των πολιτικών προσώπων, με τον πρώην πρωθυπουργό του Μακρόν, Εντουάρ Φιλίπ, στο 39%-40%. Τους ακολουθεί η Μαρίν Λεπέν, με ποσοστό 36%-37%, και έπεται ο δελφίνος της, ο Ζορντάν Μπαρντελά, με 33%-36%. Σύμφωνα μάλιστα με το Reuters, ένα βίντεο που έδειχνε τον νεαρό ευρωβουλευτή, στα τέλη Νοεμβρίου, να γίνεται δεκτός σαν ροκ σταρ σε μια αγορά τροφίμων, με ένα πλήθος από «φαν» να του ζητούν σέλφι, σήμανε συναγερμό στο στρατόπεδο του Μακρόν, με τον γάλλο πρόεδρο να δηλώνει ότι «χρειαζόμαστε επειγόντως κάποιον να τα βάλει με τον Μπαρντελά». Ο Ατάλ είναι εξίσου χαρισματικός στην επικοινωνία, και επιπλέον αυτός ο πρώην Σοσιαλιστής έχει το προσόν να εκτιμάται και από τη Δεξιά και από την Ακροδεξιά. Λένε πως δεν θέλησε να ηγηθεί ο ίδιος της προεδρικής λίστας στις ευρωεκλογές, ένα σενάριο που εξέταζε κάποια στιγμή το Ελιζέ. Ο ρόλος αυτός αναμένεται να ανατεθεί προσεχώς στον Στεφάν Σεζουρνέ, τον επικεφαλής της ευρωομάδας των Φιλελευθέρων, του Renew Europe, και πρώην (σύμφωνα με ορισμένες πηγές…) σύντροφό του. Σύμφωνα με τη «Le Monde», αυτόν πήρε πρώτα τηλέφωνο ο Ατάλ μόλις ενημερώθηκε για την πρωθυπουργοποίησή του.