Υπέρ της Παλαιστίνης, {LF}για να σώσουμε {LF}και τη Δύση

Τι κάνετε προκειμένου να σταματήσει άμεσα η εθνοκάθαρση στη Γάζα; Πρόκειται για σοβαρό ερώτημα. Εάν υπάρχει κάποια στιγμή που κανείς οφείλει να εγερθεί υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα των καταπιεσμένων ανθρώπων, η στιγμή αυτή έχει έρθει. Παρ’ όλα αυτά, σε αρκετές χώρες της Δύσης αυτό δεν είναι δυνατό. Πρακτικά, είναι παράνομο. Πώς μπορεί να είναι δυνατό κάτι τέτοιο;
Εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί βίαια από τον ισραηλινό στρατό, αφότου το σύνολο του πληθυσμού της Βόρειας Γάζας, κάπου 1,1 εκατ. άνθρωποι, διατάχθηκαν να τα αφήσουν όλα πίσω τους και να μετακινηθούν νότια. (Τον πληθυσμό της Γάζας αποτελούν κυρίως πρόσφυγες από την περίοδο του 1948 και ορισμένοι αρνούνται να φύγουν, έχοντας ήδη χάσει τα αρχικά σπίτια τους πριν από 75 χρόνια.) Οι ισραηλινές βόμβες έχουν σκοτώσει πάνω από 2.670 ανθρώπους, εκ των οποίων τουλάχιστον 724 είναι παιδιά. 47 διαφορετικές οικογένειες Παλαιστινίων έχουν ξεκληριστεί ολοκληρωτικά – κάπου 500 άτομα συνολικά.
Ο όρος γενοκτονία, όπως και εκείνος του φασισμού, συνοδεύεται από έναν επίσημο ορισμό. Εχει να κάνει με «την καταστροφή, συνολικά ή μερικά, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας». Δεν προβλέπεται δε ελάχιστος αριθμός θυμάτων προκειμένου να θεμελιωθεί η διάπραξη γενοκτονίας, αλλά οι απώλειες πρέπει να είναι τόσο σημαντικές ώστε να «επηρεάζουν την ομάδα στο σύνολό της». Από τη στιγμή που σχεδόν 50 οικογένειες έχουν ήδη εξοντωθεί με φριχτό τρόπο, ενώ έχουμε μόλις περάσει στη δεύτερη εβδομάδα αυτής της σφαγής, ποια άλλη λέξη θα μπορούσαμε, άραγε, να επιλέξουμε για να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει;
Ποτέ δεν συνιστούσε πιο επείγουσα ανάγκη η διαμαρτυρία απέναντι σε αυτού του είδους τον τρόμο. Κι όμως, οι σημερινοί πρέσβεις του Διαφωτισμού έχουν διαφορετική άποψη. Σε όλον τον δυτικό κόσμο, οι πολιτικές ηγεσίες έχουν αποφασίσει ότι η ελευθερία της έκφρασης πρέπει να περιοριστεί, ότι οι εκφράσεις υποστήριξης προς τους Παλαιστίνιους ισοδυναμούν αυτομάτως με στήριξη της Χαμάς και της τρομοκρατίας και ότι το αφήγημα των Παλαιστινίων πρέπει να κατασταλεί. Ολα αυτά δεν είναι απλώς άνευ νοήματος. Είναι επικίνδυνα.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το να υποστηρίζει κανείς τους Παλαιστίνιους της Γάζας σήμερα σημαίνει πρακτικά ότι θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο. Για την ακρίβεια, το να είναι κανείς Παλαιστίνιος σημαίνει πως κινδυνεύει. Ηδη είχαμε μία απώλεια στις ΗΠΑ. Στο Πλέινφιλντ του Ιλινόις, ένα εξάχρονο κορίτσι μαχαιρώθηκε θανάσιμα 26 φορές και η μητέρα της τραυματίστηκε επίσης σοβαρά σε ένα έγκλημα μίσους, που διαπράχθηκε απλώς και μόνο επειδή μητέρα και κόρη ήταν μουσουλμάνες.
Πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτή τη φρίκη; Υπάρχει πλέον πόνος παντού. Ο πόνος μας είναι ανθρώπινος και η οδύνη δεν έχει εθνικότητα. Τι γίνεται όμως με τη δικαιοσύνη; Πόσες φορές δεν έχουμε διδαχθεί για τις λεγόμενες δυτικές αξίες; Προσωπικά έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στη Δύση. Είμαι ένας Δυτικός, όμως αυτές οι αποκαλούμενες αξίες ηχούν σαν οι κάτοικοι της Γάζας, οι Παλαιστίνιοι, οι Αραβες και οι μουσουλμάνοι να είναι αναλώσιμοι.
Ακούμε ότι το Ισραήλ παρουσιάζει την κατάσταση ωσάν να μην είχε άλλη επιλογή από τη γενοκτονία και είμαστε αναγκασμένοι να το δεχτούμε; Ποτέ! Αλλωστε, κανείς μπορεί να αντιτίθεται στη Χαμάς, όπως εγώ, και ταυτόχρονα να αντιτίθεται στη γενοκτονία, όπως επίσης κάνω. Είναι κάτι που δεν είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό.
Ο Μουσταφά Μπαγιούμι είναι αιγυπτιακής καταγωγής αμερικανός αναλυτής, συγγραφέας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (CUNY)














