Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν είναι σύμπτωση

Με ένα ακόμα γκολ στα τελευταία λεπτά ενός ευρωπαϊκού του ματς ο Παναθηναϊκός γύρισε από την Μπράγκα με ελπίδες πρόκρισης. Το πέτυχε ο Μαντσίνι στο 93′, ο ΠΑΟ μείωσε σε 2-1 και την επόμενη Τετάρτη στο ΟΑΚΑ 65 χιλιάδες οπαδοί του με την υποστήριξή τους θα του ζητήσουν να προκριθεί στους ομίλους για πρώτη φορά μετά το 2010. Πριν από το γκολ του Μαντσίνι στις καθυστερήσεις έχουν προηγηθεί τα πέναλτι-γκολ του Ιωαννίδη στη Μασσαλία στο 95′ και στο Κόζιτσε με την Ντνίπρο στο 84′ και το γκολ του Μπερνάρ πάλι με τη Μαρσέιγ στη Λεωφόρο στο 86′. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν είναι σύμπτωση. Ο ΠΑΟ έχει πίστη και σωστή νοοτροπία: και πέρυσι στο ελληνικό πρωτάθλημα κυνηγούσε κάθε ματς μέχρι το τέλος κι είχε πετύχει του κόσμου τα γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο των παιχνιδιών. Εχει και τύχη; Βλέποντας τη χαμένη ευκαιρία του Σπόραρ στο 65′ κι ενώ ο ΠΑΟ έχανε με 1-0 δεν θα το έλεγα.

Χαμηλά

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θέλησε να κρατήσει χαμηλά τους τόνους. Είπε πως η Μπράγκα είναι ακόμα φαβορί – έτσι πρέπει να λέει. Πλην όμως όσο κι αν μοιάζει δύσκολο ο ΠΑΟ να κερδίσει με ένα καθαρό 2-0 μια ομάδα τόσο επιθετική, σκορ πρόκρισης στη ρεβάνς μπορεί υπάρχουν κι άλλα. Υπάρχει και το 3-1 και υπάρχει πάντα και η δυνατότητα μιας νίκης στο γκολ που θα στείλει το ματς στην παράταση ή στα πέναλτι. Βλέποντας τα αποτελέσματα στα playoffs του Τσάμπιονς Λιγκ διέκρινα μια λεπτομέρεια: σε κανένα ματς μια ομάδα δεν κέρδισε με δύο γκολ διαφορά. Στο ΟΑΚΑ θα γίνει μάχη. Αλλά είναι σαφώς προτιμότερο μια μάχη ο ΠΑΟ να τη δώσει μπροστά στον κόσμο του κι αυτό εξασφάλισε με το γκολ του Μαντσίνι. Και δεν είναι και λίγο…

Ντοκιμαντέρ

Αν βρισκόμασταν στην Αμερική η ιστορία της Αντιγόνης Ντρισμπιώτη θα γινόταν σίγουρα ή ταινία ή ντοκιμαντέρ από αυτά που βλέπουμε στο ΝetFlix και τα ζηλεύουμε για τις καθόλου συνηθισμένες ιστορίες που μας αφηγούνται. Η ελληνίδα πρωταθλήτρια, που χθες κέρδισε στα 35 χιλιόμετρα βάδην χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Βουδαπέστης, μετά τα χρυσά μετάλλια πέρυσι στο Πανευρωπαϊκό του Μονάχου, φτάνει σε επιτυχίες απίστευτες αν σταθεί κάποιος στην ηλικία της. Η Αντιγόνη είναι απόδειξη πως όταν αισθάνεσαι πρωταθλητής στη ζωή δεν πρέπει να τα παρατάς ποτέ.

Αξίες

Η Ντρισμπιώτη τη ζωή την έμαθε πριν από τον πρωταθλητισμό και τις αξίες του. Στο περίφημο τσιπουράδικο της μαμάς της θα έγινε γλέντι για τη νέα επιτυχία της. Παρά τα εξωπραγματικά κατορθώματα η Αντιγόνη είναι κανονικός απλός άνθρωπος. Απολαμβάνει την επιτυχία, γελάει, δεν υπερβάλλει. Χθες έγραφα πως άλλο είναι το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κι άλλο το Παγκόσμιο. Στη Βουδαπέστη ο συναγωνισμός ήταν άλλου επιπέδου και το χάλκινο μετάλλιό της είναι από χρυσάφι. Μπορεί η νικήτρια να ήταν Ευρωπαία (η Ισπανίδα Πέρεθ), αλλά στις 15 πρώτες υπάρχουν εννέα κοπέλες που δεν κατάγονται από την Ευρώπη – ευτυχώς μόνο μία από αυτές, η Γκαρσία Λεόν από το Περού, ήταν πιο γρήγορη από την Ελληνίδα μας.

