Δεν είναι θέμα επικοινωνίας αλλά θέμα αποφάσεων

Η αντιμετώπιση της υλικής αποστέρησης βρίσκεται ψηλά στην επικοινωνιακή ατζέντα, δεν ξέρω αν βρίσκεται ψηλά στις πολιτικές αποφάσεις. Εξακολουθούμε να έχουμε πενιχρές παροχές Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αρκετά μακριά από το οριζόμενο από τις ίδιες τις στατιστικές αρχές «κατώφλι φτώχειας».

Οι νέοι άνθρωποι που έχουν αποκτήσει σημαντικές πανεπιστημιακές γνώσεις δεν απορροφώνται εύκολα από την αγορά εργασίας και συνεχίζει το brain drain. Ανθρωποι μεγάλης ηλικίας που χρειάζονται μερικά χρόνια για να βγουν στη σύνταξη και έχουν χάσει εδώ και 10-12 χρόνια τη δουλειά τους εξαιτίας της πρώτης μεγάλης οικονομικής κρίσης, δεν καταφέρνουν εύκολα να βρουν δουλειά. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα με 650 και 700 ευρώ και με ένα ΕΣΥ να καταρρέει.

Εχει δημιουργηθεί η νέα μεγάλη ομάδα των εργαζόμενων-φτωχών, ανθρώπων που δουλεύουν πολλές ώρες και η αγοραστική δύναμη του εισοδήματός τους σε συνδυασμό με υψηλές δόσεις στεγαστικών δανείων ή υψηλών ενοικίων και με την ακρίβεια, δεν επαρκεί για την επιβίωση και έτσι ζουν με περικοπές στα πάντα.

Σε όλα αυτά προστίθεται ένα άδικο φορολογικό σύστημα, που βασίζεται κυρίως στην έμμεση φορολογία και αναδεικνύει έτσι περίτρανα τη φοροεισπρακτική αδυναμία του κράτους. Οχι, δεν δίνω θετική αποτίμηση στις πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί με σκοπό την αντιμετώπιση της υλικής αποστέρησης.

Η Μαριανέλλα Κλώκα είναι πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας