Η μεγάλη συνάντηση

Ε λοιπόν όχι. Μην επιμένετε. Δεν θα γράψω για τον κύριο Κασσελάκη. Εχω άλλες δουλειές τώρα. Εχω μαλλί να ξάνω. Πρέπει να ξεκαθαρίσω στο κεφάλι μου ποιος είναι υπεύθυνος για πού. Αυτή η μπάλα που πετάνε οι περιφερειάρχες στους δήμους, οι δήμοι στην κυβέρνηση και η κυβέρνηση στα καιρικά φαινόμενα, αυτό το άθλιο παιχνίδι στις πλάτες μας, και καλά, άσε τις δικές μας, στις πλάτες αυτών των ανθρώπων που μέσα σε μια νύχτα χάσανε τον κόσμο, στις πλάτες αυτών που πια δεν έχουνε στον ήλιο μοίρα, πότε θα σταματήσει; Πότε θα αναλάβει κάποιος τις ευθύνες του; Ζητάω πολλά, το ξέρω. Διότι ζητάω τα αυτονόητα.

Εδώ δεν ξέρουμε, σε μια δύσκολη στιγμή, όχι, δεν μιλάμε για τον Ντάνιελ τώρα, για απλά πράγματα. Ενας κρουνός να ανοίξει δεν γνωρίζεις ποιον να πάρεις τηλέφωνο. Μην πας μακριά, εδώ στη Βασιλίσσης Σοφίας, ντάλα κέντρο, και γίνεται το μπάχαλο, διότι τα κεντρικά φρεάτια ανήκουν στη Νομαρχία, οι υπόνομοι δίπλα στα πεζοδρόμια είναι της ΕΥΔΑΠ και οι κάθετοι δρόμοι του Δήμου. Βγάζεις άκρη; Σκέψου τώρα όλο αυτό και μεγέθυνέ το σε επίπεδο πλημμύρας ολόκληρου του Θεσσαλικού κάμπου.

Γι’ αυτό σας λέω, δεν πρόκειται να γράψω για τον κύριο Κασσελάκη στη Μακρόνησο, δεν γουστάρω. Μην επιμένετε. Δεν είμαι εδώ, βρε αδερφέ. Μπααα περίεργοι είστε… και περιμένουμε τώρα τη βοήθεια απ’ την Ευρώπη. Μας έδωσε η Ευρώπη και για τον Ιανό. Και; Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Τι έργα γίνανε; Τα περισσότερα μείναν στα χαρτιά. Θα γίνει, λέει, εισαγγελική έρευνα. Μάλιστα. Ζήσε, Μάη μου. Θα πάρει καμιά δεκαριά χρόνια και εναντίον ποιων; Εδώ είναι μπλεγμένοι κάνα δυο χιλιάδες νοματαίοι. Δήμαρχοι, περιφερειάρχες, γραμματείς, φαρισαίοι, επιτροπές, αναθέσεις, εργολάβοι, παρατρεχάμενοι, ζαλίστηκα.

Και μην ανοίξουμε τώρα συζήτηση για το θέμα Ευρώπη που σηκώθηκε η αντιπολίτευση και λέει είναι λίγα; Μπα; Τι λέτε; Σοβαρά; Τι είπατε; Δεν άκουσα; Ορίστε; Συγγνώμη, κύριοι, ποιοι είστε; Εσείς δεν είστε που δεν θέλατε να τη δείτε την Ευρώπη στα μάτια σας; Που ψηφίσατε το ΟΧΙ και μετά χορεύατε τους καλαματιανούς και τις συρτορούμπες στο Σύνταγμα, και μας κράζατε Μενουμευρώπηδες; Ας μην ήμασταν στην Ευρώπη τώρα και θα σας έλεγα εγώ. Εχει βγει το παράλογο στους δρόμους και ασχημονεί ανεξέλεγκτα και ποικιλοτρόπως.

Οι άλλοι, οι εργαζόμενοι στα πλοία μετά τη δολοφονία, ένα βρήκανε να κάνουνε. Απεργία. Δέσανε τα πλοία στο λιμάνι γιατί είναι άσκημες οι συνθήκες εργασίας. Ηταν ώρα; Αυτή ήταν η απάντησή τους στο πένθος. Δεν έχει στεγνώσει το χώμα πάνω απ’ τον τάφο κι αυτοί το ρίξανε στους συνδικαλιστικούς αγώνες. Πού ζούνε; Σε ποια εποχή; Τι ώρα; Σε ποια χώρα; Γι’ αυτό σας λέω, δεν θέλω να μιλήσω για τον κύριο Κασσελάκη. Αλλά τέλος πάντων, αφού επιμένετε, το μόνο που έχω να πω για το προεκλογικό σποτάκι στη Μακρόνησο είναι αυτό που δήλωσε μια νεαρά χαριτωμένη κοσμετολόγος για τις κρέμες προσώπου λαιμού και σώματος.

«Εδώ η μαγεία της φύσης συναντά την ψυχολογία της ύλης».

Αυτή ήταν συνάντηση.

Οχι παίζουμε.

Ή μάλλον όχι.

Παίζουμε.

Χαιρετώ.