Μπούλινγκ στην Ελλάδα του 1960

Το μπούλινγκ σημαδεύει τις ζωές των ηρώων του «Απάλλαξέ με» (εκδ. 24 γράμματα, σελ. 462) από τα μικρά τους χρόνια στη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα. Είναι το έβδομο μυθιστόρημα του δημοσιογράφου Παύλου Θ. Κάγιου και ήδη από τον τίτλο οι ήρωες μοιάζουν να εκλιπαρούν για να απαλλαγούν από πολλά βαρίδια της πραγματικότητας. Ο Π. Κάγιος αναρωτιέται κατά πόσο υπάρχουν απαντήσεις στα ερωτήματα της ύπαρξης. Το πιο πιθανό, λένε οι ήρωές του, είναι ότι ο καθένας ψάχνει τη δική του απάντηση στον γρίφο της ζωής. Αιτία για να υποφέρουν, πάντως, είναι οι διαφορετικές εκφράσεις, οι προσανατολισμοί και οι απόψεις τους από το ορθό γούστο των «πολλών».

«Κουνημένη φωτογραφία», για παράδειγμα, είναι το παρατσούκλι που «κρεμούν» στον μικρό Δημοσθένη όσο μεγαλώνει στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1960. Μαζί του και ο αλμπίνο Μιχάλης. Δύο κυνηγημένοι από τους πολλούς με συνεχή καψόνια – βασανιστήρια για την ακούρδιστη ζωή τους. Μόνο η ρεμπέτισσα Αλέκα, θεία του Δημοσθένη, θα σταθεί απέναντι στον όχλο. Και μόλις ο Δημοσθένης τελειώνει το Δημοτικό τον παίρνει υπό την προστασία της στο «Ραντεβού στη Μεσόγειο», ένα παλιό διώροφο στο Μεταξουργείο όπου επί 50 χρόνια τραγουδάει εκεί τη ζωή, τον έρωτα, τον καημό. Εκεί εμφανίζεται στη ζωή του η Ελένη, η οποία προσπαθεί να τον σώσει από την απομόνωση και την περιθωριοποίηση. Ο Δημοσθένης, ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχάσει τον Μιχάλη και τις κοινές επιθυμίες.

Μέχρι το φινάλε, η αγάπη ξεχνιέται. Η επιθετικότητα εξορίζει τη λύπη και τη συγχώρεση. Και στους δρόμους όλοι ορμούν εναντίον όλων δημιουργώντας μια κατάσταση τυφλής βίας. Οι συμπεριφορές των ανθρώπων γίνονται ανεξήγητες κι ανεξέλεγκτες κάνοντας τους ήρωες του βιβλίου να τρέχουν να σωθούν φωνάζοντας: «Απάλλαξέ με».