Ποια «απαγόρευση του ρωσικού πολιτισμού»;

Oπως οι ίδιοι οι συντάκτες της ανακοίνωσης επισημαίνουν, ο Σύλλογος Εκτακτων Αρχαιολόγων (ΣΕΚΑ) προχώρησε σε καταγραφή των «προβλημάτων του πολιτισμού» σε 2.024 λέξεις. Με μια εύκολη αναζήτηση στο Διαδίκτυο οι αναγνώστες μπορούν να την εντοπίσουν. Για τις ανάγκες του σημειώματος μένουμε μόνο στην αποστροφή, η οποία με τον τρόπο της αναπαράγει έναν «μύθο» που αναπαράχθηκε την προηγούμενη χρονιά και, απ’ ό, τι φαίνεται, εισέρχεται με αξιώσεις στην καινούργια: εκείνον που καταγγέλλει τη «σκοταδιστικής κοπής απαγόρευση του ρωσικού πολιτισμού», με παράδειγμα τη «μισαλλόδοξη τιμωρία της “Λίμνης των κύκνων”».

Είναι να απορεί κανείς ειλικρινά με αυτή την «ανάγνωση» κλείνοντας τα μάτια στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα των κρατικών οργανισμών όλους τους τελευταίους μήνες. Ας πάρουμε μόνο τρία παραδείγματα πιο κοντινά μας.

Ο «Καρυοθραύστης» του Τσαϊκόφσκι (φωτογραφία) – να θυμίσουμε ότι έχει γεννηθεί στο Βοτκίνσκ της Ρωσίας το 1840 –, σε χορογραφία του Κωνσταντίνου Ρήγου, ξεκίνησε στη Λυρική Σκηνή τον Δεκέμβριο και ολοκληρώνεται στις 14 Ιανουαρίου. Τρεις ημέρες αργότερα οι νέοι μουσικοί Σπύρος Μουρίκης, Ηλίας Λιβιεράτος και Νεφέλη Μούσουρα ερμηνεύουν μουσική δωματίου και ανάμεσα στα έργα τη Σουίτα για βιόλα και πιάνο από το μπαλέτο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (διασκευή: V. Borisovsky) του Προκόφιεφ. Και στις 22 του μήνα η Συμφωνική Ορχήστρα του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, εκτός άλλων, το «Pezzo Capriccioso» (έργο 62 για βιολοντσέλο και ορχήστρα), επίσης του Τσαϊκόφσκι, με σολίστ την Ισμήνη Βασιλειάδου και διευθύντρια τη Χριστίνα Παντελίδου.

Με άλλα λόγια, η κριτική για έργα και ημέρες της πολιτιστικής πολιτικής είναι αναγκαία και ευπρόσδεκτη. Αρκεί να ακολουθεί τα άτιμα τα γεγονότα.