Το ταξίδι Μπάιντεν και οι προεδρικές εκλογές

Ο Τζο Μπάιντεν έφτασε στο Ισραήλ χθες για μια επίσκεψη με πολύ υψηλό διακύβευμα, η οποία σκιάστηκε από μια καταστροφή προτού καν το Air Force One προσγειωθεί στο αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίβ. Η έκρηξη στο νοσοκομείο, που σκότωσε εκατοντάδες Παλαιστινίους οι οποίοι είχαν βρει εκεί άσυλο από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, ήταν αρκετή για να περιορίσει περαιτέρω τις ήδη μικρές προσδοκίες από την επίσκεψη αυτή.

Σε επίπεδο σημασίας και σημειολογίας, άλλωστε, συγκρίνεται με την αντίστοιχη που πραγματοποίησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Κίεβο τον περασμένο Φεβρουάριο. Τότε που εμφανίστηκε ξαφνικά στην πρώτη επέτειο της ρωσικής επίθεσης εις βάρος της Ουκρανίας, με στόχο να επιδείξει την αλληλεγγύη του με τον πρόεδρο της χώρας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Αυτή τη φορά η ανθρώπινη αποστολή του είναι να αμβλύνει τα συναισθήματα μιας κοινωνίας η οποία πενθεί βαθιά για τις συνέπειες της αποτρόπαιης σφαγής της 7ης Οκτωβρίου, που κλόνισε και την εμπιστοσύνη των Ισραηλινών στις αξιοθαύμαστες ικανότητες της χώρας τους σε επίπεδο ασφαλείας. Την ίδια στιγμή, έχοντας επαναβεβαιώσει το δικαίωμα του εβραϊκού κράτους στην αυτοάμυνα αμέσως μετά τις επιθέσεις, έχει το πιο περίπλοκο καθήκον να πείσει τον Νετανιάχου και τη νεότευκτη κυβέρνησή του να μην προχωρήσουν σε μια βιαστική χερσαία εισβολή, η οποία, όπως πιστεύουν αξιωματούχοι των ΗΠΑ, μπορεί να αποδειχθεί τόσο βίαιη και με μεγάλο κόστος σε ζωές Παλαιστινίων ώστε η διεθνής συμπάθεια προς το Ισραήλ να εξανεμιστεί γρήγορα.

Ακόμη πιο επιτακτικό ζητούμενο, όσον αφορά την οπτική του προέδρου των ΗΠΑ, είναι η ανάγκη να αποτρέψει ευγενικά το Ισραήλ από μια απάντηση η οποία θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια πιο γενικευμένη σύγκρουση, εμπλέκοντας το Ιράν και του αντιπροσώπου του, της λιβανέζικης σιιτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ. Το διακύβευμα περιλαμβάνει, επίσης, την αξιοπιστία της διπλωματικής στρατηγικής του για τη Μέση Ανατολή, η οποία δεχόταν πυρά ακόμη και πριν από τις καταστροφικές ενέργειες της Χαμάς.

Σε αντίθεση με τον Δημοκρατικό προκάτοχό του στον Λευκό Οίκο Μπαράκ Ομπάμα – ο οποίος είχε μια πικρόχολη σχέση με τον Νετανιάχου –, ο Μπάιντεν μπορεί τουλάχιστον να βασιστεί στους θερμούς δεσμούς που έχει οικοδομήσει με τον ισραηλινό πρωθυπουργό, κάτι που ενδέχεται να αποδειχθεί χρήσιμο στον ίδιο και στην προσπάθειά του να πείσει πόσο σοβαρό λάθος θα ήταν η εκ νέου κατοχή της Γάζας, από όπου το Ισραήλ αποσύρθηκε το 2005.

Παρ’ όλα αυτά, η αποτυχία του να συναντηθεί με τον Αμπάς ή οποιονδήποτε άλλο παλαιστίνιο αξιωματούχο και το γεγονός ότι έχει συνομιλίες μόνο με Ισραηλινούς, ίσως υπονομεύσουν τις προτροπές του Μπάιντεν για μια διπλωματική λύση και αποτελέσουν βούτυρο στο ψωμί των επικριτών του.

Σε κάθε περίπτωση, όποιο και να είναι το κόστος σε διεθνές επίπεδο, ο κίνδυνος είναι λιγότερο ορατός εντός συνόρων. Οι αναλυτές υποβαθμίζουν τις επιπτώσεις αυτής της κρίσης στο εκλογικό σώμα ενόψει της πιθανής επαναληπτικής αναμέτρησης του 2024 με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ήδη έχει αρχίσει να προκαλεί αντιδράσεις με την κριτική που ασκεί στον Νετανιάχου και τον χαρακτηρισμό της Χεζμπολάχ ως «έξυπνης».

Οπως σημειώνει ο Λάρι Σάμπατο, πολιτικός αναλυτής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, «ο Μπάιντεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιτυχία τη διαδικασία που έχει δρομολογήσει στο Μεσανατολικό, όμως αυτό δεν θα επηρέαζε την ψήφο των ανθρώπων. Θυμάμαι πάντα τον Τζίμι Κάρτερ και τις συνόδους του Καμπ Ντέιβιντ με τον Μπέγκιν και τον Σαντάτ. Κέρδισε πολλές επιδοκιμασίες, αλλά δεν υπήρξε επίπτωση στις επόμενες προεδρικές εκλογές».