Εμφαση στην επικοινωνία

Εμφαση στην επικοινωνία

Δεν αναγνωρίζει η κυβέρνηση ότι υφίσταται θέμα καθημερινής ενημέρωσης της κοινής γνώμης για τις πλημμύρες και την κατάσταση στον θεσσαλικό κάμπο. «Εδώ και τρεις ημέρες, κάνουν καθημερινά αναλυτική ενημέρωση ο υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης Τριαντόπουλος και η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας κυρία Αγαπηδάκη» μου ανέφερε χαρακτηριστικά σημαίνον (πιο «σημαίνον» δεν γίνεται) κυβερνητικό στέλεχος χθες το πρωί, και δεν έχω ιδιαίτερους λόγους να αμφιβάλλω. Οντως κάνουν. Αλλά τι από όλα όσα δηλώνουν φτάνουν εκεί που πρέπει, στην κοινωνία; Στους αγωνιώντες για το μέλλον τους κατοίκους της Θεσσαλίας; Φοβάμαι ελάχιστα, έως καθόλου. Και το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο ότι συντηρείται η εικόνα της απουσίας της κυβέρνησης από το πλευρό των πλημμυροπαθών, είναι και ότι παρέχεται έδαφος για τη δράση κάθε είδους διακινητών fake news που για δικούς τους λόγους υπονομεύουν την όποια προσπάθεια γίνεται για την ανακούφιση των πληγέντων.

Συμπερασματικά, ίσως θα έπρεπε να δοθεί περισσότερη έμφαση στο επικοινωνιακό κομμάτι, αφού, όπως μου ανέφερε το προαναφερθέν «σημαίνον (πιο σημαίνον δεν γίνεται) κυβερνητικό στέλεχος» στη συνομιλία μας, «γίνονται πράγματα και θα γίνουν ακόμη περισσότερα στη συνέχεια» (για την ανακούφιση των πληγέντων από τη θεομηνία).

Μακάρι, θα σημειώσω μόνο. Γιατί η καταστροφή είναι ασύλληπτη, είναι συγκλονιστική – ούτε έχουμε ιδέα εμείς εδώ οι μακαρίως διαβιούντες εν Αθήναις…

Υπάρχουν πλημμυροπαθείς άστεγοι;

Στο ίδιο πλαίσιο της συνομιλίας με το πρόσωπο που προανέφερα, και με αφορμή τα όσα είχα αναφέρει στο χθεσινό «Στίγμα» για τη διαχείριση της κρίσης του Αυγούστου του 2007 με τις πυρκαγιές (μεταξύ άλλων και τη στέγαση πυροπλήκτων σε κρουαζιερόπλοιο που είχε δέσει στο λιμάνι της Κυλλήνης), μου τονίστηκε ότι «σήμερα αυτό δεν είναι εφικτό. Δεν υπάρχουν κρουαζιερόπλοια για ενοικίαση αυτή την περίοδο και επίσης δεν είναι και ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος στέγασης πλημμυροπαθών, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει».

Και επειδή σημείωνα στο χθεσινό φύλλο ότι τα κρουαζιερόπλοια θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν στο λιμάνι του Βόλου, ο συνομιλητής μου ανέφερε ότι «πρώτον δεν χωρούν στο λιμάνι κρουαζιερόπλοια, και δεύτερον δεν υπάρχουν πλημμυροπαθείς άστεγοι στον Βόλο. Ή αν υπάρχουν είναι ελάχιστοι, και επωφελούνται από το μέτρο της αμειβόμενης συγκατοίκησης – ήτοι λαμβάνουν ένα επίδομα 300 ευρώ για να συγκατοικήσουν σε συγγενικά ή φιλικά τους πρόσωπα».

Υπάρχουν στην Καρδίτσα και τη Λάρισα, αλλά δεν θα επιμείνω ιδιαίτερα. Αν όμως δεν υπάρχουν άστεγοι, τότε γιατί αφήνονται ασύδοτοι όσοι διακινούν «πληροφορίες» ότι «ξενοδοχεία διώχνουν πλημμυροπαθείς;». Γιατί αφήνονται να «φτιάχνουν» κλίμα;

Συμβαίνουν και στη Γερμανία

Η είδηση είναι χθεσινή και αναφέρει, επί λέξει, τα εξής:

«Η εθνική οδός (…) πλημμύρισε λόγω σφοδρών βροχοπτώσεων, σε τέτοιο βαθμό που σχεδόν τα μισά από τα διερχόμενα αυτοκίνητα βυθίστηκαν κάτω από το νερό, προκαλώντας (…) αποκλεισμό του δρόμου στην κατεύθυνση προς (…). Εκπρόσωπος της αστυνομίας είπε ότι “δεν είχε ζήσει ποτέ ξανά τέτοια πλημμύρα σε δρόμο”. Το νερό έφτασε σχεδόν μέχρι τα παράθυρα των ακινητοποιημένων αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα μποτιλιάρισμα μήκους οκτώ χιλιομέτρων».