Εκλαψε

Υπέροχες και οι δηλώσεις της στο τέλος. Αφού πρώτα έκλαψε τερματίζοντας με την ελληνική σημαία που της χάρισαν φίλοι της, που όπως είπε έφτασαν στη Βουδαπέστη από την Ελλάδα, βρήκε στη συνέχεια το χαμόγελό της για να μας θυμίσει τι κάνει και για ποιον το κάνει. «Δουλεύω και γι’ αυτούς που δεν έχουν πιστέψει ακόμα σ’ εμένα. Θα μπω στην καρδιά όλων, θέλουν δεν θέλουν», είπε  και πρόσθεσε: «Ελπίζω να φαίνεται η υπερπροσπάθειά μας και να την καταλαβαίνουν όλοι. Ημουν πολύ συγκεντρωμένη στον αγώνα. Ηξερα τι μπορώ να κάνω και ότι είχε έρθει η ώρα να το πετύχω. Είχα τόσο κόσμο δικό μου εκεί στον δρόμο που έκανε τα πάντα υπέροχα».

Αγκαλιά

Στο τέλος μας θύμισε και λίγο Γιάννη Αντετοκούνμπο τονίζοντας πως στον αθλητισμό δεν υπάρχει αποτυχία. «Νομίζω έδωσα κάτι σήμερα. Ο κόσμος δίνει αγάπη και αυτή είναι η δική μας ανταπόδοση. Οι αθλητές είτε καταφέρνουμε να πετύχουμε κάτι είτε έρχεται αυτό που χαρακτηρίζεται ως “αποτυχία” από ορισμένους. Δεν υπάρχει αποτυχία. Οι θεατές παρακολούθησαν έναν αγώνα από αυτούς που γράφονται στην ιστορία» είπε και το εξήγησε: «Για κάποιους μπορεί να μην είναι τίποτα, για εμάς τους αθλητές είναι μια υπερπροσπάθεια και αυτή δεν γίνεται μόνο στον αγώνα, αλλά καθημερινά. Οι οικογένειες που έχουν αθλητές στο σπίτι δεν ξέρετε τι μπορούν να περνάνε καθημερινά και σε ψυχολογικό επίπεδο και σε οικονομικό και σε όλα τα επίπεδα. (…) Ζητάμε μια αγκαλιά. Και ισχύει αυτό που λένε: όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στους κορυφαίους κάποια στιγμή θα γίνεις κορυφαίος».

Αννα

Για ένα ακόμα καλοκαίρι κορίτσια χαρίζουν στον ελληνικό αθλητισμό μεγάλες στιγμές. Την Τετάρτη η Αννα Κορακάκη στη σκοποβολή πήρε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής στο Μπακού στα 25 μέτρα σταθερού στόχου με 565 βαθμούς, πίσω από την Κινέζα Σισουάν Φενγκ, η οποία συγκέντρωσε 572 βαθμούς. Είδα τις φωτογραφίες των πανηγυρισμών της με τον πατέρα της και προπονητή της: ο μπαμπάς της μοιάζει ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Το 2023 ο ελληνικός πρωταθλητισμός είναι οικογενειακή υπόθεση.

Προσπάθεια

Μια οικογένεια προσπάθησε να γίνει και η εθνική ομάδα μπάσκετ ώστε να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μπάσκετ που ξεκινά σήμερα στη Μανίλα – η Εθνική μας ξεκινά τα παιχνίδια της τη δεύτερη μέρα του, δηλαδή Σάββατο πρωί. Αν οι παίκτες της Εθνικής μας στο διάστημα της δύσκολης προετοιμασίας που ολοκληρώθηκε με τέσσερις ήττες στη σειρά κατάφεραν να γίνουν μια μεγάλη παρέα στην οποία υπάρχουν φίλοι ικανοί να παίξουν ο ένας για τον άλλο, η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη μπορεί να κερδίσει την Ιορδανία και τη Νέα Ζηλανδία που θα βρει στον όμιλό της και να προκριθεί με τους Αμερικανούς στη δεύτερη φάση. Αν το κάνει θα έχει αποφύγει την πιο μεγάλη αποτυχία της. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα έλεγε πως αποτυχίες δεν υπάρχουν, αλλά κανείς αυτή τη φορά δεν θα συμφωνούσε μαζί του, ούτε οι συμπαίκτες του που χωρίς αυτόν έχουν μπροστά τους έναν Γολγοθά.

Πόντους

Ποιοι είναι οι Ιορδανοί και οι Νεοζηλανδοί θα πει κάποιος. Πρόκειται για ομάδες που η Εθνική μας στα ανάλογα τουρνουά κέρδιζε κάποτε εύκολα: με τους Νεοζηλανδούς έχει αγωνιστεί κι αρκετά συχνά – τελευταία φορά στην Κίνα το 2019 όταν ο Γιάννης τούς έβαλε καμιά 40αριά πόντους. Είναι δύσκολο να πείσεις τον κόσμο ότι πρόκειται για ομάδες που έχουν κάνει πρόοδο. Ελπίζω τουλάχιστον να πείσει για αυτό ο Ιτούδης τους παίκτες του…