{T16}Ζητείται αισιοδοξί{T16}α

Πάλι καλά που δεν πάθαμε τίποτα… Η ήττα από τους αμερικανούς ΝΒΑερ ήταν βαριά, αλλά στην πραγματικότητα δεν κόστισε τίποτα. Τι είχε, τι έχασε η εθνική ομάδα. Ετσι κι αλλιώς ήξερε από την αρχή ότι πρέπει να νικήσει αύριο τους Νεοζηλανδούς για να περάσει στην επόμενη φάση. Θα έπρεπε να τους νικήσει ακόμα κι αν κέρδιζε χθες τους Αμερικανούς. Οπότε στην πράξη δεν αλλάζει τίποτα.

Καλό θα ήταν βέβαια να είχε πέσει λίγο παραπάνω η διαφορά. Δεν τρελάθηκε ο Δημήτρης Ιτούδης που πήρε τάιμ άουτ ενάμισι λεπτό πριν από το τέλος με τη διαφορά στο -30. Ετσι όπως πήγαινε το παιχνίδι, θα μπορούσε η ψαλίδα να ανοίξει πάρα πολύ και οι διαφορές παίζουν ρόλο στις τελικές ισοβαθμίες, όχι μόνο αυτού του ομίλου, αλλά κι εκείνου που θα σχηματιστεί στην επόμενη φάση και θα δώσει τα εισιτήρια για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ομως, αλήθεια, μπορεί αυτή η Εθνική διεκδικήσει την πρόκριση στους «8»; Στην επόμενη φάση θα περάσει. Η Νέα Ζηλανδία τρόμαξε να νικήσει χθες την Ιορδανία και όσο σκληρά κι αν παίξει, δεν έχει τα φόντα να πετάξει έξω την ελληνική ομάδα. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι εκτός λογικής. Θα πρέπει να βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους οι διεθνείς μας για να αποκλειστούν από αυτή την ομάδα.

Αλλά η συνέχεια είναι δύσκολη. Και χθες απέναντι σε μια πολύ ποιοτική ομάδα, φάνηκαν οι χτυπητές αδυναμίες της Εθνικής μας. Αδυναμίες στην περιφέρεια, τόσο στο κομμάτι της δημιουργίας όσο και σε αυτό της εκτέλεσης, στο αμυντικό τρανζίσιον και πάνω απ’ όλα κάτω από τα καλάθια. Βάθος στον πάγκο δεν υπάρχει. Ο Παπαγιάννης μοιάζει σαν την καλαμιά στον κάμπο και τα ημίψηλα σχήματα που αναγκαστικά επιστρατεύει ο Ιτούδης μπορούν να αντιμετωπίσουν πρόσκαιρα ειδικές καταστάσεις, όχι όμως και να αποδώσουν ως στρατηγικές επιλογές. Η ελληνική ρακέτα είναι ευάλωτη και ομάδες όπως η Λιθουανία και το Μαυροβούνιο, που θα διεκδικήσουν μαζί με την Εθνική μας το ένα από τα δύο εισιτήρια των προημιτελικών (το άλλο θα το πάρουν οι ΗΠΑ), έχουν μεγάλα κορμιά και σαφές πλεονέκτημα σε αυτή τη μάχη.

Είναι ακόμα νωρίς για όλα αυτά βέβαια, αλλά τα μηνύματα που στέλνει η εικόνα της Εθνικής δεν δικαιολογούν αισιοδοξία. Μακάρι να διαψευστούμε…