Εξοδος

Στο «Ευαγγέλιο» των Μικρασιατών, την «Εξοδο» στην οποία καταγράφονται οι μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν τη φρίκη της Καταστροφής του 1922 και τον Γολγοθά που στη συνέχεια ανέβηκαν για να καταλήξουν πρόσφυγες και κυνηγημένοι, περιγράφονται ιστορίες ανείπωτου πόνου. Σε μια απ’ αυτές οι κάτοικοι ενός χωριού, στα πρώτα τους βήματα προς τον Γολγοθά τους είδαν στον δρόμο ένα νεκρό βρέφος. Το έκλαψαν, το διάβασαν, το έθαψαν και συνέχισαν. Πιο κάτω βρήκαν κι άλλο νεκρό βρέφος. Αυτή τη φορά έκλαψαν λιγότερο, το έθαψαν και συνέχισαν.

Μετά από λίγες ώρες τα δάκρυα είχαν πια στερέψει και οι δυνάμεις για να ανοίγουν λάκκους τους είχαν εγκαταλείψει. Προσπερνούσαν τα νεκρά βρέφη χωρίς να δίνουν σημασία. Η δύναμη της συνήθειας ακόμα και απέναντι στη φρίκη.

Στο τέλος του επόμενου μήνα συμπληρώνονται δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ποιος δεν θυμάται τον βομβαρδισμό της ενημέρωσης και τις εκκλήσεις των «πολεμικών ανταποκριτών» προς τις κάμερες για να ακούσουμε τις σειρήνες που ηχούν για να τρέξουν όλοι στα καταφύγια.

Τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου, τότε που ο κόσμος παρακολουθούσε ακόμα με αγωνία τις εξελίξεις, πολλοί πρώην και εν ενεργεία αθλητές της Ουκρανίας ντύθηκαν στο χακί για να υπερασπιστούν τα ιερά και τα όσια της πατρίδας τους και γίνονταν πρωτοσέλιδα στον διεθνή Τύπο. Ακόμα περισσότερο, οι άτυχοι αθλητές της ιστορίας που βρήκαν τραγικό θάνατο. Πόσο μελάνι χύθηκε για τις χιλιάδες λέξεις που περιέγραφαν τα ηρωικά και πένθιμα.

Σ’ αυτά τα δύο χρόνια οι αριθμοί των νεκρών συνεχίζουν να αυξάνονται, αλλά ο κόσμος έπαψε να γυρίζει πια το κεφάλι του προς την τραγωδία με το ίδιο ενδιαφέρον που το έκανε τους πρώτους μήνες.

Δύο ημέρες πριν αλλάξει ο χρόνος σκοτώθηκαν δύο ακόμα μέλη της αθλητικής οικογένειας της Ουκρανίας από βομβαρδισμούς. Μια πρώην ποδοσφαιρίστρια, η 27χρονη Βικτόρια Κοτλιάροβα και ο 44χρονος προπονητής του μπάσκετ Βίκτορ Κομπζίστι. Πόσοι ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτούς; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι και είναι μέρος της τραγωδίας.