Γερμανοί που κερδίζουν και στο μπάσκετ

Οι Γερμανοί κέρδισαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ για πρώτη φορά στην ιστορία τους επικρατώντας με 83-77 των Σέρβων. Ακούγεται τρομερά παράξενο να είναι η Γερμανία παγκόσμια πρωταθλήτρια στο μπάσκετ αλλά δεν είναι. Εδώ και μία πενταετία οι Γερμανοί βγάζουν παίκτες που πάνε στα αμερικανικά κολέγια και αγωνίζονται από μικροί στο ΝΒΑ: ο Σρέντερ και οι αδελφοί Βάγκνερ είναι τέτοιες περιπτώσεις. Το πρωτάθλημά τους είναι από τα πιο ανταγωνιστικά στην Ευρώπη: φέτος το κέρδισε η Ράτιοφαρμ Ουλμ που δεν αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα όπως η Μπάγερν Μονάχου και η Αλμπα Βερολίνου. Οι διεθνείς τους που δεν αγωνίζονται στο ΝΒΑ στελεχώνουν σπουδαίες ευρωπαϊκές ομάδες. Ο Λο θα παίζει του χρόνου στην Αρμάνι Μιλάνο, όπου θα βρει τον συμπαίκτη του Φόγκτμαν που μαζί με τον Σρέντερ ήταν οι καλύτεροί τους στον τελικό.

Αμερικανοί

Το τι θα συνέβαινε στον τελικό είχε φανεί από τους ημιτελικούς. Οι Γερμανοί κέρδισαν τους Αμερικανούς και τους απέκλεισαν, αλλά το καταπληκτικό ήταν ότι το έκαναν παίζοντας στον ρυθμό που αυτοί ήθελαν: αυτό μαρτυρά το τελικό 113-111. Το πιο σπουδαίο είναι ότι το έκαναν έχοντας μια σπάνια επιθετική πολυφωνία. Εχοντας κόντρα τους θεατές του ματς καθώς οι Φιλιππινέζοι ήταν όλοι με τον Εντουαρτς και τα άλλα Αμερικανάκια, οι Γερμανοί δεν έχασαν ποτέ τον έλεγχο του αγώνα έχοντας έξι (!) παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων. Ο Σρέντερ είχε 17 πόντους (4/6 δίποντα, 3/7 τρίποντα), ο Τάις 21 (9/13 δίποντα, 1/2 τρίποντα, 7 ριμπάουντ), ο Τίμαν 10 (4/4 δίποντα, 2/2 βολές), ο Φραντς Βάγκνερ 22 (4/8 δίποντα, 3/10 τρίποντα, 5/6 βολές, 5 ριμπάουντ), ο Μο Βάγκνερ 10, αλλά το καθοριστικό τρίποντο το βρήκε ο Ομπστ, που είχε συνολικά 24 πόντους κι έδωσε στην ομάδα του ένα μαξιλαράκι ασφαλείας με τέσσερις πόντους ένα λεπτό και κάτι πριν από το τέλος του ματς. Αυτή η πολυφωνική επίθεση ήταν το χαρακτηριστικό των Γερμανών σε όλη τη διοργάνωση. Καμία άλλη ομάδα, ούτε καν οι Αμερικανοί, δεν είχαν στη 12άδα τους πέντε παίκτες που θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τους 20 πόντους σε ένα ματς. Οι Γερμανοί τους είχαν. Και ήταν φανερό πως χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό τους δύσκολα η επίθεσή τους θα κολλούσε στον τελικό ακόμα κι απέναντι στους μπαρουτοκαπνισμένους Σέρβους. Αυτό κι έγινε. Οι Γερμανοί πέτυχαν 23 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο, 24 στο δεύτερο, 22 στο τρίτο. Κι αν φρέναραν λίγο στο τέλος πετυχαίνοντας μόλις 14 πόντους είναι γιατί σε τελικό ήταν πρωτάρηδες, αλλά και γιατί είχαν ένα αβαντάζ 7-9 πόντων σταθερά και μπήκαν στον πειρασμό να κάνουν διαχείριση.

