Εφυγε για τα… προηγούμενα!

Αν ρίξεις βουτιά στο παρελθόν, εύκολα θα διαπιστώσεις το «πώς και το γιατί» ο Παναθηναϊκός αποχώρησε το βράδυ της Κυριακής από το Γ. Καραϊσκάκης. Από τον αγωνιστικό χώρο. Ισως μέσα στις δηλώσεις που γίνονται ή θα γίνουν, να πρέπει να κρατήσουμε αυτή του Αϊτόρ που κάτι δείχνει.  «Πριν από δύο χρόνια μου πέταξαν μια πέτρα. Πέρυσι στο γήπεδο της ΑΕΚ πέταξαν μια κροτίδα στον τερματοφύλακά μας. Δεν διακόπηκε το παιχνίδι». Και συμπλήρωσε ο ισπανός μεσοκυνηγός πως πρέπει να φύγουν αν συμβεί κάτι γιατί αλλιώς θα συνεχίσει να κυλά η αναμέτρηση. Κάπως έτσι, σαν έτοιμοι από καιρό που θα έλεγε και ο ποιητής, οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού κινήθηκαν προς τα αποδυτήρια της έδρας του Ολυμπιακού. Λες και έψαχναν καταφύγιο. Αλλά αλήθεια, από τι; Οπως μαρτυρά και ο φακός που ενίοτε ζούμαρε στα πρόσωπα του Ζέκα και άλλων παικτών του Τριφυλλιού, μετά τη διακοπή ασφαλώς, ουδείς ένιωσε ανασφάλεια. Το μαρτυρούσαν τα πολλά χαμόγελα. Και στα ενδότερα, στα αποδυτήρια, πλήρης συνειδητοποίηση πως το ματς δεν θα άρχιζε εκ νέου, πολύ απλά γιατί ο Παναθηναϊκός δεν είχε κανέναν τέτοιο σκοπό. Ηταν, δηλαδή, ένα είδος σχεδίου; Ας μην ειπωθεί κάτι τέτοιο. Απλά, οι Πράσινοι το είχαν πάρει απόφαση να αντιδράσουν και να δείξουν κυρίως στον δικό τους εαυτό και το δικό τους κοινό (!) πως έχουν διάθεση να ταράξουν τα νερά. Εστω κι αν από πουθενά στο φύλλο αγώνα δεν προκύπτει τραυματισμός παίκτη που προκάλεσε τη διακοπή και ούτε ο γιατρός ανέφερε πως ζήτησε από τον Χουάνκαρ να πάει σε νοσοκομείο για εξετάσεις. Γιατί πολύ απλά δεν είχε τη δυνατότητα με τα μέσα που (δεν) είχε στη διάθεσή του να αποφανθεί για τη σοβαρότητα ή όχι της κατάστασης του ισπανού μπακ.

Τι σημαίνουν όλα τα ανωτέρω; Πως πολύ απλά όχι μόνο ότι το… τρίτο ημίχρονο θα παιχτεί στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά και πως θα είναι μια σκληρή μάχη επιχειρημάτων και αληθινών δεδομένων. Το φύλλο αγώνα. Ο διαιτητής. Ο γιατρός. Αυτά όλα θα… μιλήσουν και θα αποφασιστεί τι θα γίνει στο εξής. Αν και σύμφωνα με όσα βγαίνουν στην επιφάνεια από το βράδυ της Κυριακής και μετά, φαίνεται ξεκάθαρα ποιος ήθελε να συνεχιστεί το ντέρμπι και ποιος όχι. Ακόμη περισσότερο, πού πάει η ευθύνη για τις εξελίξεις.