Δεν έχει σκοπό να κάνει τίποτα…

Την Τετάρτη έγραφα εδώ ότι το ματς Κοπεγχάγη – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπορεί να είναι συναρπαστικό. Φυσικά ούτε εγώ περίμενα το υπερθέαμα που είδαμε στο MEGA. Αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά ότι το Τσάμπιονς Λιγκ έχει αποκτήσει τη δική του θεαματική αυτοτέλεια: μπορεί να βλέπεις ωραία πράγματα στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα αλλά τα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ δεν τα βλέπεις πουθενά. Δεν είναι αλήθεια πως όλοι μπορεί να χάσουν από όλους. Είναι όμως αλήθεια πως με πίστη και προσπάθεια υπάρχουν βραδιές δόξας για όλους. Η Κοπεγχάγη δεν θα κερδίσει το τρόπαιο. Ισως να μην προκριθεί καν. Αλλά όπως και να έχει την Τετάρτη έγραψε ιστορία.

Ορισμός

Είδα τους διαιτητές των παιχνιδιών της 11ης αγωνιστικής στη Σουπερλίγκα. Δεν υπάρχει ντέρμπι και δεν υπάρχει και ως εκ τούτου ξένος διαιτητής. Δεν υπάρχουν όμως και τρεις έλληνες διαιτητές που την προηγούμενη αγωνιστική στάθηκαν αιτία για να βγουν ανακοινώσεις και να υπάρξουν παράπονα από ομάδες: αναφέρομαι στον διαιτητή Ευάγγελο Μανούχο, που ήταν στο ματς Λαμία – ΠΑΟ (1-2) και στους δυο διαιτητές του ματς Κηφισιά – ΑΕΚ (1-1), δηλαδή στον Πέτρο Τσαγγαράκη που ήταν στο γήπεδο και στον Βασίλη Φωτιά που ήταν στο VAR.

Δεν αποτελεί έκπληξη ο μη ορισμός τους: εδώ και μέρες διάφορες αθλητικές εφημερίδες πρόβλεπαν την τιμωρία τους επικαλούμενες πηγές από την ΚΕΔ/ΕΠΟ. Μπράβο στους συναδέλφους. Αλλά είναι να απορείς ποιος τους διαιτητές αυτούς τους τιμώρησε και με ποιο δικαίωμα. Το λέω γιατί, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, αρχιδιαιτητής στο πρωτάθλημά μας, που να ζει στην Ελλάδα, να συνεργάζεται με παρατηρητές, να πηγαίνει στο γραφείο του και να αποφασίζει για όσα έχουν να κάνουν με τους υφιστάμενούς του διαιτητές δεν υπάρχει.

Ο Πίτερ Φρόιντφελντ, ο 59χρονος Σουηδός που αντικατέστησε τον Αγγλο Στιβ Μπένετ μέσω της διαδικασίας που ξεσήκωσε θύελλες διαμαρτυριών, δεν βρίσκεται στην Ελλάδα και αν πιστέψουμε όσα γράφουν τα έγκυρα ρεπορτάζ προσφέρει τις υπηρεσίες του στο ελληνικό ποδόσφαιρο από το σπίτι του στη Στοκχόλμη. Είναι παγκοσμίως ο πρώτος αρχιδιαιτητής που κάνει τηλεργασία!

Μάνταλος

Σας κάνει εντύπωση; Εμένα καμία. Δεν νομίζω ότι στην ΕΠΟ χρειάζονται αρχιδιαιτητή: τη δουλειά την κάνει καιρό τώρα καθώς λέγεται ο Σταύρος Μάνταλος. Γιατί τον πήραν τον Σουηδό; Μα για να λένε πως υπάρχει αρχιδιαιτητής. Αλλο το υπάρχει κι άλλο το κάνει τη δουλειά. Ο Φρόιντφελντ υπάρχει. Τη δουλειά την κάνει άλλος. Και γιατί να μην την κάνει δηλαδή; Μήπως έχει κανείς διάθεση να ελέγξει τα όσα συμβαίνουν στην ομοσπονδία; Εδώ η κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τις τιμές στα σουπερμάρκετ και θα ελέγξει την ΕΠΟ; Απίθανο μου μοιάζει.

Χαμός

Απίθανο επίσης μου μοιάζει να μην έχουμε τρομερά επεισόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, τα τελικά του οποίου είναι στο πρόγραμμα τον Ιούνιο που έχουμε μπροστά μας. Θα γίνει στη Γερμανία και η γερμανική αστυνομία δεν αστειεύεται, αλλά δεν νομίζω πως μπορεί να εγγυηθεί και ότι θα πάνε όλα καλά. Το προηγούμενο Ευρωπαϊκό, αυτό του 2020 που έγινε τελικά το 2021 ήταν ήσυχο λόγω του κορωνοϊού: μετακινήσεις οπαδών δεν υπήρχαν και στις περισσότερες από τις χώρες που το φιλοξένησαν για τα ματς είχαν κυκλοφορήσει ελάχιστα εισιτήρια λόγω των υγειονομικών μέτρων.

