Μία ακόμη μεγάλη ερμηνεία

Δεν ήταν μόνο το «Poor things», η «Barbie», o «Oppenheimer» και οι «Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού» οι τίτλοι των ταινιών που την περασμένη Δευτέρα ακούστηκαν στην ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των 81ων βραβείων των Χρυσών Σφαιρών. Στις αρκετές ταινίες που επίσης συμμετέχουν ανήκει και το «γυναικείο δράμα» του Τοντ Χέινς «May December» που συγκέντρωσε τέσσερις υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας κωμωδίας ή μιούζικαλ και τρεις που αφορούν ερμηνείες. Στους Β’ ρόλους βραβεία διεκδικούν η Τζούλιαν Μουρ και ο Τσαρλς Μέλτον ενώ για τη Χρυσή Σφαίρα γυναικείου ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ υποψήφια είναι η Νάταλι Πόρτμαν, σε μια ερμηνεία που είχε συζητηθεί έντονα από τη στιγμή που η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο φεστιβάλ των Καννών τον περασμένο Μάιο.

Στο «May December», η Πόρτμαν κρατά τον ρόλο της Ελίζαμπεθ, μιας δημοφιλούς ηθοποιού, η οποία, για τις ανάγκες του επόμενου ρόλου της, αποφασίζει να μελετήσει μια άλλη γυναίκα, την Γκρέισι (Μουρ), που 20 χρόνια στο παρελθόν, στα 36 της, είχε προκαλέσει μεγάλο σκάνδαλο αναπτύσσοντας ειδύλλιο με έναν 13χρονο (Μέλτον). Εφόσον όμως παρά το σκάνδαλο το ειδύλλιο έγινε σχέση ανάμεσα στους δύο «αμαρτωλούς», η οικογενειακή γαλήνη του ζεύγους θα διαταραχθεί απότομα από την έλευση της Ελίζαμπεθ και έτσι ο Τοντ Χέινς θα στήσει ένα συναρπαστικό ψυχολογικό παιχνίδι που παρότι δεν βραβεύτηκε στο φεστιβάλ της γαλλικής Ριβιέρας να που τώρα το βλέπουμε στις Χρυσές Σφαίρες. Ο Χέινς είπε ότι γράφοντας το σενάριο είχε την Πόρτμαν στο μυαλό του για τον ρόλο της Ελίζαμπεθ και εκείνη υπηρέτησε τον σκηνοθέτη με τον καλύτερο τρόπο κερδίζοντας έτσι μια ακόμη διάκριση στην αξιοζήλευτη και γεμάτη διακρίσεις καριέρα της.

Η Νάταλι Πόρτμαν ήταν ακόμα παιδί όταν το 1994 βρέθηκε για πρώτη φορά σε κινηματογραφικά πλατό κάνοντας το ντεμπούτο στην ταινία «Leon» του Λικ Μπεσόν. Ομως κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις και από τότε η πορεία της είναι μόνο ανοδική. Οι ρόλοι που αμέσως ακολούθησαν ήταν μεν μικροί αλλά αρκετοί και μάλιστα σε ταινίες που έκαναν αίσθηση. Ανάμεσά τους η «Ενταση» του Μάικλ Μαν με την Πόρτμαν δίπλα στους Αλ Πατσίνο και Ρόμπερτ ντε Νίρο, το «Ολοι λένε σε αγαπώ» του Γούντι Αλεν αλλά και το «Mars Attacks!» του Τιμ Μπάρτον με τον Τζακ Νίκολσον και μια πληθώρα άλλων γνωστών ηθοποιών στο πλευρό της. Την παγκόσμια αναγνωρισιμότητα όμως η Πόρτμαν την κέρδισε όταν πήρε τον ρόλο της βασίλισσας Αμιντάλα στην prequel τριλογία του «Πολέμου των άστρων» του Τζορτζ Λούκας γυρισμένη στο διάστημα 1999 – 2005.