Πέσιτς

Και οι Σέρβοι; Η ομάδα του γερόλυκου Πέσιτς έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά λύγισε στο τρίτο δεκάλεπτο. Οταν ο Σρέντερ σταμάτησε τον Μπογκντάνοβιτς η Σερβία πέτυχε όλους κι όλους δέκα πόντους διότι το πανύψηλο σχήμα των Γερμανών δεν άφησε περιθώρια δράσης και στον Μιλουτίνοφ και στον Πετρούσεφ. Στο τελευταίο δεκάλεπτο, ένα παιδί του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο ψυχωμένος Αμπράμοβιτς, πήρε την κατάσταση στα χέρια του και πήγε να γυρίσει το ματς αλλά δεν βρήκε κάποιον να τον βοηθήσει. Ο Μπογκντάνοβιτς δεν μπορούσε να πάρει την μπάλα, ο Γκούντουριτς που την πήρε έκανε λάθη. Οσο κι αν το άγχος των Γερμανών φαινόταν, οι Σέρβοι έμειναν από λύσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν είχαν τον ΜVP του ΝΒΑ Nίκολα Γιόκιτς, αλλά και τον Μίσιτς, τον Κάλινιτς, τον Νέντοβιτς και τον Πουκουσέφσκι, ενώ έχασαν χθες και τον ήρωα του ημιτελικού με τον Καναδά Ντόμπριτς: οι πέντε αυτοί συνθέτουν μια πεντάδα που θα μπορούσε να φτάσει στον τελικό του Μουντομπάσκετ! Από τους Σέρβους δεν λείπουν οι παίκτες. Απλά φαίνεται πως υπάρχουν στο εσωτερικό της Εθνικής τους «παρεούλες» που δυσκολεύονται να συνυπάρξουν. Αν ωστόσο του χρόνου στους Ολυμπιακούς Αγώνες υπάρχουν τρεις-τέσσερις από αυτούς που έλειψαν θα είναι πάλι στο βάθρο. Οσο καλύτεροι κι αν είναι οι Αμερικανοί που τερμάτισαν τέταρτοι χάνοντας τον μικρό τελικό από τον Καναδά και γύρισαν σπίτι πληγωμένοι και προβληματισμένοι για το πώς στο Παρίσι θα αντεπιτεθούν.

Ρόλος

Παίχτηκε σπουδαίο μπάσκετ στις Φιλιππίνες και με την ολοκλήρωση του τουρνουά καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο θα είναι να ξαναδούμε την Εθνική Ελλάδος σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν μιλάω για αυτή την Εθνική που πήρε μέρος στη διοργάνωση τερματίζοντας 15η. Αυτή άδεια από παίκτες όπως ήταν δεν είχε ελπίδα για κάτι καλύτερο – εγώ αναφέρομαι σε μια Εθνική με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ενα από τα πολλά που δεν καταλαβαίνουμε πια είναι και το πόσο το μπάσκετ έχει προχωρήσει κι έχει αλλάξει. Πέρυσι όταν στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα η Εθνική μας είχε αντιμετωπίσει τους Γερμανούς είχε αυτοχριστεί φαβορί – για λόγους άγνωστους. Η Γερμανία που την κέρδισε είναι αυτή που βγήκε και πρωταθλήτρια κόσμου.

Αμφίβολο

Αν πιστέψουμε στα ρεπορτάζ η ομοσπονδία σκέφτεται να διεκδικήσει ένα από τα προολυμπιακά τουρνουά – για να το φιλοξενήσει στην Αθήνα πρέπει να πληρώσει πάνω από 2,5 εκατ. ευρώ. Ομως το πρόβλημα του ελληνικού μπάσκετ δεν είναι το πώς θα κερδίσει ένα τέτοιο τουρνουά, αλλά το πώς θα υπάρξει ξανά η παραγωγή παικτών που έχει σταματήσει. Ακόμα κι αν υπήρχε ενσωμάτωση του Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι αμφίβολο αν η ομάδα μας θα έπαιρνε εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς: του χρόνου παίκτες που φέτος δεν έδωσαν το «παρών» (όπως ο Σλούκας και ο Καλάθης) θα είναι στα 34, όπως και ο Παπανικολάου. Και δεν διακρίνονται διάδοχοι.

Ιτούδης

Στο μεταξύ βρέθηκε ο φταίχτης για τις φετινές εμφανίσεις. Λέγεται Δημήτρης Ιτούδης. Στα ρεπορτάζ κυκλοφορεί πως η λύση της συνεργασίας ανάμεσα στην ΕΟΚ και στον ομοσπονδιακό προπονητή θα είναι απλή κι εύκολη υπόθεση – θα υπάρξει συναινετικό διαζύγιο. Μετά την τελευταία συνάντηση του Ιτούδη με τους ανθρώπους της ομοσπονδίας βγήκε και ανακοίνωση που λέει πως «η εθνική ομάδα είναι αυτή που πρέπει να συνεχίσει να ενώνει τους έλληνες φιλάθλους και να διατηρήσει τη φιλοσοφία και τη στόχευση, που έμπρακτα φάνηκε ότι υπηρετεί, παράλληλα με την αγωνιστική της προσπάθεια». Δεν είχα καταλάβει ότι υπήρχε εθνικό θέμα λόγω του μπάσκετ, αλλά για να το τονίζουν οι άνθρωποι κάτι θα ξέρουν. Ακούγεται ότι ο νέος ομοσπονδιακός προπονητής θα είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Χθες, πριν από το φιλικό του Περιστερίου με τον ΠΑΟ, όταν τον ρώτησαν φάνηκε έξαλλος. Στην πραγματικότητα πριν πάρουν οποιονδήποτε θα πρέπει να ρωτήσουν τον Γιάννη αν έχει σκοπό να ‘ρθει να παίξει με την ομάδα το επόμενο καλοκαίρι. Αν πει ναι, ας φέρει κι έναν προπονητή μαζί του. Οποιον θέλει.