Στη Γερμανία το πράγμα θα είναι αλλιώς. Κι αν κρίνω από αυτά που γίνονται στα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ όλα τα «κοκοράκια» της Ευρώπης βλέπω να δίνουν ραντεβού στα γερμανικά γήπεδα. Και γιατί η κάποτε αυστηρή UEFA μοιάζει να έχει χαλαρώσει εντελώς το πλαίσιο: μόνο αυτή την αγωνιστική είχαμε επεισόδια πριν απ’ τα παιχνίδια Νάπολι – Ουνιόν Βερολίνου και Ρεάλ Σοσιεδάδ – Μπενφίκα. Ενώ στο παιχνίδι PSV – Λανς εκτοξεύτηκαν από τους Ολλανδούς βεγγαλικά προς τη μεριά των Γάλλων και στο ματς Κοπεγχάγη – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ υπήρξαν δυο διακοπές εξαιτίας ρίψης αντικειμένων.

Μπίρες

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι έχουμε πλέον επεισόδια και από οπαδούς ομάδων που σε τέτοια δεν μας είχαν συνηθίσει. Οι Δανοί π.χ. δεν έκαναν ποτέ τους ακρότητες: οι περίφημοι Ρόλιγκανς, που ακολουθούσαν την Εθνική ομάδα της Δανίας τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 (σε χρόνια απερίγραπτου χουλιγκανισμού) ήταν παράδειγμα προς μίμηση. Το να κατεβούν οι Βερολινέζοι στη Νάπολη, να πιουν δέκα μπίρες παραπάνω και να τσακωθούν με τους Ιταλούς δεν είναι παράξενο: παράξενο είναι να κάνουν επεισόδια οι οπαδοί της Μπενφίκα και μάλιστα στην Ισπανία! Ολα αυτά συμβαίνουν προφανώς γιατί υπάρχει από την πλευρά της UEFA μια κάποια χαλαρότητα ως προς τις ποινές. Ειδικά για τα εκτός γηπέδου επεισόδια οι δικαστές της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας δεν τιμωρούν κανέναν. Πετάνε το μπαλάκι στις χώρες κι απλά παρακολουθούν. Για αυτό κι ο πρόεδρος της UEFA έρχεται συνέχεια στην Ελλάδα και σε κάθε ευκαιρία συζητάει για αυτά με την κυβέρνηση. Διότι ο ίδιος δεν έχει σκοπό να κάνει τίποτα.

Τι θέλουν

Τουλάχιστον σε μερικές χώρες υπάρχει μια κοινή αντίληψη για το τι πρέπει να γίνει όχι για την αντιμετώπιση της βίας, αλλά για τα ποδοσφαιρικά ματς. Στη Γαλλία π.χ. όλοι θέλουν αυτά να παίζονται στο γήπεδο, μολονότι αναγνωρίζουν πως το πρόβλημα της βίας μεγαλώνει. Στην Ελλάδα δόθηκε αρκετή δημοσιότητα στην απόφαση των γάλλων αθλητικών δικαστών να μην τιμωρήσουν την Ολιμπίκ Μαρσέιγ για την επίθεση των οπαδών της σε πούλμαν της Λυών – επίθεση που πριν από δύο Κυριακές προκάλεσε και τη μη διεξαγωγή του σχετικού ματς. Η Λυών άσκησε έφεση. Ωστόσο έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον το τι ζητάει. Δεν ζητάει ούτε να κερδίσει το ματς στα χαρτιά, ούτε καν να υπάρξει διεξαγωγή του χωρίς θεατές: το μόνο που θέλει είναι να αγωνιστεί σε ουδέτερη έδρα! Και σκεφτείτε πως στα σχετικά επεισόδια οι ανεγκέφαλοι της Μαρσέιγ έσπασαν τα πούλμαν πετώντας τούβλα και προκάλεσαν σοβαρότατους τραυματισμούς στον προπονητή Φάμπιο Γκρόσο και σε έξι άλλα μέλη της αποστολής.

Ολοι

Αυτά τα υπενθυμίζω ενώ στην Ελλάδα πολλοί περιμένουν με αγωνία την απόφαση της Επιτροπής Εφέσων για το ντέρμπι Ολυμπιακός – ΠΑΟ που διακόπηκε. Εγώ δεν έχω την παραμικρή περιέργεια. Διότι όποια κι αν είναι η απόφαση δεν θα αλλάξει κάτι, διότι στη χώρα μας απουσιάζει μια κοινή στάση για το αν θέλουμε ή δεν θέλουμε τα ματς  να κρίνονται στα χαρτιά. Οι Γάλλοι δεν θέλουν. Εδώ όλοι απλά θέλουν να κερδίζουν. Και συνήθως καταλήγουν να είναι όλοι χαμένοι…