Το πιο ανεπαρκές μέτρο {LF}έλαβε η κυβέρνηση

Η κυβέρνηση  αποδεικνύει πανηγυρικά ότι δεν έχει καμία μακροπρόθεσμη στρατηγική για την καταπολέμηση της οπαδικής βίας. Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Γιατί το λέω αυτό;

Γιατί ενώ το τελευταίο θύμα της οπαδικής βίας (δηλαδή ο 31χρονος αστυνομικός) παλεύει για να κρατηθεί στη ζωή, η κυβέρνηση λαμβάνει το πιο ανεπαρκές μέτρο, απλώς για να δείξει μια επίφαση κρατικής αποτελεσματικότητας.

Δηλαδή με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου απαγορεύει μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου την παρακολούθηση ποδοσφαιρικών αγώνων από φιλάθλους.

Ομως αυτό είναι απλώς ένα απαγορευτικό μέτρο, το οποίο δεν συμβάλλει ενεργητικά στην καταπολέμηση των αιτίων που οδήγησαν και οδηγούν στην εκκόλαψη της άγριας οπαδικής βίας.

Και το ερώτημα είναι το εξής: Μετά τις 12 Φεβρουαρίου τι θα γίνει; Μήπως περιμένει κανείς αφελώς ότι θα έχει εξαλειφθεί τότε μεταφυσικά και μαγικά το φαινόμενο για το οποίο ομιλούμε και οι δολοφόνοι που σκοτώνουν;

Οχι προφανώς. Και για να καταδείξω ότι η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός βρίσκονται σε σύγχυση στο πεδίο αυτό, θα ήθελα να διατυπώσω τις ακόλουθες παρατηρήσεις.

Τα τελευταία τρία χρόνια είχαμε δύο δολοφονίες. Στην αρχή δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο 19χρονος Αλκης Καμπανός.

Οι αυτουργοί αυτής της δολοφονίας καταδικάσθηκαν σε ισόβια από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Θεσσαλονίκης (και θα παραμείνουν το ελάχιστο 18 χρόνια στη φυλακή), αλλά αυτό δεν απαλύνει τον πόνο των γονιών οι οποίοι έχασαν το παιδί τους. Επίσης πριν από μερικούς μήνες δολοφονήθηκε από νεοναζί Κροάτες ο 29χρονος Μιχάλης Κατσουρής.

Και στις δύο περιπτώσεις συνέβη το εξής τραγικό: Η κυβέρνηση κάθε φορά εξήγγειλε δήθεν δραστικά μέτρα τα οποία δεν εφαρμόζονταν ποτέ, όπως το κλείσιμο των λεσχών των οργανωμένων οπαδών.

Μάλιστα το 2022 είχε ψηφιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και ο ν. 4908/2022 με τον τίτλο «Μέτρα αντιμετώπισης της οπαδικής βίας… κ.λπ.».

Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να σκιαγραφήσω το εξής παράδοξο πράγμα:

Με το άρθρο 6 του ανωτέρω νόμου είχε προβλεφθεί η καθιέρωση «ψηφιακού μητρώου Μελών Λεσχών Φιλάθλων», ώστε να ταυτοποιούνται πιο εύκολα οι βίαιοι φίλαθλοι και να απομακρύνονται.

Εάν είχε εφαρμοστεί στοιχειωδώς αυτό το μέτρο, τότε δεν θα ερχόταν σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του 31χρονου αστυνομικού) να εξαγγείλει την εφαρμογή συστήματος «ηλεκτρονικής εισόδου φιλάθλων».

Και θα αναφέρω και κάτι άλλο παρεμφερές.

Η κυβέρνηση εξήγγειλε προχθές, ότι η έφεση στα αδικήματα της οπαδικής βίας δεν θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και ο καταδικασθείς θα πηγαίνει άμεσα στη φυλακή.

Μάλλον η κυβέρνηση κοροϊδεύει τον κόσμο, γιατί αυτό είχε ήδη προβλεφθεί από το άρθρο 7 του ν. 4908/2022.

Ισως το μόνο μέτρο το οποίο έχει εφαρμοστεί σε κάποιο βαθμό ήταν η σωματική έρευνα των οργανωμένων οπαδών πριν μπουν στο γήπεδο.

Βεβαίως, η καταπολέμηση της δολοφονικής – οπαδικής βίας είναι ένα δύσκολο έργο. Κυρίως, γιατί η βία τούτη δεν αντιμετωπίζεται μόνο με νομικά μέτρα.

Οπως έλεγε και ο Λέων Τολστόι «κανείς δεν βγάζει ξαφνικά από μέσα του ένα κτήνος και πάει να δολοφονήσει έναν συνάνθρωπό του». Αρα χρειάζεται και η διαπαιδαγώγηση των παιδιών στα σχολεία.

Τέλος, υπενθυμίζω ότι η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε επιτύχει να καταπολεμήσει την οπαδική βία στην Αγγλία, απαγορεύοντας στις αγγλικές ομάδες να συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Το συμπέρασμα; Ενόψει όλων αυτών ο αποκλεισμός των φιλάθλων είναι σίγουρα ένα ανεπαρκέστατο μέτρο.

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ (kalfelis@law.auth.gr)