Το «φαινόμενο Σάντσεθ»

Τον Μάιο, όταν ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε πρόωρες γενικές εκλογές, οι σχολιαστές διχάστηκαν για το αν επρόκειτο για πολιτική αυτοκτονία ή για μια λαμπρή κίνηση τακτικής.

Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα είχε μόλις υποστεί μεγάλες απώλειες στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές και οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ένας συντηρητικός ακροδεξιός συνασπισμός επρόκειτο να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Αλλά οι δημοσκοπήσεις έκαναν για άλλη μία φορά λάθος. Ο Σάντσεθ αψήφησε τις προσδοκίες και εξασφάλισε το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα των Σοσιαλιστών σε ποσοστιαία βάση από το 2008, με 31,7%. Αυτό δεν ήταν αρκετό για σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όμως η συμμετοχή του στις πέμπτες γενικές εκλογές σε λιγότερο από οκτώ χρόνια αποδείχθηκε ως άλλη μία επιστροφή από τον αναμφισβήτητα πιο επιτυχημένο κεντροαριστερό πολιτικό στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία.

Η σταθερότητα

Ενώ άλλα παραδοσιακά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη αντιμετώπισαν παρακμή ή πόλωση, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ισπανίας παρέμεινε σχετικά σταθερό – ακόμα και όταν η ισπανική πολιτική βρισκόταν σε κρίση. Οταν ανέλαβε για πρώτη φορά το κόμμα το 2014, κάποιοι είδαν σε εκείνον απλά ένα όμορφο πρόσωπο, αλλά αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχής σε τολμηρούς πολιτικούς ελιγμούς. Η φήμη του ως πολιτικού επιζώντος δημιουργήθηκε αρχικά ύστερα από ένα εσωτερικό πραξικόπημα που τον ανάγκασε να παραιτηθεί από την ηγεσία των Σοσιαλιστών τον Οκτώβριο του 2016.

Ωστόσο, επανεφηύρε τον εαυτό του ως υποψήφιος κατά του κατεστημένου στην επόμενη κούρσα ηγεσίας. Σε μια στιγμή που το αριστερό λαϊκιστικό κόμμα Unidas Podemos απείλησε να ξεπεράσει τους Σοσιαλιστές ως τη μεγαλύτερη προοδευτική δύναμη στην Ισπανία, ο Σάντσεθ άρχισε να περιοδεύει στη χώρα με το οικογενειακό του αυτοκίνητο και ανέστησε το κόμμα του.

Εκτοτε φαίνεται να βρίσκει πάντα τον παλμό των ψηφοφόρων, επιδεικνύοντας πραγματισμό και ευελιξία, ιδίως καθώς τα τελευταία χρόνια χρειαζόταν τις ψήφους καταλανικών και βασκικών κομμάτων για να κυβερνήσει. Και τώρα, εκτός απροόπτου, όλα δείχνουν για άλλη μία φορά πως θα συνεχίσουμε να συζητάμε για το «φαινόμενο Σάντσεθ».