Η Αντιγόνη λέει

τέσσερις κηδείες

κι ένας γάμος

Κυρίες και κύριοι,

Επιστρέφω

με το jet lag των χελιδονιών,

πάνω απ’ απέραντες θάλασσες

-της Ιστορίας μαραθωνοδρόμος-

σε αγώνα με σημαδεμένα χαρτιά.

Ανίερες συζεύξεις DNA,

γόρδια σπλάχνα αδερφικά

και μαύρα νυφικά.

Νικητής ο ηττημένος!

Ακούω φωνές, ακούω αυλούς,

υμεναίους, κλαρίνα.

Γάμος με μοιρολόι

και μοιρολόι δίχως νεκρό.

Επιστρέφω

μ’ ένα σακίδιο γλώσσες κομμένες

σε ουρανό δίχως θεούς.

Απ’ της συνείδησης την αυγή ανατέλλω

με της Δικαιοσύνης άλικο ρόδο στο χέρι

στη Λέσβο με φώναζαν Σαπφώ

στην Αλεξάνδρεια Κλεοπάτρα

Έμιλι στη Μασαχουσέτη

στο Βερολίνο Ρόζα,

όπως στην Αλαμπάμα.

Το οριστικό άρθρο παραδίδω.

Ω, ξενιτιά, σοφότερη

απ’ όλες τις πατρίδες!

Χίλιες φωνές, χίλιες σιωπές

ο κόσμος μια εικόνα