Οι ομάδες {LF}που έκαναν limit up!

Ας μην ειπωθεί πως έχει παράδοση η Γερμανία στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα. Πριν από 30 χρόνια, το 1993 και στο «σπίτι» της, πανηγύρισε το χρυσό μετάλλιο που έμοιαζε με το δικό της… ’87. Ευρωμπάσκετ και αυτό, γαρ…

Εκτοτε, με μόνη εξαίρεση το αργυρό στο Βελιγράδι όταν και συνετρίβη από τη δική μας Εθνική (62-78) ξανά σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, τίποτε δεν έκανε και πάντα ήταν εκτός μεταλλίων. Η Λετονία έχει ένα χρυσό που ελάχιστοι γνωρίζουν το πώς ήρθε αυτό, μιλάμε για το μακρινό 1935 στο Ευρωμπάσκετ! Τίποτα μετά, εξάλλου επρόκειτο για μια μικρή δύναμη στα παρκέ. Οσον αφορά στον Καναδά, ας μιλήσουμε σοβαρά. Ουδέποτε είχε εμφανιστεί  ομάδα που να διεκδίκησε κάτι στο Μουντομπάσκετ ή αλλού.

Κι όμως, αυτές οι ομάδες είναι οι ευχάριστες εκπλήξεις της διοργάνωσης. Ο Καναδάς με το μπόλικο ταλέντο, έχει τη διάθεση και την πεποίθηση πως μπορεί να παίξει ακόμη και στον τελικό. Πορεία που λίγοι περίμεναν και ελάχιστοι πιστεύουν. Κι όμως έχει παίκτες που αγωνίζονται σε τοπ επίπεδο, εξελίσσονται όχι στην πατρίδα τους αλλά στις ΗΠΑ και επιστρέφουν δείχνοντας

τα… δόντια τους σε διεθνείς διοργανώσεις. Η Λετονία, παρά ένα τρίποντο θα ήταν κι αυτή στα ημιτελικά, μολονότι στερήθηκε τα βαριά χαρτιά της. Παίζει όμως σωστό μπάσκετ, έχει βελτιωθεί σημαντικά σε πολλούς τομείς και οι παίκτες της παρουσιάζουν ένα παιχνίδι που δείχνει ελκυστικό – ήταν η έκπληξη του Μουντομπάσκετ και ουδείς ανέμενε να προκύψει μια τέτοια ωραία ιστορία. Οσο για τη Γερμανία, τα τελευταία χρόνια έχει άνοδο σε όλα τα επίπεδα, έχει ομάδες στην Ευρωλίγκα και παίκτες ξεχωρίζουν στο ΝΒΑ, οπότε είναι ξεκάθαρο πως οι σπόροι που έπεσαν πριν από χρόνια, δίνουν επιτέλους (για το μπάσκετ της χώρας) καρπούς.

Αρα, ας μη λέμε μονότονα πως «παντού και πάντα» ξεχωρίζουν οι βαριές φανέλες. Το μπάσκετ που παίζεται τώρα στέλνει διαφορετικά μηνύματα. Λες και η πίτα των εθνικών ομάδων πάει να μεγαλώσει. Λες και ξεπηδούν παίκτες που είτε επειδή γεννήθηκαν με ταλέντο είτε επειδή τους έμαθαν σωστά το μπάσκετ και τους «έστειλαν» αργότερα για… μεταπτυχιακό στο ΝΒΑ, μεγάλωσαν και αφήνουν το στίγμα τους. Αλήθεια, πού ακριβώς είμαστε εμείς; Τι πρόοδο έχει κάνει σε παγκόσμιο επίπεδο η Ελλάδα; Μάλλον βήματα προς τα πίσω, αν θέλουμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα ή να έχουμε ως μέτρο σύγκρισης τις ομάδες που έφτασαν ως τα ημιτελικά. Και είναι μάλλον αυτονόητο ότι θα μας αφήσουν παραπάνω πίσω αν δεν αλλάξουμε μυαλό…