Θα μπορούσε να είναι η Εθνική Αθηνών – Θεσσαλονίκης που παραμένει κλειστή σχεδόν μία εβδομάδα τώρα. Ή η Αθηνών – Πατρών, αλλά δεν είναι. Πρόκειται για την Εθνική Οδό Α2 της Γερμανίας, που έζησε χθες ένα μικρότερης έντασης του Daniel πλημμυρικό φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Ευτυχώς, χωρίς θύματα. Και ευτυχέστερα ακόμη, χωρίς τους τόνους λάσπης που κατέκλυσαν τον θεσσαλικό κάμπο, και θα μείνουν εκεί για πάντα…

«Επειδή δεν υπάρχει Planet Β»

Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ λοιπόν, και δείχνει τα δόντια της, ακόμη και εκεί όπου υποτίθεται ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι περισσότερο οργανωμένος και τεχνολογικά πιο ανεπτυγμένος. Πρέπει να συνηθίζουμε στην ιδέα, ότι αυτά τα φαινόμενα θα συνεχίζονται, πολλαπλασιαζόμενα, μου έλεγε ο καθηγητής Γιάννης Μανιάτης με αφορμή την επικείμενη κυκλοφορία του νέου βιβλίου του με τίτλο «Επειδή δεν υπάρχει Planet B» (τον επόμενο μήνα, από τις εκδόσεις Πατάκη).

Κατά τον συγγραφέα του, το βιβλίο «αποτελεί έναν ζωντανό διάλογο του συγγραφέα με τον δημοσιογράφο Μάκη Προβατά», κατά τη διάρκεια του οποίου ο πρώην υπουργός Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Κρίσης αναλύει όλα τα κλιματικά, περιβαλλοντικά και ενεργειακά θέματα που απασχολούν τον πλανήτη, την Ευρωπαϊκή Ενωση και βεβαίως και την Ελλάδα. Ητοι: Κλιματική Κρίση, Ενεργειακή Κρίση, φτώχεια και ανισότητες, γεωπολιτική και στρατηγικές ισορροπίες, αξιοποίηση του ήλιου και του αέρα με φωτοβολταϊκά και αιολικά, έρευνες υδρογονανθράκων, αγωγοί και καλώδια αναβάθμισης της χώρας.

Από όσα μου ανέφερε ο ίδιος, ο Γ. Μανιάτης είναι αρκετά αιχμηρός σε πολλά θέματα, αναφορικά τόσο με τις ολιγωρίες και τα λάθη της ΕΕ, όσο και διαχρονικά της Ελλάδας. Ταυτόχρονα όμως εισηγείται πολύ συγκεκριμένες προτάσεις για τον μετασχηματισμό του ελληνικού κράτους σε ένα κράτος – project manager, που σε στενή συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, θα υπερβεί όλες τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις της κεντρικής διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, στο πλαίσιο της Συμμετοχικής Δημοκρατίας και της Αποκέντρωσης. Το σημαντικό όμως είναι ότι διατυπώνει τη δική του «νέα Μεγάλη Ιδέα – Η Ελλάδα του 2030» με προτάσεις για το πώς μπορεί η χώρα να τοποθετηθεί απέναντι στις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις του σήμερα και του αύριο.

Η επανάσταση του Γιώργου

Ο Γ. Μανιάτης ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος – πρέπει να το πούμε αυτό – είχε έγκαιρα τονίσει, και με επιμονή από εκείνη την εποχή, προ δωδεκαετίας, ότι οι αλλαγές που καταγράφονται στο κλίμα του πλανήτη θα έχουν καταστροφικές επιπτώσεις. Χθες, ο Γιώργος, έκανε μια σημαντική παρέμβαση μέσω Facebook, και με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στη χώρα τους τελευταίους μήνες, εισηγείται μια «νέα πολιτιστική επανάσταση» για τη σωτηρία του Ελληνισμού!

Χωρίς να χρειάζεται να το διευκρινίσει, προφανώς δεν εννοεί κάτι αντίστοιχο της… κινεζικής «πολιτιστικής επανάστασης» που κήρυξε ο Μάο στη δεκαετία του ’70, και «καθάρισε» μερικά εκατομμύρια αντιπάλους του. Τι εννοεί; Οτι πρέπει «ο Ελληνισμός να πιστέψει ξανά στις δυνάμεις του», ότι η «νέα πολιτιστική επανάσταση» θα πρέπει να είναι «συλλογική» χωρίς, όπως υπογραμμίζει, σωτήρες και μαγικές συνταγές, αλλά ούτε και «κάνε Θεέ μου το θαύμα σου». Κατά τον Γιώργο, η «νέα πολιτιστική επανάσταση» θα ξεκινήσει με την αναγνώριση του «διαχρονικού προβλήματος που ταλανίζει τον Ελληνισμό και συνακόλουθα την ανάγκη να το αντιμετωπίσουμε με πάνδημη δημοκρατική συμμετοχή».

Αυτό το τελευταίο, μου έκανε λιγάκι και πρόσκληση προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εκείνο που δεν σας ανέφερα είναι αυτό που με μπέρδεψε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο με την ανάρτηση του πρώην ηγέτη του ΠΑΣΟΚ: χρησιμοποίησε ως παράδειγμα για να ισχυροποιήσει τη θέση του για την αναγκαιότητα της «πολιτιστικής επανάστασης», την κατάρρευση και την ήττα του ιρακινού στρατού το 2014 από τον ISIS!

Με μπέρδεψε, και με τάραξε, ταυτόχρονα…