Το παράδειγμα του Λάρι Νανς τζούνιορ

Στις ΗΠΑ, μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, υπάρχει σοβαρό ζήτημα διατροφικής ανασφάλειας. Ως τέτοια ορίζεται από το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας «η έλλειψη μόνιμης πρόσβασης σε ικανή ποσότητα τροφής για κάθε μέλος μιας οικογένειας ώστε να ζει μια ενεργή, υγιεινή ζωή». Με άλλα λόγια, υπάρχει πολύς κόσμος που πεινάει. Κυριολεκτικά.

Τα επίσημα στοιχεία σοκάρουν. Πάνω από 44 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ, το 13% του συνολικού πληθυσμού δηλαδή, δεν έχουν καθημερινή πρόσβαση σε ικανή ποσότητα τροφής. Τα 13 εκατομμύρια εξ αυτών είναι παιδιά. Ο δείκτης φτώχειας στη χώρα ξεπερνά το 12% και σε κάποιες μεγάλες πόλεις της, όπως η Νέα Ορλεάνη, είναι διπλάσιος.

Ο Λάρι Νανς τζούνιορ είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, που ζει στη Νέα Ορλεάνη, γιατί αγωνίζεται στους Πέλικανς, ομάδα του ΝΒΑ. Αντιλήφθηκε πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα της διατροφικής ανασφάλειας και έκρινε πως κάτι πρέπει να κάνει. Ανέλαβε, λοιπόν, την πρωτοβουλία να καλέσει όλα τα δημόσια γυμνάσια της πόλης να συστήσουν ομάδες από μαθητές τους, που θα επεξεργαστούν προτάσεις για τη λύση του προβλήματος. Οι προτάσεις θα συγκεντρωθούν, θα αξιολογηθούν και θα παρουσιαστούν σε συνέδριο, που θα διοργανωθεί τον Φεβρουάριο. Οι μαθητές του σχολείου με τις καλύτερες προτάσεις θα λάβουν υποτροφίες για κολέγια και δημόσια αναγνώριση από τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς.

Ο Λάρι Νανς τζούνιορ συγκλονίζει με όσα λέει: «Αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι πολλά παιδιά στη χώρα βαρύνονται με χρέος φαγητού. Πας στο σχολείο και σου δίνουν ένα γεύμα, που κοστίζει 2,5 ή 5 δολάρια. Ψίχουλα για τους περισσότερους, αλλά για κάποιες οικογένειες και κάποια παιδιά είναι πολλά. Τόσο πολλά που δεν έχουν να τα πληρώσουν. Παίρνουν το γεύμα, αλλά χρωστούν τα χρήματα και δημιουργούν χρέος. Οταν το χρέος μεγαλώσει, το σχολείο διακόπτει την παροχή του γεύματος. Και τα παιδιά μένουν νηστικά. Είναι ντροπή».

Ο Λάρι Νανς τζούνιορ δίνει το παράδειγμα για τον ρόλο που πρέπει να έχει μέσα στην κοινωνία ένας επαγγελματίας αθλητής. Για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αξιοποιεί την απήχηση και τη δημοφιλία του προς όφελος της κοινότητας μέσα στην οποία και ο ίδιος ζει.