«Δίνουν και οι εθελοντές τη δική τους μάχη»

Την ώρα που μιλάμε με την Τάμι Ραφαέλ στο Whatsapp ακούγεται ο πιο ανατριχιαστικός ήχος των ημερών: σειρήνες στο Τελ Αβίβ. Αυτός ακριβώς ο τίτλος ανεβαίνει λίγα λεπτά αργότερα σε πολλές ιστοσελίδες υποδεικνύοντας την απειλή της Χαμάς να πλήξει με ρουκέτες την προστατευμένη πόλη. «Το Τελ Αβίβ μοιάζει να μη διαπερνά κίνδυνο, αλλά βρίσκεται, όπως όλη η χώρα, σε κατάσταση σοκ. Μπορεί ο καθένας από εμάς να μη θρηνεί θύματα από την ευρύτερη οικογένειά του αυτή την ώρα, αλλά μαθαίνουμε καθημερινά για φίλους μας ή τους φίλους των παιδιών μας».

Η Τάμι, νομικός στο επάγγελμα, ζει πλέον σε μια οχυρωμένη πόλη, σε ένα σπίτι χωρίς safe room – «ποτέ δεν το επιδίωξα, άλλωστε το σπίτι μας δεν είναι από τα καινούργια». Συμμετέχει μαζί με δεκάδες συναδέλφους της σε μια μεγάλη οργάνωση εθελοντικής εργασίας, μέσω της οποίας μαγειρεύουν φαγητό για ξεσπιτωμένους, βρίσκουν προσωρινό κατάλυμα για άλλους, βιβλία για τα παιδιά, εκτελούν χρέη οδηγών για τις μετακινήσεις πολλών πολιτών, παρέχουν εφόδια στους στρατιώτες, ακόμη και χρήματα. «Οπου χρειάζεται φυσικά και ψυχολογική υποστήριξη, την οποία αναλαμβάνουν ειδικοί αναλυτές δωρεάν. Ξέρετε, δίνει και η κοινωνία των πολιτών τη δική της μάχη, ακριβώς για να μείνει όρθια όλη η κοινωνία».

Παράλληλα, διοργανώνονται μέσω Zoom εκδηλώσεις «για να ανεβάσουμε το ηθικό των συνανθρώπων μας», λέει η ίδια και δίνει ως παράδειγμα το κοντσέρτο πιάνου, την περασμένη Παρασκευή, αλλά και τις διαλέξεις, τις οποίες παρακολουθούν διαδικτυακά από 200 έως 1.000 άτομα.

Κατάσταση σοκ

Η ευρύτερη κοινότητα εθελοντών στην οποία ανήκει φτάνει να αριθμεί και να απευθύνεται σε 15.000 άτομα, για τα οποία, όπως σημειώνει, η «κατάσταση σοκ» μπορεί να περιέχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. «Είμαστε σίγουρα φοβισμένοι, ανήσυχοι, αναστατωμένοι, αλλά και οργισμένοι για την κυβέρνηση που ισχυριζόταν ότι μπορούσε να διαχειριστεί την ένοπλη κατάσταση καλύτερα από άλλους. Πολλοί από εμάς θα θέλαμε να ξεκινήσει αμέσως η αναζήτηση των αιτιών γιατί οι υπηρεσίες ασφαλείας μας έπεσαν τόσο έξω. Κι ύστερα, καταλαβαίνουμε ότι θα ξεκινήσει ένας νέος πόλεμος – το πιο πιθανό. Ο στρατός μάς προδιαθέτει ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος και στο ενδιάμεσο θα προκληθεί αυτή η τεράστια κρίση με τους πρόσφυγες. Με ποια κατάληξη; Οταν με ρωτάνε, ειλικρινά δεν έχω ιδέα».