Γεννημένη το 1981 στην Ιερουσαλήμ, κόρη ισραηλινού γιατρού και αμερικανίδας καλλιτέχνιδας, η Νάταλι Πόρτμαν σε πολύ νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στην Ουάσιγκτον και ύστερα από μερικές ακόμα μετακομίσεις, είδε τη Νέα Υόρκη να γίνεται η βάση της. Ανήκει στις ηθοποιούς που μπήκαν στον χώρο από πολύ νωρίς και που όχι απλώς κατόρθωσαν να κρατηθούν αλλά τα κατάφεραν κάνοντας πολλά άλλα πράγματα.

Τα μυαλά της ποτέ δεν πήραν αέρα και οι αρχικοί στόχοι της, ένας από τους οποίους ήταν η μόρφωση, δεν μπήκαν ποτέ σε δεύτερη μοίρα. Το 1999 αναγκάστηκε να μην παραστεί στην πρεμιέρα της ταινίας «Ο πόλεμος των άστρων: Επεισόδιο 1 – Η αόρατη απειλή» διότι εκείνη την περίοδο έδινε εξετάσεις για την αποφοίτησή της από το λύκειο. Ενώ έχτιζε την καριέρα της ως ηθοποιός, κατάφερε να αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με πτυχίο στην Ψυχολογία, ενώ έχει επίσης σπουδάσει στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, όπου έμαθε Αραβικά και Εβραϊκά παράλληλα με τις σπουδές την στην Ανθρωπολογία της Βίας και την Ισραηλινή Ιστορία! Επίσης η σκηνοθεσία την ενδιαφέρει αρκετά και έχει ήδη παρουσιάσει μια μεγάλου μήκους ταινία, την «Ιστορία αγάπης και σκότους» (2015|) που αναφέρεται στα παιδικά χρόνια του ισραηλινού συγγραφέα Αμος Οζ.

Το 2010 η ταινία «Μαύρος κύκνος» του Ντάρεν Αρονόφσκι σήκωσε την αυλαία του κινηματογραφικού φεστιβάλ της Βενετίας. Ο ρόλος της ταλαντούχας αλλά ασταθούς μπαλαρίνας που υποδύθηκε εκεί παραμένει ο δυσκολότερος της καριέρας της και η Πόρτμαν έγινε φαβορί για το Οσκαρ Α’ ρόλου, το οποίο τελικά κέρδισε. Κάτι ακόμα που κέρδισε από αυτή την ταινία ήταν η γνωριμία της με τον γάλλο χορογράφο, χορευτή και σκηνοθέτη Μπενζαμέν Μιλπιέ, τον οποίο παντρεύτηκε το 2012 αποκτώντας μαζί του δύο παιδιά (σήμερα βρίσκονται σε διάσταση).

Σε ό,τι αφορά τα βραβεία δεν βρέθηκαν ποτέ στους στόχους της ακόμα και όταν μερικά χρόνια πριν από τον «Μαύρο κύκνο», το 2005, το «Closer» του Μάικ Νίκολς (για το οποίο η Πόρτμαν είχε κερδίσει τη Χρυσή Σφαίρα Β’ γυναικείου ρόλου) σήμανε το πρώτο φλερτ της με τις υποψηφιότητες των Οσκαρ στην κατηγορία του Β’ ρόλου. Στο περιβάλλον της σχολής της κανείς δεν έδινε σημασία στα Οσκαρ και η ίδια, παρότι ένιωσε κολακευμένη με την υποψηφιότητα, δεν έκανε καμία προσπάθεια επίδειξης της επιτυχίας της. Εχοντας συμβάλει ελάχιστα στην προώθηση του «Μαύρου κύκνου», κέρδισε το βραβείο το οποίο έχει διεκδικήσει μια ακόμη φορά για την ερμηνεία της ως Τζάκλιν Κένετι στην «Jackie» του Χιλιανού Πάμπλο Λαρέν. Σήμερα όλα δείχνουν ότι το σκηνικό θα επαναληφθεί με το «May December».