Το ρίσκο του προολυμπιακού

Η αλήθεια είναι ότι για να προκριθεί η Εθνική μπάσκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέσα από ένα προολυμπιακό τουρνουά, πρέπει αυτό να γίνει στην Ελλάδα. Η ιστορία το δείχνει ξεκάθαρα. Από το 1960 και μετά η ελληνική ομάδα έχει παίξει σε 12 προολυμπιακά τουρνουά και τα κατάφερε μόνο σε αυτό που έγινε στην Αθήνα το 2008, όπου σφράγισε το εισιτήριό της για το Πεκίνο. Σε όλα τα υπόλοιπα απέτυχε. Και τις άλλες δύο φορές που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες πήρε την πρόκριση με διαφορετικό τρόπο. Το 1996 ως 4η του Ευρωμπάσκετ της προηγούμενης χρονιάς και το 2004 ως διοργανώτρια.

Αρα έχει νόημα η απόφαση της ΕΟΚ να διεκδικήσει και τελικά να αναλάβει τη διοργάνωση του ενός από τα τέσσερα προολυμπιακά τουρνουά του 2024. Η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ένα είδος απωθημένου για το ελληνικό μπάσκετ, αφού σπανίως επιτυγχάνεται και ποτέ δεν έχει συνοδευτεί με την κατάκτηση ενός μεταλλίου, όπως έχει συμβεί στις άλλες δύο μεγάλες διοργανώσεις της FIBA (Παγκόσμιο Κύπελλο και Ευρωμπάσκετ). Οπότε, όσο αυξάνονται οι πιθανότητες τόσο το καλύτερο.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι άλλο. Αξίζει τον κόπο να δαπανηθούν περί τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ (τόσο υπολογίζεται ότι είναι το κόστος) για να γίνει εδώ μια διοργάνωση που δεν εγγυάται κιόλας ότι θα στείλει την Εθνική μας στο Παρίσι; Ο πρώτος περνάει μόνο και μια κακή βραδιά, ακόμα και μπροστά στο δικό σου κοινό, μπορεί να καταστρέψει τα πάντα.

Την ίδια ώρα το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται εν μέσω μιας μεταβατικής περιόδου, όπου αναζητά την επόμενη γενιά παικτών που θα διατηρήσει την Εθνική ανδρών σε υψηλό επίπεδο μετά την αποχώρηση της τωρινής και η ενίσχυση της παραγωγικής διαδικασίας είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Μήπως θα ήταν προτιμότερο αυτά τα χρήματα να κατευθυνθούν σε τέτοιου είδους δράσεις; Δεν πρέπει, ωστόσο, να προσπεράσουμε το γεγονός πως στις εξέδρες του γηπέδου όταν θα αγωνίζεται η Εθνική ομάδα θα έχουμε πλήθος κόσμου προβλέπεται να στηθεί ένα… πάρτι. Με άλλα λόγια θα υπάρξει ξανά σύνδεση του κοινού με την Εθνική ομάδα και δη με όσα αστέρια αυτή κατεβάσει.

Ανεξάρτητα με το ρίσκο που λαμβάνει η ομοσπονδία, σε περίπτωση πρόκρισης η επιλογή της θα έχει δικαιωθεί. Αλλιώς, ίσως πάνε χαμένα τα χρήματα που θα δοθούν για τη διοργάνωση. Οπως και να έχει, απαιτείται πανστρατιά και η συμμετοχή όλων των παικτών για να επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος και η συμμετοχή της Γαλανόλευκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.