Λαϊκό προσκύνημα
Ηταν όλοι εκεί στην επιμνημόσυνη δέηση για τον Γιάννη Ιωαννίδη. Οικογένεια, συμπαίκτες, φίλοι, παίκτες, βρέθηκαν στη Βούλα για να τον αποχαιρετήσουν
Ο Γιάννης Ιωαννίδης επιστρέφει για τελευταία φορά στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο, στον χώρο όπου μεγαλούργησε καθώς η σορός του (όπως ενημέρωσε η ΚΑΕ Αρης) θα είναι εκεί στις 15.30 το μεσημέρι για να τον αποχαιρετήσει ο κόσμος, λίγο πριν απ’ την ταφή στα κοιμητήρια Θέρμης και στον οικογενειακό του τάφο.
Χθες στην επιμνημόσυνη δέηση που τελέστηκε στον Αγιο Ιωάννη Βούλας συγκλόνισε η κόρη του Ελένη-Θεοδώρα στον επικήδειό της, αποχαιρετώντας τον πατέρα της:
«Αγαπημένε μου πατέρα, λατρεμένε μπαμπά μου…
Στέκομαι εδώ σήμερα και σε κοιτώ την ώρα που μπαρκάρεις για το τελευταίο σου ταξίδι.
Και δεν είμαι μόνη μου, εδώ είναι όλοι για να σου πούμε το τελευταίο αντίο, να σου φωνάξουμε σιωπηλά πόσο σε αγαπάμε και τι σήμαινες, τι θα σημαίνεις πάντοτε για την οικογένειά σου, για το μπάσκετ, για τον αθλητισμό, για ολόκληρη την Ελλάδα…
Εφυγες νωρίς και άδοξα μπαμπά. Εφυγες αλλά πάλεψες με γενναιότητα, όπως το έκανες σε όλη σου τη ζωή.
Στάθηκες στις επάλξεις, πολέμαγες σαν θηρίο, δεν φοβόσουν κανέναν και τίποτε, ήσουν γεννημένος νικητής και ατρόμητος.
Και τώρα που σε αποχαιρετάμε, πάλι αγέρωχο σε βλέπω μπροστά μου…
Δάκρυα αυλακώνουν τα πρόσωπά μας, σήμερα που σου λέμε το αντίο, αλλά υπάρχει και ο αντίλογος, η παρηγοριά: θρηνούμε που σε χάσαμε, μα χαιρόμαστε κιόλας επειδή ζήσαμε μαζί σου, μεγαλώσαμε μαζί σου, βαδίσαμε στις στράτες που χάραξες, ακολουθήσαμε τις οδηγίες που μας έδινες…
Πάντοτε ζητούσες να σε προσφωνούν κόουτς και τίποτε άλλο.
Κοουτσάρα μου, θα σου πω κάτι: το παιχνίδι δεν τελείωσε, απλώς πήρες ένα τάιμ άουτ για να το συνεχίσεις στα επουράνια γήπεδα, περνώντας στην αθανασία.
Ενα τραγούδι της αγαπημένης σου, Μαρινέλλας λέει: “Καμιά φορά λέω να αλλάξω ουρανό μα δεν, μα δεν υπάρχουν δρόμοι”.
Εσύ όμως μπαμπά μου τους βρήκες αυτούς τους δρόμους…» ανάφερε χαρακτηριστικά στο επικήδειο η κόρη του και λίγο πιο δίπλα συντετριμμένη ήταν και η αγαπημένη του σύζυγος Γιούλα.
Παίκτες, συγγενείς και φίλοι
Ηταν εκεί όλοι, παλαιοί συμπαίκτες του, παίκτες, συγγενείς και φίλοι. Μεταξύ αυτών και ο κόουτς του Ολυμπιακού Γιώργος Μπαρτζώκας που φανερά συγκινημένος τόνισε:
«Νομίζω ότι είναι μία σημαντική ημέρα η σημερινή. Η απώλεια ενός ανθρώπου του αθλητισμού, του μπάσκετ, αλλά και του Ολυμπιακού που είναι πολύ βαριά. Θα ήθελα να δώσω συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στην οικογένεια του Αρη, στην οικογένεια του Ολυμπιακού και σε όλους τους ανθρώπους του μπάσκετ που έζησαν μεγάλα πράγματα μαζί του.
Αναμφισβήτητα επηρέασε και μετέδωσε το πνεύμα του νικητή σε πολλούς προπονητές της γενιάς μου και όχι μόνο. Πρόκειται για μία μεγάλη φυσιογνωμία. Ενας άνθρωπος που σημάδεψε το ελληνικό μπάσκετ, γενικότερα τον αθλητισμό και αργότερα και την πολιτική. Νομίζω οποιοσδήποτε έζησε τα χρόνια του Αρη, του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και της Εθνικής ομάδας σίγουρα έχει αποτύπωμα από την πορεία του».
Ο αρχηγός του Ολυμπιακού Κώστας Παπανικολάου από την πλευρά του πρόσθεσε: «Τα λόγια δεν φτάνουν για να περιγράψουν τη συμβολή του κόουτς – έτσι όπως τον ξέραμε εμείς – στο ελληνικό μπάσκετ και στο πώς βοήθησε να μεγαλώσει το άθλημα.
Είναι από τους ανθρώπους που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στο μπασκετικό στερέωμα και όχι μόνο. Είναι σίγουρα μεγάλη απώλεια, αλλά όσο ζει στις μνήμες όλων θα παραμένει ζωντανός και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
Ενώ όταν ρωτήθηκε για το εάν του είχε δώσει ποτέ κάποια συμβουλή ο «Ξανθός», τόνισε: «Η αλήθεια είναι ότι τον γνώρισα πάρα πολύ μικρός, στα Γρεβενά, όταν έπαιζα ακόμα στα παιδοεφηβικά του Ορφέα Γρεβενών. Βρέθηκε εκεί και είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω.
Θυμάμαι το πιο χαρακτηριστικό πράγμα που μου είπε ήταν “δουλειά μικρέ, μόνο δουλειά, μόνο έτσι πας μπροστά”. Το είχα κρατήσει, το είχα φυλάξει και το είχα πάντα αυτό στο μυαλό μου, γιατί όταν ένας άνθρωπος αυτού του βεληνεκούς, με τις επιτυχίες που έχει κάνει, σου λέει κάτι τέτοιο, καταλαβαίνεις ότι αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος».
Στεφάνι έστειλε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η κηδεία του Γιάννη Ιωαννίδη θα τελεστεί σήμερα στα Κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου στη Θέρμη και η οικογένειά του εξέφρασε την επιθυμία αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα στη Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης.














