Τα πολύ σκληρά είναι για τους πολύ σκληρούς

Σοβαρεύτηκαν ξαφνικά οι ελληνικές ομάδες φέτος το καλοκαίρι κι εκεί που πέρυσι στους ευρωπαϊκούς ομίλους είχαμε μόνο μια ομάδα (τον Ολυμπιακό) φέτος έχουμε εκτός από αυτόν και την ΑΕΚ και τον ΠΑΟ και τον ΠΑΟΚ; Ετσι μοιάζει αλλά δεν παίρνω και όρκο. Η πείρα μου με διδάσκει πως ό,τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο σπανίως προκύπτει βάσει προγράμματος. Θα έλεγα πως αυτό είναι λίγο συγκυριακό. Ο Ολυμπιακός σε ομίλους φτάνει συνεχώς εδώ και δεκατρία χρόνια: είναι η μόνη ομάδα που μπορείς να πεις πως πραγματικά βάζει ως στόχο της σεζόν το να βρίσκεται σε αυτούς και το καταφέρνει – φέτος έφτασε στους ομίλους του Europa League καθώς σε αυτό βρέθηκε ξεκινώντας. Ο ΠΑΟΚ έφτασε στους ομίλους του UEFA Conference League δείχνοντας όντως σοβαρότητα – τουλάχιστον σε σχέση με πέρυσι: μετά τον Ολυμπιακό μπορεί να ισχυριστεί πως τα δέκα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει κι αυτός τεχνογνωσία ευρωπαϊκών προκριματικών. Η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός είχαν στόχους διαφορετικούς. Η ΑΕΚ ως πρωταθλήτρια έβλεπε βατό το μονοπάτι μέχρι τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ: κάποιες αβλεψίες στα ματς με την Αντβέρπ την οδήγησαν σε όμιλο του Europa League. Ο όμιλος του Europa League ήταν ευθύς εξαρχής ο στόχος του Παναθηναϊκού που έφτασε να διεκδικεί είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν έφτασαν στους ομίλους όλοι κάνοντας την ίδια διαδρομή. Αλλά είναι σημαντικό ότι τα κατάφεραν. Τι πρέπει και τι μπορούν να κάνουν στους ομίλους; Ας σταθούμε στα ευδιάκριτα.

Ερυθρόλευκοι

Ο Ολυμπιακός έχει στον όμιλό του τη Φράιμπουργκ που αντιμετώπισε και πέρυσι, την περσινή κάτοχο του Europa Conference League Γουέστ Χαμ και τη σερβική Μπάτσκα Τόπολα. Η Φράιμπουργκ είναι μυστήριο. Ξεκίνησε στην Μπουντεσλίγκα με δυο νίκες, θυμίζοντας την περσινή ομάδα που έχασε την είσοδό της στο Τσάμπιονς Λιγκ από την Ουνιόν Βερολίνου στο φινάλε, αλλά στο τρίτο ματς κατέρρευσε χάνοντας με 5-0 από τη Στουτγκάρδη. Θα είναι καλό να πιστεύει ότι την Πέμπτη θα βρει στο Καραϊσκάκη τον περσινό Ολυμπιακό. Η Γουέστ Χαμ, μπορεί να πούλησε τον καλύτερό της παίκτη, τον Ντέκλαν Ράις στην Αρσεναλ, αλλά ζει για τα ευρωπαϊκά της ματς κι ονειρεύεται και φέτος μια μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία. Η Μπάτσκα Τόπολα αποκλείστηκε πανεύκολα από την πορτογαλική Μπράγκα στον προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά στο σέρβικο πρωτάθλημα τα πάει μια χαρά.

Παναθηναϊκός

Ο ΠΑΟ βρίσκεται σε έναν όμιλο που του επιτρέπει όνειρα πρόκρισης. Η Βιγιαρεάλ και η Ρεν είναι δυο ομάδες που τελείωσαν εντυπωσιακά την περσινή σεζόν τους και ξεκίνησαν με τεράστια προβλήματα την εφετινή – όχι τυχαία. Η ισπανική ομάδα άλλαξε ήδη προπονητή καθώς όλοι βαρέθηκαν τα χτυποκάρδια στην άμυνα που προκαλούσε το επιθετικό ποδόσφαιρο του Κίκε Σετιέν. Η Ρεν, όπως οι πιο πολλές γαλλικές επαρχιακές ομάδες, πούλησε τους καλύτερους της παίκτες (ο Ουγκουτσουκού πήγε στην Τσέλσι, ο Ντοκού στη Μάντσεστερ Σίτι, ο Μπαντέ στη Σεβίλλη κ.λπ.) και άλλαξε πολύ. Κράτησε τον σκόρερ της Αμίν Γκουερί (τα δικά του 17 γκολ της έδωσαν πέρυσι ευρωπαϊκό εισιτήριο) αλλά επιχειρεί μια νέα αρχή κι έχει τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες στο γαλλικό πρωτάθλημα. Η τέταρτη του ομίλου είναι η Μακάμπι Χάιφα. Πέρυσι απέκλεισε τον Ολυμπιακό κι έφτασε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά φέτος δεν μπόρεσε να ξαναβρεθεί σε αυτούς. Η ελβετική Γιουνγκ Μπόις την απέκλεισε μάλλον εύκολα.

