Συρρίκνωση

Διαβάζω τη χθεσινή «Αυγή», την επίσημη εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Κυκλοφόρησε ουσιαστικά με ένα θέμα: την υπουργό Πολιτισμού και τους αρχαιολόγους του Δημοσίου.

Η καλή εφημερίδα κάνει λόγο για «εκδίκηση της Μενδώνη». Μεταφράζει δηλαδή τη δήλωση της υποψήφιας για την αρχηγία, της Εφης Αχτσιόγλου, η οποία έκανε λόγο για «ρεβάνς της Μενδώνη».

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, επίσης διεκδικητής της ηγεσίας, μετέφρασε μόνος του τη δήλωση της ανθυποψηφίου του. Από την Επίδαυρο, έκανε τη Μενδώνη όχι μόνο εκδικήτρια της Κουτσούμπα αλλά και της Εκάβης.

Κρίμα που ανάλογες δηλώσεις δεν έχουν κάνει ο Νίκος Παππάς και, κυρίως, ο Στέφανος Τζουμάκας. Δεν είναι κουλτουριάρηδες;

Τι σημαίνει όλο αυτό; Οτι ο μόνος που έλαβε το εκλογικό μήνυμα του 18% στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, που στην Καλιφόρνια μαθαίνει τα καλά του καπιταλισμού. Οι άλλοι, που παρέμειναν στη χώρα και στο κόμμα, συνεχίζουν το παλιό τροπάριο.

Τι τους προσέφερε η πρόσδεση στην γκρίνια του σωματείου των αρχαιολόγων του Δημοσίου; Τι απέφερε, πολιτικά και εκλογικά, η επιλογή τους να μποϊκοτάρουν την επένδυση του Ελληνικού διότι δήθεν κάτω από τα αεροπλάνα υπήρχαν αρχαία;

Τι απέφερε η επιλογή να στηρίξουν τους αριστεριστές δημόσιους υπαλλήλους της αρχαιολογίας που ισχυρίζονταν ότι η Ακρόπολη τσιμεντώθηκε ή ότι ο Λιγνάδης (για τον οποίο είχαν αποφασίσει πριν αποφανθεί το δικαστήριο) είναι ΝΔ;

Τι τους ωφέλησε η ταύτιση με τη γενική υστερία κατά της χώρας στο θέμα της ανύπαρκτης άταφης Μαρίας του Εβρου που δήθεν πέθανε από ανύπαρκτο σκορπιό στον Εβρο;

Και τι τους ωφέλησε η σύμπλευση με την πρόεδρο του σωματείου που διακινούσε στα κοινωνικά δίκτυα το δήθεν αρχαίο όστρακο που έγραφε ότι ο Μητσοτάκης μπιπμπίπ;

Τίποτα δεν τους ωφέλησε. Οι πολίτες έχουν πλέον μάθει τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και τι οι παραφυάδες του στους μαζικούς χώρους.

Στο κόμμα, που συνετρίβη, ακόμα δεν κατάλαβαν ότι δεν έχει νόημα να ακολουθούν την κυβέρνηση, ψάχνοντας για πλασματικά ή πραγματικά λάθη προκειμένου να αρχίσουν την γκρίνια; Δεν κατάλαβαν ότι η εποχή της διαμαρτυρίας τελείωσε; Οτι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις πολιτικές του, κατέδειξε τα αδιέξοδά της;

Οι πολίτες χρειάζονται προτάσεις για το σήμερα και για το αύριο. Πολιτικό σχέδιο, διαχείριση, πειστικές εναλλακτικές επιλογές, προσωπικότητες που θα υποσχεθούν ότι μπορούν να υλοποιήσουν κυβερνητικό σχέδιο.

Από γκρίνια κι από κακομοιριά έχουν χορτάσει. Γνωρίζουν ακόμα και ποιοι γκρινιάζουν από αμηχανία (απορία ψάλτου βηξ) ή από συμφέρον – όπως ο συνδικαλισμός των αρχαιολόγων του Δημοσίου, που νέμονται το ακίνητο-φιλέτο του Δημοσίου.

Το θέμα για τον ΣΥΡΙΖΑ του αύριο είναι αν έχει να πει οτιδήποτε για τα πραγματικά προβλήματα που μας απασχολούν. Αν μπορούν οι επίδοξοι ηγέτες του να σχεδιάσουν πολιτικά οτιδήποτε ξεπερνάει τις συνδικαλιστικές κορόνες, τον λυρισμό, τις καταγγελίες και την έντεχνη αγανάκτηση.

Αν δεν βρουν πειστικό λόγο, που δεν θα είναι ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίσαμε και των φίλων τους, θα συνεχίσουν να συρρικνώνονται.