Μύθοι και πραγματικότητα

Οταν η πραγματικότητα απομακρύνεται από το χρονικό σημείο μηδέν μετατρέπεται σε μύθο. Η διαδικασία είναι πάντοτε πιο εύκολη όταν αφορά εποχές που η πληροφορία ήταν περιορισμένη και οι άνθρωποι που τις έζησαν έχουν εκδημήσει εις τόπο χλοερό.

Ο Κώστας Νεστορίδης έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια. Πριν κλείσει τα μάτια του πρόλαβε να δει το όνειρο του νέου γηπέδου της αγαπημένης του ΑΕΚ να γίνεται πραγματικότητα και να κατακτά τον τίτλο.

Το όνομα και η ποδοσφαιρική του ιστορία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Δικέφαλο, ο οποίος τις τελευταίες ώρες τον τοποθέτησε και επίσημα στην κατηγορία των μύθων.

Πολλοί ήταν αυτοί που έγραψαν για τα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αλλά πόσοι απ’ αυτούς τα παρακολούθησαν ιδίοις όμμασι; Ο Νεστορίδης αποχώρησε από την ΑΕΚ το 1966. Οποιος τον θυμάται να αγωνίζεται με την κιτρινόμαυρη φανέλα θα πρέπει να έχει γεννηθεί τουλάχιστον το 1950, δηλαδή να είναι σήμερα 73 ετών και να πήγαινε τακτικά στο γήπεδο, κάτι σπάνιο για έφηβο της εποχής. Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν τηλεοπτικές καλύψεις των αγώνων, Ιντερνετ, social media και όλα τα σημερινά εργαλεία που κάνουν ταχύτατη και εύκολη την επικοινωνία. Επομένως ο μύθος του Κώστα Νεστορίδη αλλά και όλων όσων διέπρεψαν στα μεταπολεμικά χρόνια στα σκληρά και αφιλόξενα ελληνικά γήπεδα, σμιλεύτηκε από καλλιτέχνες της γλώσσας αλλά και από την ψυχρή λογική των αριθμών.

Το καλύτερο λίπασμα του μύθου είναι ο χρόνος. Οσο πιο πίσω πηγαίνει τόσο περισσότερο γιγαντώνεται, αποκτά θρυλικές διαστάσεις και στο τέλος πείθει ακόμα και τους νεότερους πως τα κατορθώματα είχαν ψυχή και καρδιά.

Φίλοι της ΑΕΚ αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος που δεν έχει παρακολουθήσει αγωνιζόμενο τον Κώστα Νεστορίδη, επικαλούνται τις πέντε πρωτιές που είχε ως σκόρερ του πρωταθλήματος για να αιτιολογήσει μια αγάπη ή συμπάθεια προς το πρόσωπο ενός άγνωστου, στην ουσία, γι’ αυτούς παίκτη.

Αυτό που κατάφερε ο Νεστορίδης αλλά και άλλοι παίκτες της εποχής του, είτε της ΑΕΚ είτε άλλων ομάδων, ήταν να συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό της αγαπημένης του ομάδας, να την υποστηρίζει στα δύσκολα και να χαίρεται στις επιτυχίες της, ενώ ταυτόχρονα με τον τρόπο του συστηνόταν στις νεότερες γενιές. Το ήθος, η ευπρέπεια και η ταπεινοφροσύνη του ήταν τα σημαντικότερα στοιχεία της καριέρας του και της μετέπειτα ζωής του. Τους μύθους ας τους αφήσουμε σ’ αυτούς που έζησαν την πραγματικότητα.