Ο θάνατος του κύκνου

Από λεπτότητα είχα κρατηθεί – και δεν μου ήταν καθόλου εύκολο, ξέρετε. Οταν όμως οι ίδιοι εκδηλώνουν τον φόβο που τους διακατέχει, τότε δεν έχει νόημα να αποφεύγουμε την αναφορά στους morituri της κυβέρνησης. Ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας Βασίλης Κικίλιας καρφώθηκε μόνος του, όταν απάντησε με έναν χείμαρρο ηρωικού λυρισμού στην ερώτηση αν προτίθεται να παραιτηθεί. Θύμισε στο ακροατήριό του πόσες φορές έχει διατελέσει υπουργός (ή, αν προτιμάτε, το απείλησε) και επίσης πως δεν φυγομάχησε ποτέ του. Αυτό από μόνο του είναι η Ατροπος που κόβει το νήμα του υπουργικού βίου του κυρίου Κικίλια.

Η πρόθεση του Πρωθυπουργού ήταν να γίνουν συγχρόνως οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, τη στιγμή που θα κριθεί κατάλληλη, ώστε η παρέμβαση να μη διασπάται σε πολλές επιμέρους κινήσεις, αλλά με τη δραστικότητά της να προβάλλει το αίσθημα της επανεκκίνησης. Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης δεν ήθελε το άδοξο τέλος του Ρόζενκραντζ και του Γκίλντενστερν. Ηθελε μια σκηνή δική του, ας ήταν και σύντομη. Οχι όμως μαζί με τους άλλους στο κάρο που πηγαίνει προς την καρμανιόλα! Αυτή η διάσταση απόψεων και συμφέροντος προκάλεσε κάποια ένταση στη διαδικασία αντικατάστασης, όλα αυτά όμως πέρασαν ή μήπως όχι; Δεν νομίζω ότι πέρασαν εντελώς, διότι η στάση του κυρίου Κικίλια δεν διαφέρει ιδιαιτέρως από εκείνη του κυρίου Βαρβιτσιώτη. Στο επάγγελμα αυτό, όλοι φιλοδοξούν να κλείσουν τη διαδρομή τους ερμηνεύοντας τον θάνατο του κύκνου…

Η ΚΑΛΥΨΗ

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν η παρέμβαση του Στρατού στη Θεσσαλία άργησε ή όχι. Ως παρατηρητής, όμως, μπορώ να συγχαρώ τον εν γένει μηχανισμό της εθνικής άμυνας, για την άρτια ετοιμότητά του. Αυτή φάνηκε από το γεγονός ότι, προληπτικά και εις εφαρμογή του σχετικού κανονισμού, ο υπουργός είχε σταλεί σε ασφαλές καταφύγιο, ώστε αν ο εχθρός κλιμακώσει και εντείνει την επίθεση, να μην κινδυνεύει να πληγεί ο κεντρικός εγκέφαλος του αμυντικού συστήματος μας, δηλαδή ο υπουργικός.

Ετσι, σε εκτέλεση του εγκεκριμένου (νατοϊκού) σχεδίου, ο υπουργός «εκκενώθηκε», όπως ακούω να λένε, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, από τα οποία επέστρεψε με φρόνημα υψηλό και ηθικό άριστο, μόλις αυτό κρίθηκε ασφαλές. Αυτά ορίζει το πρωτόκολλο ασφαλείας υψηλών προσώπων για τη συγκεκριμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αυτό και εγένετο. Ειδικά δε τα δημοσιεύματα περί «αμυντικής διπλωματίας», στην οποία απέδωσαν ορισμένοι τη μετάβαση του υπουργού στα ΗΑΕ, να ξέρετε ότι ήταν και αυτά μέρος του σχεδίου. Σκοπό είχαν να αποπροσανατολίσουν τους πράκτορες του εχθρού από τον πραγματικό λόγο της απουσίας του υπουργού. Ηταν παραπετάσματα για να κρύβουν την κάλυψή του.

Αναγνωρίζω, βέβαια, ότι αφού αποκαλύπτεται το σχέδιο (που νομίζω ότι του ταιριάζει περισσότερο να το λέω «σκέδιο») εκτιθέμεθα κάπως στις Αρχές των ΗΑΕ, αφού χρησιμοποιήσαμε τη φιλοξενία τους ως πρόσχημα. Πιστεύω όμως ότι θα δείξουν κατανόηση. Είναι καλοί άνθρωποι…

VOX POPULI

Ενα σχήμα λόγου του οποίου κάνει κατάχρηση η πρόεδρος Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι η ταύτισή της με τη φωνή του λαού. Τα  δέντρα της Δαδιάς και οι πυροπαθείς μιλάνε μέσα από τη φωνή της κυρίας Κωνσταντοπούλου, παρομοίως και οι πλημμυροπαθείς της Θεσσαλίας. Γενικώς, όπου υπάρχει ανθρώπινος πόνος και αδικία, η κυρία Κωνσταντοπούλου είναι έτοιμη να τον εκφράσει και να μιλήσει με τη δική σας φωνή. Την ίδια ώρα, όμως, η πολιτικός που διεκδικεί να είναι η φωνή του λαού, δεν δέχεται την ετυμηγορία του λαού ως προς τη σταυροδοσία των βουλευτών. Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο προηγούμενο, αν δεν κάνω λάθος. Η αντικατάσταση των πρώτων σε σταυρούς από τους εκλεκτούς της στενής ομάδας είναι μία ακόμη καινοτομία, την οποία πιστώνεται προσωπικώς η κυρία Κωνσταντοπούλου, ώστε μια μέρα η πατρίς να ανταποδώσει.

Δεν βλέπω καμία αντίφαση σε όλα αυτά. Είναι συμβατά με όσα γνωρίζουμε εδώ και αρκετά χρόνια για την πρόεδρο της «Πλεύσης Ελευθερίας». Επίσης, το κόμμα της αδικείται όταν το κρίνουμε με τα κλασικά κριτήρια, που κάνουν μία συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων να είναι ή να μην είναι πολιτικό κόμμα. Ο όρος «personality cult» ταιριάζει περισσότερο στο σχήμα της Πλεύσης. Είναι μια κατασκευή οικοδομημένη γύρω από τη λατρεία της προσωπικότητας της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Επομένως, η φωνή της είναι η αλήθεια και ως τέτοια περιλαμβάνει όλους του άλλους, ώστε η γνώμη τους να μη χρειάζεται καθόλου…