«Η τζαζ είναι και για τους πολλούς και για τους λίγους»

Σύμφωνα με τον «Guardian», πρόκειται «για ένα από τα πιο εκπληκτικά συγκροτήματα στον πλανήτη… μια ηχητική εμπειρία που έχει ελάχιστους παραλληλισμούς ή αντιπάλους», ενώ οι «New York Times» τους έχουν χαρακτηρίσει ως «ένα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα στον κόσμο». Ο λόγος για τους Necks, το avant-garde τρίο της τζαζ το οποίο εμφανίζεται το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Ωδείο Αθηνών, στην αίθουσα Ιωάννης Δεσποτόπουλος. Στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής του περιοδείας, κάνει μία στάση στην Αθήνα, για μία μόνο βραδιά, και ξεδιπλώνει ένα αυτοσχεδιαστικό ηχητικό ταξίδι, με έναν διάλογο μεταξύ πιάνου, κρουστών και κοντραμπάσου, παρουσιάζοντας υλικό από την πολυετή πορεία τους.

Από το 1989 που παρουσιάστηκαν στο κοινό με το «Sex», οι Necks συνεχίζουν μέχρι σήμερα το απροσδιόριστο, ακόμα αχαρτογράφητο ταξίδι τους. Οι Chris Abrahams (πιάνο), Tony Buck (drums), Lloyd Swanton (bass), έχουν στο ενεργητικό τους 19 άλμπουμ, με πιο πρόσφατο το «Travel» (2023).

Ενώ είναι σίγουρο στους φίλους της μουσικής ότι οι Necks είναι από τα πλέον δημιουργικά συγκροτήματα των τελευταίων ετών, εν τούτοις μόνο σίγουρο δεν είναι τι θα ακούσουμε στη συναυλία τους στην Αθήνα, όπως σημειώνει ο Τony Buck στο «Νσυν». «Η μουσική μας είναι εντελώς αυτοσχέδια, οπότε αυτό που θα ακούσει το κοινό θα κυμαίνεται από το… ανθρώπινο σφάλμα μέχρι μια ματιά… στο άπειρο». Παράλληλα με τους Necks, ο Abrahams παίζει «τακτικά σε ένα συγκρότημα στην Αυστραλία που εστιάζει στη μουσική των Βαλκανίων, της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, και έχουμε κάποιες ελληνικές μελωδίες στο ρεπερτόριό μας».

Ο ντράμερ θεωρεί ότι από το 1987 (που δημιουργήθηκε το γκρουπ) έχουν αλλάξει «τα πράγματα πάρα πολύ, και η μουσική μας εξελίσσεται συνεχώς. Παίζουμε πολύ διαφορετικά τώρα σε σύγκριση με όταν ξεκινήσαμε, αν και είναι δύσκολο να περιγράψουμε με λόγια την ακριβή φύση αυτών των αλλαγών. Αυτό που δεν έχει αλλάξει είναι η προσέγγισή μας στη μουσική, η οποία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον αδιάσπαστο δεσμό εμπιστοσύνης μεταξύ των τριών μας».

Θεωρεί ότι η τζαζ είναι και για τους πολλούς και για τους λίγους, «είναι αρκετά… μεγάλη και οικεία ώστε να το επιτρέπει αυτό» και όταν γράφουν οι κριτικοί διθυραμβικά λόγια για το γκρουπ, φαίνεται να το απολαμβάνει. Με τον τρόπο του: «Το να γίνω λίγο διάσημος με αγχώνει λίγο, αν και όλοι είναι τόσο καλοί με αυτό! Οσον αφορά τη στάση μου στα σχόλια του Τύπου, απολαμβάνω κάθε κομπλιμέντο, αλλά ποτέ δεν το αφήνω να με επηρεάσει, όπως δεν άφησα ποτέ τις περιστασιακές αρνητικές κριτικές μας να με επηρεάσουν».

«Την κατάλληλη στιγμή»

Ο Tony Buck επισημαίνει ότι «η τζαζ είναι μια υβριδική μουσική που προέκυψε από την κατάσταση των απογόνων των αφρικανών σκλάβων στην Αμερική. Εμφανίστηκε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή για την ανθρώπινη φυλή. Μορφή τέχνης που συνεχίζει να εμπλουτίζεται θαυμάσια από τους μουσικούς και το κοινό».

Τα επόμενα σχέδιά του είναι να κάνει διακοπές στον Καναδά «με την οικογένειά μου μετά από αυτή την περιοδεία και σκοπεύω να κάνω πατινάζ σε παγωμένες λιμνούλες και να κολυμπάω καθημερινά σε (θερμαινόμενη, εσωτερική) πισίνα». Οσον αφορά το συγκρότημα, έχουν μια περιοδεία στην Αυστραλία τον Φεβρουάριο «και μετά θα επιστρέψουμε στην Ευρώπη τον Απρίλιο για έναν ολόκληρο μήνα συναυλιών. Ελπίζουμε επίσης να έχουμε ένα νέο άλμπουμ σύντομα».