Δικέφαλοι

Η πρωταθλήτρια ΑΕΚ βρέθηκε σε έναν όμιλο που θα μπορούσε να είναι όμιλος Τσάμπιονς Λιγκ: υπάρχουν σε αυτόν ο Αγιαξ, η Ολιμπίκ Μαρσέιγ και η Μπράιτον. Ο Αγιαξ τερμάτισε πέρυσι στην τρίτη θέση της Eredivisie και φέτος ξεκίνησε τη σεζόν του με πολλές γκρίνιες: δεν είναι στην καλύτερη στιγμή του. Τη Μαρσέιγ την είδαμε στα ματς με τον ΠΑΟ: αποκλείστηκε αλλά κανείς δεν τολμά να πει πως υπήρξε χειρότερη της ελληνικής ομάδας. Αυτό που κάνει όμως πολύ δύσκολο τον όμιλο είναι η παρουσία της πρωτάρας Μπράιτον: οι μπουκ τη θεωρούν δεύτερο φαβορί για την κατάκτηση της διοργάνωσης – εκτίμηση υπερβολική, αλλά και ενδεικτική της αξίας της. Ο ΠΑΟΚ στον όμιλο του Europa Conference League που βρίσκεται δεν έχει μεγαθήρια. Η Αϊντραχτ είναι μια καλή γερμανική ομάδα που χρόνια τώρα όμως είναι μακριά από τις πρώτες θέσεις της Μπουντεσλίγκα και παίζει ένα ποδόσφαιρο όσα πάνε κι όσα έρθουν. Η σκωτσέζικη Αμπερντίν είναι χειρότερη από τη Χαρτς που ο ΠΑΟΚ απέκλεισε άνετα.

Μπορούν

Πάμε τώρα να δούμε τι μπορούμε να περιμένουμε από την ελληνική συμμετοχή. Ο Ολυμπιακός για να  προκριθεί πρέπει να κερδίσει και τα τρία ματς στο Καραϊσκάκη: αν βρει 4 βαθμούς εκτός έδρας και να χάσει ένα στο Καραϊσκάκη μπορεί να είναι δεύτερος. Θα είναι αποτυχία αν δεν είναι τρίτος γιατί η Τόπολα είναι πιο δυνατή από την Τσουκαρίτσκι που απέκλεισε στα προκριματικά αλλά εξίσου άπειρη. Ο ΠΑΟ, αν είναι όσο σοβαρός είδαμε το καλοκαίρι στα ματς με Ντνίπρο, Μαρσέιγ και Μπράγκα, μπορεί να προκριθεί: η λογική λέει πως όλα θα κριθούν στα δυο συνεχόμενα ματς με την καλή Ρεν, αλλά εγώ λέω πως στην πρώτη αγωνιστική στο ΟΑΚΑ απέναντι στη Βιγιαρεάλ την ερχόμενη Πέμπτη παίζει τη μισή πρόκριση. Και στη δική του περίπτωση η τρίτη θέση μοιάζει να είναι ρεζερβέ, όσο επικίνδυνη κι αν είναι η Μακάμπι. Ο ΠΑΟΚ δεν γίνεται να μην είναι τουλάχιστον δεύτερος στον όμιλο του Europa Conference League: πρέπει να διεκδικήσει την πρωτιά από την Αϊντραχτ που γνωρίζει τα ευρωπαϊκά μονοπάτια αλλά είναι ασταθής. Το ότι η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου είναι καλύτερη από την Αμπερντίν και την Ελσίνκι δεν χωρά συζήτηση: θα πρέπει ωστόσο και να το αποδείξει. Πιο δύσκολη, αλλά και χωρίς άγχος, η αποστολή της ΑΕΚ. Ο όμιλός της είναι δύσκολος. Αλλά ο ΠΑΟ με τη Μαρσέιγ το καλοκαίρι τα κατάφερε κι ο Αγιαξ έχει τα προβλήματά του.

Προσοχή

Οχι δεν τα βλέπω όλα αισιόδοξα. Ακολουθώ τη λογική που λέει πως οι τέσσερις ελληνικές ομάδες ήταν στα προκριματικά αρκετά προσεκτικές και χρειάζεται να κρατήσουν αυτή τους την εικόνα. Η αλήθεια είναι πως θα πρέπει να αποδειχθούν σκληρές καθώς πέρα από τα ευρωπαϊκά ματς κουβαλάνε πολλά πρέπει νίκης και στις αγωνιστικές του ελληνικού πρωταθλήματος. Αλλά όταν τα πράγματα γίνονται σκληρά, οι σκληροί βγαίνουν μπροστά, έλεγε μια ψυχή.