Οι διαταγές της Χαμάς για επίθεση μεταδόθηκαν το τελευταίο λεπτό

Οι πρώτες διαταγές έφτασαν πριν από τις 4 τα ξημερώματα: όλοι όσοι είχαν περάσει τακτική εκπαίδευση και δεν σχεδίαζαν να παρακολουθήσουν τις προσευχές την αυγή όφειλαν να μεταβούν στους μιναρέδες για να προσευχηθούν. Μία ώρα αργότερα, καθώς είχε αρχίσει να χαράζει πάνω από τη Γάζα, εκδόθηκαν νέες διαταγές, που μεταφέρθηκαν στόμα με στόμα: φέρτε μαζί τον οπλισμό σας και όσα πυρομαχικά διαθέτετε και συγκεντρωθείτε σε συγκεκριμένα σημεία.

Ακόμη και τότε, όμως, σε κανέναν δεν ειπώθηκε τι επρόκειτο να συμβεί. Η Επιχείρηση Πλημμύρα του Αλ Ακσα παρέμενε ένα μυστικό. Το σχέδιο είχε εκπονηθεί από έναν μικρό αριθμό σκληρών και βετεράνων ηγετών της Χαμάς και ήταν άγνωστο σε εκείνους οι οποίοι επρόκειτο σύντομα να ασκήσουν μια βία η οποία θα διέλυε κάθε αίσθηση ψυχραιμίας ή προόδου προς μια νέα σταθερότητα στη Μέση Ανατολή. Ηταν, επίσης, άγνωστο στις πολυδιαφημισμένες στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ.

Η απόφαση να δοθούν οι εντολές προφορικά σε χιλιάδες μαχητές της Χαμάς που κρύβονταν ανάμεσα στα 2,3 εκατομμύρια των κατοίκων της Γάζας ήταν το τελευταίο από μια σειρά μέτρων που σχεδιάστηκαν ώστε να εξαπατήσουν ένα από τα πιο ισχυρά συστήματα παρακολούθησης στον κόσμο και να αποκρύψουν κάθε λέξη που είχε σχέση με ό,τι επρόκειτο να γίνει από τους κατασκόπους.

Μόνο όταν οι άντρες συγκεντρώθηκαν στα προκαθορισμένα σημεία παρέλαβαν επιπλέον πυρομαχικά και πιο ισχυρό οπλισμό, στον οποίο είχαν εκπαιδευτεί τους προηγούμενους μήνες, επιστρέφοντάς τον στο οπλοστάσιο της Χαμάς έπειτα από κάθε άσκηση.

Η ώρα είχε φτάσει πλέον 6 το πρωί. Ο ήλιος είχε ανατείλει και τότε δόθηκαν οι τελικές διαταγές. Αυτή τη φορά γραπτές: οι άνδρες όφειλαν να διεισδύσουν από τα ρήγματα που θα άνοιγαν σύντομα στον φράχτη του ενός δισ. δολαρίων που περιβάλλει τη Γάζα, προκειμένου να επιτεθούν σε στρατιώτες και πολίτες του Ισραήλ στην απέναντι πλευρά.

Η παραπάνω περιγραφή των πρώτων στιγμών των τρομοκρατικών επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου προέρχεται από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων συναντήσεων με ισραηλινούς αξιωματούχους και ειδικούς που έχουν απευθείας γνώση των εκθέσεων από τις ανακρίσεις μαχητών της Χαμάς οι οποίοι συνελήφθησαν κατά τις επιθέσεις, καθώς και του υλικού της Χαμάς και του ισραηλινού στρατού. Υπογραμμίζει δε την έκταση του σχεδιασμού που προηγήθηκε της επιχείρησης και εξηγεί, μερικώς, τις πολλαπλές αποτυχίες των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας.

Οι γραπτές διαταγές που έλαβαν οι μονάδες της Χαμάς εξηγούσαν λεπτομερώς το σχέδιο που είχαν εκπονήσει οι δύο βασικοί εγκέφαλοι: ο Γιαχία Σινουάρ, ηγέτης της Χαμάς στη Λωρίδα, και ο Μοχάμεντ Ντεΐφ, επικεφαλής των ταξιαρχιών Αλ Κασάμ και των επίλεκτων ομάδων Νούκμπα. Κάθε μονάδα είχε διαφορετικό στόχο: μια στρατιωτική βάση, ένα κιμπούτς, έναν δρόμο ή μια πόλη. Συχνά δε οι διαταγές συνοδεύονταν και από χάρτες με λεπτομέρειες. Το ρέιβ πάρτι στο οποίο σκοτώθηκαν 260 άνθρωποι δεν εκτιμάται πως ήταν στους αρχικούς στόχους.

Διαφορετικές ομάδες επωμίστηκαν τρία καθήκοντα: μια πρώτη διατάχθηκε να εισβάλει στις υποστελεχωμένες και απροετοίμαστες στρατιωτικές βάσεις γύρω από τη Γάζα ή να επιτεθεί σε πολίτες στα σπίτια τους. Αλλες ανέλαβαν να υπερασπιστούν μια σειρά θέσεων από τις ισραηλινές δυνάμεις, όταν αυτές θα έφταναν, συχνά με ενέδρες σε κεντρικούς δρόμους. Τέλος, υπήρξαν και εκείνες οι οποίες επωμίστηκαν το καθήκον να συλλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερους ομήρους και να τους μεταφέρουν στα σημεία του φράχτη που είχαν ανοίξει, όπου άλλες ομάδες τους παρέλαβαν για να τους οδηγήσουν στο αχανές δίκτυο των τούνελ κάτω από τη Γάζα.