Οι δύο Ελλάδες

Ο παππούς στη Μεταμόρφωση Καρδίτσας που πήρε τη σιδερένια του βάρκα κι άρχισε να απεγκλωβίζει συγχωριανούς του από τις σκεπές των πλημμυρισμένων τους σπιτιών. Οι κάτοικοι της Καρδίτσας που σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα για να μεταφέρουν εμφιαλωμένα νερά στην έδρα ομάδας εθελοντών που συγκέντρωνε είδη πρώτης ανάγκης. Οι κάτοικοι του Βόλου που μοιράστηκαν τα εργαλεία τους για να ανοίξουν το οδικό δίκτυο. Οι εθελοντές απ’ όλη την Ελλάδα που έσπευσαν στα καμένα της Δαδιάς για να βρουν και να σώσουν ζώα που κρύβονται στις στάχτες. Οι νησιώτες που αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες σαν να είναι δικοί τους άνθρωποι.

Οι ασυνείδητοι που πωλούν το εμφιαλωμένο νερό σε αστρονομικές τιμές εκμεταλλευόμενοι τις ελλείψεις λόγω των καταστροφών. Οι αδίστακτοι που κινδυνολογούν με τον αριθμό των νεκρών και των αγνοουμένων για να κάνουν αντικυβερνητική προπαγάνδα ή να πουλήσουν κανένα φύλλο παραπάνω. Οι διεφθαρμένοι που βγάζουν χρήματα κάνοντας έκπτωση στην ασφάλεια των κατασκευών για τις οποίες έχουν την ευθύνη. Οι αναίσθητοι που αδιαφορούν για τον ανθρώπινο πόνο. Οι συμπλεγματικοί που εκμεταλλεύονται την εξουσία τους για να εξευτελίσουν συνανθρώπους τους που βρίσκονται στην ανάγκη – φτάνοντας και να τους πετάξουν στη θάλασσα.

Πάντα έτσι ήταν. Οι καλοί, οι σεμνοί, οι έντιμοι Ελληνες μονομαχούν με τους μικρο- ή μεγαλο-παραβάτες. Δεν είναι φυσικά όλες οι παραβάσεις ίδιες. Αλλες οδηγούν στον προσωπικό πλουτισμό κι άλλες προκαλούν απώλειες ζωών. Αλλες είναι αθόρυβες κι άλλες προκλητικές. Aυτό που έχει σημασία είναι πώς αντιμετωπίζει και τους μεν και τους δε η κεντρική εξουσία.

Οι πρώτοι δεν ακολουθούν αυτή τη συμπεριφορά για να ανταμειφθούν: την ανθρώπινη αλληλεγγύη την έχουν μέσα τους. Το πρόβλημα είναι ότι οι δεύτεροι φέρονται έτσι επειδή γνωρίζουν ότι πιθανότατα δεν θα τιμωρηθούν. Παρατηρείται έτσι μια αντιστροφή των όρων. Απέναντι στην πρωτοφανή επέλαση του Daniel, ένα αιφνιδιασμένο και αποδιοργανωμένο κράτος υποκαταστάθηκε σε πολλές περιπτώσεις από την ψυχραιμία, την αυταπάρνηση και τη μεθοδικότητα των εθελοντών. Και αφού υποχωρήσουν τα νερά, ο Πρωθυπουργός κάνει τις γενναιόδωρες εξαγγελίες του, οι υπουργοί παραλάβουν τους καινούργιους τους φακέλους και οι τοπικοί βουλευτές επιστρέψουν στα γραφεία τους, το υπουργείο Περιβάλλοντος (ναι, το υπουργείο Περιβάλλοντος) θα καταθέσει στη Βουλή ρυθμίσεις που θα επιτρέπουν να οικοδομηθούν εκτός σχεδίου, και κατά παρέκκλιση του νόμου, μικρά και μεγάλα οικόπεδα.

Γιατί μας εκπλήσσει που ένας ένστολος ιδιώτης ρίχνει στη θάλασσα έναν αδύναμο άνθρωπο, ελπίζοντας πως θα περάσει απαρατήρητος, όταν εκκρεμούν ακόμη, και μάλλον δεν θα καταλήξουν πουθενά, οι έρευνες για τον θάνατο εκατοντάδων αδύναμων ανθρώπων έξω από την Πύλο ως αποτέλεσμα, όπως τουλάχιστον καταγγέλλουν οι επιζήσαντες, της αδιαφορίας, της ανικανότητας, αν όχι του δόλου, ενστόλων κρατικών υπαλλήλων;

Πάντα έτσι ήταν, ανεξαρτήτως της ιδεολογίας ή των προθέσεων των κυβερνώντων. Αν δεν αλλάξει όμως αυτό με μια κυβέρνηση του 41%, και χωρίς αντιπολίτευση, πότε θα αλλάξει;