Προσέκο

Δύσκολο πράγμα η εξωτερική πολιτική, ιδίως όταν είσαι φιλελεύθερος. Πρέπει να αναπτύσσεις σχέσεις με καθεστώτα που δεν διακρίνονται για τον δημοκρατικό τους χαρακτήρα. Πρέπει να αναλαμβάνεις πρωτοβουλίες από κοινού με ηγέτες που φυλακίζουν όποιον τολμήσει να τους αμφισβητήσει. Πρέπει να προσεγγίζεις τους εχθρούς των εχθρών σου χωρίς να είσαι καθόλου σίγουρος ότι αυτό τους κάνει αυτομάτως δικούς σου φίλους.
Πάρτε τους σαουδάραβες αδελφούς, για παράδειγμα, με τους οποίους θέλαμε και να συνδιοργανώσουμε το Μουντιάλ του 2030. Δεν είναι μόνο η πρωτότυπη τύχη που επιφύλαξαν σ’ εκείνο τον έρμο δημοσιογράφο, τον Τζαμάλ Κασόγκι. Είναι και οι καθημερινές βαριές ποινές εναντίον των διαφωνούντων, με πιο πρόσφατη τη θανατική ποινή στην οποία καταδικάστηκε ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός επειδή στηλίτευε με μηνύματά του τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Η καταστολή στο βασίλειο έχει φτάσει σε νέα τρομακτικά επίπεδα», επισημαίνει η Human Rights Watch.
Ή πάρτε τον ινδό πρωθυπουργό που επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα τη χώρα μας. «Ο κινητήρας της πολιτικής του Ναρέντρα Μόντι είναι η βία», διαβάζουμε σε ένα πρόσφατο άρθρο του Atlantic. «Ποτέ άλλοτε οι επιθέσεις εναντίον των μουσουλμάνων δεν ήταν τόσο γεωγραφικά διεσπαρμένες, διαρκείς και ανατριχιαστικά απρόβλεπτες».
Μπροστά στον MBS και τον Μόντι, η Τζόρτζια Μελόνι είναι ένας άγγελος. Πρώτα απ’ όλα υποστηρίζει σθεναρά την Ουκρανία. Υστερα έχει κάνει στροφή στο μεταναστευτικό: από εκεί που ανησυχούσε ότι οι μειονότητες θα αντικαταστήσουν τους καθαρούς Ιταλούς, τώρα σκέφτεται να προσελκύσει μετανάστες μέσα από νόμιμα κανάλια για να λύσει το δημογραφικό. Ο συνάδελφος της Corriere della Sera Αντόνιο Φεράρι, που σίγουρα ξέρει καλύτερα, έγραψε τη Δευτέρα στα «ΝΕΑ» ότι τη βρίσκει έξυπνη, ανοιχτή, χαμογελαστή, και με πολύ ελκυστικά στοιχεία στον χαρακτήρα της. Με τον σύντροφό της μόνο φαίνεται να υπάρχει ένα πρόβλημα, ο οποίος είπε στην τηλεοπτική του εκπομπή ότι αν τα κορίτσια δεν θέλουν να πέφτουν θύματα βιασμού είναι καλύτερα να μην πίνουν, κι ακόμη καλύτερα να μη μεθάνε – αλλά μάλλον τον παρεξήγησαν, ο ίδιος ο Αντρέα διευκρίνισε ότι θεωρεί τους βιασμούς κακό πράγμα, επιπλέον ψηφίζει Αριστερά κι όπως ξέρουμε οι αριστεροί αγαπάνε τις γυναίκες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον θα απέφυγε πάντως να θίξει αυτό το ζήτημα κατά τη χθεσινή του συνάντηση με την ιταλίδα ομόλογό του. Ο βασικός του στόχος ήταν να αποσυντονίσει τους Γάλλους ώστε να βελτιώσουν την πρότασή τους για την πώληση κορβετών στο Πολεμικό Ναυτικό – και τον στόχο αυτόν τον πέτυχε. Από εκεί και πέρα οι δύο ηγέτες θα συζήτησαν ασφαλώς και τις εξελίξεις στην Ευρώπη, όπου η ιταλίδα πρωθυπουργός φαίνεται επίσης να βάζει νερό στο προσέκο της και να εγκαταλείπει τα σχέδια συγκρότησης μιας σκληρής και ισχυρής ευρωπαϊκής Δεξιάς.
Για να επαληθευτεί ακόμη μια φορά ότι, στην Ευρώπη, η εξουσία στρογγυλεύει τις απόψεις αυτών που την ασκούν. Στον υπόλοιπο κόσμο, πάλι, πολλές φορές συμβαίνει το αντίθετο.














