Ο (νέος) πόλεμος {LF}των 100 ημερών

Αλλοι μιλούσαν για ανασύνταξη, άλλοι για επανεκκίνηση και άλλοι για βήμα προς τα εμπρός. Οποια λέξη κι αν επιστράτευε κάποιος από το οικοσύστημα της ΝΔ το βράδυ της περασμένης Κυριακής, το συμπέρασμα ήταν ότι το πρωθυπουργικό διήμερο στη ΔΕΘ λειτούργησε για τους γαλάζιους ως η αφετηρία (την οποία επιζητούσαν εναγωνίως) μιας νέας διαδρομής με απεμπλοκή από το μούδιασμα και τις αναταράξεις των πρώτων μετεκλογικών 13 εβδομάδων. Την ίδια ώρα που σε καινούργια αφετηρία εισέρχεται και η αξιωματική αντιπολίτευση με την ανάδειξη του νέου (Στέφανου Κασσελάκη) ή της νέας (Εφης Αχτσιόγλου) προέδρου, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το διάστημα μέχρι το τέλος του χρόνου ως τις (νέες) 100 ημέρες της που θα κρίνουν εάν θα επιτευχθεί ο στόχος της για άμεσες μικρές και μεγαλύτερες «νίκες» ή αν δύσκολα θα καλυφθεί το χαμένο έδαφος της προ ΔΕΘ περιόδου. Προσωπικά ο Πρωθυπουργός, έχοντας ανάγκη από μηνύματα αποφασιστικότητας και κυβερνητικής ανάκαμψης, έθεσε την κυβέρνησή του ως «αποκλειστικό αντίπαλο όλων των συσσωρευμένων προβλημάτων», βάζοντας συνεπώς ένα ακόμα διαχειριστικό στοίχημα: την αντιμετώπιση της καθημερινότητας. Οι επιδόσεις στην πρώτη μετά ΔΕΘ περίοδο είναι εκείνες που, όπως αναγνωρίζουν κυβερνητικές πηγές, θα «ανοίξουν» υπέρ της ΝΔ ή αντίθετα θα «συρρικνώσουν» τον πολιτικό χρόνο μέχρι τις ευρωεκλογές του 2024, οπότε θα κλείσει για το υπόλοιπο της τετραετίας ένας μεγάλος εκλογικός κύκλος. Εξού και για τις επόμενες 100 ημέρες το Μαξίμου προσδοκά αποτελεσματικές πολιτικές και διαχειριστικές αποφάσεις σε τρία μέτωπα: τους πολιτικούς αντιπάλους του, τους πολίτες που έδωσαν την εκλογική νίκη του Μαΐου και του Ιουνίου και το εσωτερικό της κυβέρνησης και της ΝΔ.

Η αντιπολίτευση

Εν αναμονή της διαμόρφωσης νέων δεδομένων στο πολιτικό σκηνικό από τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ από κυβέρνηση και ΝΔ, δεν εκφράζεται πολιτική ανησυχία. Μάλλον… προληπτικά και με βάση τον στόχο της κυβέρνησης να παρατείνει την πολιτική κυριαρχία της, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί πάντως σε επίπεδο ρητορικής τη μετατόπιση του κέντρου βάρους από τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη μεγάλη εικόνα του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι παρουσιάζει την κυβέρνησή του και τη ΝΔ ως τη μόνη δύναμη «ευθύνης» και «αλλαγών», αγωνιώντας να κλείσουν άμεσα οι πληγές του φετινού καλοκαιριού στο κυβερνητικό αφήγημα. Ταυτόχρονα δείχνει να επιστρέφει σε «υλικά» της προεκλογικής «συνταγής», που χρησιμοποιήθηκαν και στις πρώτες μετεκλογικές ημέρες: ο ίδιος μπροστά με καθαρό μήνυμα, προβολή των διαχειριστικών επιτευγμάτων της κυβέρνησης παρά τις αντιξοότητες και συνεχή επένδυση στο χαρτί της οικονομίας, ως εκείνο που, κατά την εκτίμηση των κυβερνητικών, επηρεάζει καθοριστικά τα ποσοστά αποδοχής της κοινωνίας. Και ενώ στην κυβερνητική πλειοψηφία υποστηρίζουν ότι ούτε προβληματίζονται ούτε επηρεάζεται η στρατηγική τους από τις εξελίξεις στην Κουμουνδούρου, στην πραγματικότητα το βλέμμα τους είναι στραμμένο και εκεί αλλά και στα δεξιά της Δεξιάς. «Ολοι αντιμετωπίζονται πολιτικά και κοινοβουλευτικά», σχολιάζει κυβερνητικός παράγοντας, δεδομένου ότι έχει απορριφθεί οριστικά η σκέψη για αλλαγή στους κανόνες του εκλογικού παιχνιδιού.

