90 ισραηλινοί διανοούμενοι εναντίον της δυτικής Αριστεράς

Τη δυσφορία τους για την «αδιαφορία» ορισμένων μελών της αμερικανικής και ευρωπαϊκής Αριστεράς απέναντι στις θηριωδίες της Χαμάς εκφράζουν σε κοινή τους ανοιχτή επιστολή 90 ισραηλινοί ακαδημαϊκοί, άνθρωποι της διανόησης και προοδευτικοί ακτιβιστές, ανάμεσά τους ο διάσημος ιστορικός Γιουβάλ Νώε Χαράρι καθώς και ο συγγραφέας Νταβίντ Γκροσμάν, κατηγορώντας τους ότι επιδεικνύουν «ακραία ηθική αναισθησία» και προδίδουν την αριστερή ιδεολογία.

Ο 47χρονος Χαράρι, γνωστός πολέμιος του ακροδεξιού λαϊκιστικού συνασπισμού του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του σχεδίου του να αποδυναμώσει την εποπτεία της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας από τη Δικαιοσύνη, είπε στην «Guardian» πως παρενέβη αφού μίλησε στην πατρίδα του με ακτιβιστές υπέρ της ειρήνης που αισθάνονται «απόλυτα συντετριμμένοι», «εγκαταλελειμμένοι και προδομένοι από υποτιθέμενους συμμάχους» στις ειρηνευτικές προσπάθειες, βλέποντας ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες και διανοουμένους σε Ευρώπη και Αμερική να υπογράφουν επιστολές που παραλείπουν να καταδικάσουν τη Χαμάς.

«Ουδέποτε διανοούμασταν ότι άτομα στην Αριστερά, υπέρμαχοι της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ευημερίας, θα επεδείκνυαν μια τόσο ακραία ηθική αναισθησία και πολιτική απερισκεψία» αναφέρουν οι 90 επιφανείς Ισραηλινοί στη δήλωσή τους. «Δεν υπάρχει καμία αντίφαση», προσθέτουν, «ανάμεσα στη σθεναρή εναντίωση στην ισραηλινή υποδούλωση και κατοχή των Παλαιστινίων και την απερίφραστη καταδίκη βάναυσων πράξεων βίας εναντίον αθώων πολιτών. Στην πραγματικότητα, κάθε συνεπής αριστερός πρέπει να πρεσβεύει και τις δύο θέσεις ταυτόχρονα».

Ο Χαράρι ανέφερε ως παράδειγμα την επιστολή 30 φοιτητικών οργανώσεων του Χάρβαρντ την επομένη των επιθέσεων της Χαμάς, στην οποία χαρακτήριζαν το «ισραηλινό καθεστώς απολύτως υπεύθυνο για όλη την εκτυλισσόμενη βία». Αυτό, επεσήμανε, υποδηλώνει ότι «οι άνθρωποι που δολοφόνησαν μωρά δεν φέρουν ούτε καν ένα 1% ευθύνης και το Ισραήλ φέρει το 100%». Οπως σημείωσε ο διάσημος ισραηλινός ιστορικός και συγγραφέας, επικαλούμενος το ιστορικό παράδειγμα της στήριξης που προσέφεραν στον Στάλιν ορισμένοι αμερικανοί και ευρωπαίοι αριστεροί, «αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η ριζοσπαστική Αριστερά, αναζητώντας κάποιο αμετακίνητο όραμα δικαιοσύνης, ευθυγραμμίζεται με ορισμένα πολύ βάναυσα κινήματα και καθεστώτα. Η πραγματικότητα είναι περίπλοκη» υπενθύμισε. «Οι ίδιοι άνθρωποι μπορεί να είναι θύματα και δράστες ταυτόχρονα. Στις περισσότερες συγκρούσεις, η ευθύνη για τα εγκλήματα και τις θηριωδίες δεν μοιράζεται 100%-0% αλλά κάπου ανάμεσα. Αυτό είναι κάτι αρκετά κοινότοπο, αλλά παρ’ όλα αυτά οι άνθρωποι δυσκολεύονται να το αποδεχθούν».

Για τους ανθρώπους στο Ισραήλ και τη Γάζα, που «έχουν υποφέρει τρομερά… το μυαλό σου είναι τόσο γεμάτο από τον δικό σου πόνο που οποιαδήποτε προσπάθεια ακόμα και να τραβήξουν την προσοχή σου στον πόνο κάποιου άλλου τη νιώθεις σαν προδοσία. Σε μια στιγμή όπως αυτή, λοιπόν, εμπιστευόμαστε την πιθανότητα της ειρήνης σε τρίτους. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε ψύχραιμα αυτή τη στιγμή, αλλά ελπίζουμε ότι οι τρίτοι θα σκεφτούν ψύχραιμα για εμάς και θα βοηθήσουν στην αποκλιμάκωση της κατάστασης» επισήμανε ο Χαράρι. «Η δουλειά των διανοουμένων, των καλλιτεχνών και των επιστημόνων είναι να προσπαθούν να εμβαθύνουν. Να προσπαθούν να δουν την πολυπλοκότητα της πραγματικότητας, ειδικά στο σημερινό κλίμα μετα-αλήθειας. Το να επιλέγεις απλώς μια πλευρά μοιάζει με διανοητική και συναισθηματική τεμπελιά».

Ο Χαράρι θεωρεί την ιδέα «ότι το Ισραήλ πρέπει απλώς να καταστρέψει τη Γάζα» «απαράδεκτη». «Η κατάσταση του παλαιστινιακού πληθυσμού είναι φρικτή», αναγνώρισε, «αλλά τουλάχιστον είναι σαφές ότι το Ισραήλ δεν έχει σκοπό να σκοτώσει όσο το δυνατόν περισσότερους αμάχους. Δεν είναι αυτό που έκανε το καθεστώς Ασαντ στη Χομς και στο Χαλέπι. Η μόνη λύση θα έρθει όταν όχι μόνο αφοπλιστεί η Χαμάς, αλλά αποκτήσει και ο παλαιστινιακός λαός κάποιου είδους εναλλακτικό μέλλον».

Booth Robert