Πρέπει το κράτος {LF}και οι μηχανισμοί του {LF}να κάνουν τη δουλειά τους

Πώς μπορεί, όμως, να αποδοθεί δικαιοσύνη για την κακοποίηση που υφίστανται τα ζώα. Η Ελενα Δέδε, δικηγόρος και ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Dogs’ Voice, επισημαίνει πως «η παροχή νομικών υπηρεσιών που αφορούν την προστασία των ζώων παρουσιάζει ελλείψεις ανάλογες με εκείνες του κρατικού μηχανισμού που καλείται να προστατεύσει τα ζώα σε περιπτώσεις καταγγελλόμενης κακοποίησης». Για τον λόγο αυτό ξεκίνησαν ως οργάνωση τον Απρίλιο του 2023 την πρωτοβουλία «Συνήγοροι για τα Ζώα Ελλάδος» με σκοπό την εκπαίδευση νομικών στο δίκαιο προστασίας ζώων αλλά και τη διασύνδεση καταρτισμένων νομικών με πολίτες και φιλοζωικά σωματεία που θέλουν να καταγγείλουν.

Ομως για να δικαιωθεί ένα ζώο χρειάζεται πραγματική δικαστική μάχη: «Το 2022 υποβάλαμε μήνυση για παθητική κακοποίηση σκύλου και χρειάστηκαν πέντε μήνες για να επιτύχουμε να αφαιρέσουμε το ζώο από τον κακοποιητή του. Χρειάζεται τεράστια επιμονή και υπομονή για να επιτευχθεί δικαιοσύνη για τα ζώα στην Ελλάδα σήμερα. Και επειδή ζώα δεν είναι μόνο η γάτα και ο σκύλος, δυστυχώς για όλα τα υπόλοιπα η προστασία τους προσκρούει σε ακόμα μεγαλύτερες δυσκολίες».

Οι ποινές

Ποιες είναι οι ποινές που προβλέπονται για τους κακοποιητές στο δικό μας σύστημα δικαιοσύνης; Οπως εξηγεί η Ελενα Δέδε, «ο Ν. 4830/2021, για την κακοποίηση, προστατεύει όλα τα ζώα και όχι μόνο τα ζώα συντροφιάς προβλέποντας δύο διαφορετικά πλαίσια ποινής για την κακοποίηση ζώων. Δηλαδή, κάποιες πράξεις συνιστούν πλημμέλημα και κάποιες κακούργημα».

Πλημμελήματα με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 1 έτος και χρηματική ποινή έως 15.000 ευρώ αποτελούν η παράνομη εμπορία ζώου, η εγκατάλειψη ζώου, η παθητική κακοποίηση και η βάναυση μεταχείριση. Αντίστοιχα, κακουργήματα με ποινή κάθειρξης μέχρι 10 έτη και χρηματική ποινή έως 50.000 ευρώ συνιστούν ο φόνος και ο βασανισμός των ζώων, με την εσκεμμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης, οι κυνομαχίες και κάθε είδους μάχες μεταξύ ζώων, η κτηνοβασία, η σεξουαλική κακοποίηση ζώου με χρήση αντικειμένων για τη σαδιστική ευχαρίστηση του δράστη και η εγκατάλειψη νεογέννητων ζώων. Στην περίπτωση των πλημμελημάτων οι ποινές, αν δεν υπάρχει προηγούμενο ιστορικό, αναστέλλονται και σε κάποιες περιπτώσεις είναι εξαγοράσιμες. Στις πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα ο δράστης θα εκτίσει την ποινή του που θα του επιδικάσει το δικαστήριο. Δυστυχώς, όπως λέει η Ελένη Δέδε, «υπάρχουν περιπτώσεις που δράστες κακοποίησης ζώων έχουν φυλακιστεί αλλά είναι ελάχιστες προς το παρόν».

Η Αστυνομία

Η ίδια υπογραμμίζει ότι μπροστά στο συμφέρον και την ασφάλεια ενός ζώου ο φόβος ενός μάρτυρα κακοποίησης ζώου θα πρέπει να υποχωρήσει και να δώσει τη θέση του στην καταγγελία προς τις αστυνομικές Αρχές: «Ο ρόλος της Αστυνομίας στην προστασία των ζώων είναι καταλυτικής σημασίας. Αν μια καταγγελία αξιολογούνταν από τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα με τη σημασία που της αναλογεί, τα ζώα στην Ελλάδα θα προστατεύονταν πολύ περισσότερο. Δεν αρκούν μόνο οι πολίτες. Πρέπει και το κράτος και οι μηχανισμοί του να κάνουν τη δουλειά τους». Πάντως κάποια βήματα προόδου γίνονται: «Η πολιτεία είναι γενικά πιο ευαισθητοποιημένη γιατί έχει συνειδητοποιήσει ότι η βία απέναντι στα ζώα είναι βία απέναντι στην κοινωνία συνολικά».