Η κοινωνία

Αν υπήρχε συγκεκριμένο κυβερνητικό «σλόγκαν» για το επόμενο τρίμηνο, θα περιείχε τις λέξεις «ασφάλεια, νομιμότητα, ακρίβεια» ως τα πεδία στα οποία ο Μητσοτάκης αγωνιά να παρουσιάσει χειροπιαστά αποτελέσματα. «Ας μην κοροϊδευόμαστε, πρέπει να μπορέσουμε να την γκρεμίσουμε», είπε από τη Θεσσαλονίκη, αναγνωρίζοντας ότι η αίσθηση ανασφάλειας μετατρέπεται σε πρόβλημα. Επίσης μίλησε για «διαρκή και έντονο πόλεμο» κατά της ακρίβειας τους επόμενους μήνες, ενώ στη «συμφωνία αλήθειας» με την κοινωνία έθεσε δύο όρους, τη «μεταρρύθμιση παντού» και τη «νομιμότητα παντού». Είναι σαφές ότι στην πολιτική ατζέντα ο Μητσοτάκης ιεραρχεί πρώτη την καθημερινότητα. Στόχος, να μην κοπούν δίαυλοι με πολίτες που του έδωσαν ισχυρή εντολή στις εθνικές κάλπες. Αυτή την επιστροφή του κυβερνητικού επιτελείου στη «δουλειά» με χρονοδιαγράμματα και με αντανακλαστικά στις έκτακτες καταστάσεις θα σημάνει ο Μητσοτάκης στο πρώτο τής μετά ΔΕΘ σεζόν Υπουργικό Συμβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου. Στην ίδια συνεδρίαση θα σημάνει επιπλέον η επιστροφή των υπουργών στους «κανόνες» του επιτελικού κράτους, όπως τους ορίζει ο Πρωθυπουργός: διαλειτουργικότητα, στοχοθεσία, λογοδοσία, υλοποίηση πολιτικών που αποφασίζονται κεντρικά. Ενδεικτικό ότι έρχονται αναλυτικά τα «σχέδια δράσης» του 2024 ανά υπουργείο.

Η παράταξη

Στο «ενδοοικογενειακό» μέτωπο, εκείνο της κυβέρνησης και του κόμματος, ζητούμενο είναι η αποφυγή ρηγμάτων και εσωστρέφειας. Το δημόσιο «όχι» του Μητσοτάκη στον ανασχηματισμό τουλάχιστον μέχρι τις αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες αναμένεται πάντως να λειτουργήσουν ως βαρόμετρο για τυχόν αναθεωρήσεις, διατυπώθηκε για να πέσουν οι έντονοι παρασκηνιακοί τόνοι. Κοινώς, η ανάγκη να αποφευχθούν περαιτέρω ταλαντώσεις στο σκοινί των γαλάζιων ισορροπιών και μάλιστα τόσο κοντά στην επόμενη εκλογική δοκιμασία (περιφέρειες – δήμοι) υπερίσχυσε των εισηγήσεων για κινήσεις αποσυμπίεσης μέσω αντικαταστάσεων – μετακινήσεων προσώπων. Οσο κι αν ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε την πρακτική του «ροτέισον», λέγοντας ότι αυτό δεν έγινε στην τύχη, άφησε να εννοηθεί ότι ίσως δεν έγιναν παντού ορθές επιλογές. Και μπορεί ο ίδιος να μην «κάρφωσε» στελέχη του, ωστόσο έσπευσε σε… υπενθύμιση για τα διαρκή, δύο, κριτήρια αξιολόγησής τους: συμπεριφορά, αποτελεσματικότητα. Συνολικά στο γαλάζιο στρατόπεδο ήταν αναγκαία η ένεση ηθικού και ένα σήμα ανάταξης ενόψει κρίσιμων (και εκλογικών) οροσήμων – και αυτό ήταν ένα από τα πολιτικά μηνύματα του Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη. Ειδικά στην τελική ευθεία για τις μάχες της 8ης και της 15ης Οκτωβρίου επιδιώκεται μέγιστη συστράτευση, πρωτίστως σε πέντε περιφέρειες. Κατά τις εκτιμήσεις της παράταξης, η πιο «δύσκολη» περίπτωση είναι το Ιόνιο, τα μεγάλα «ντέρμπι» αφορούν το Βόρειο Αιγαίο και τη Δυτική Μακεδονία και ως κρίσιμες μάχες αντιμετωπίζονται η Πελοπόννησος και η Ανατολική Μακεδονία.