Αρχές

Τις δηλώσεις του για τη μεταχείριση των κροατών χούλιγκαν από την Ελλάδα ως «αιχμαλώτων πολέμου», και τη διασπορά τους σε διάφορες φυλακές «ώστε να χτυπηθούν και να βιαστούν», προφανώς τις έχετε δει. Αυτό που ίσως δεν έχετε προσέξει είναι πως ο Ζόραν Μιλάνοβιτς δηλώνει  αριστερός. «Ο κεντροαριστερός Μιλάνοβιτς νίκησε την εθνικίστρια αντίπαλό του», σημείωνε το BBC μετά τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2020. «Απέναντι στις υποσχέσεις της αντιπάλου του για μια “πραγματική Κροατία”, ο σοσιαλδημοκράτης Μιλάνοβιτς αντέταξε το όραμά του για μια “κανονική Κροατία”, μια φιλελεύθερη δημοκρατία που θα εξασφαλίζει ισότητα για όλους τους πολίτες της», τόνιζε το France24.

Ωραία, παχιά λόγια. Που στη βαλκανική πραγματικότητα αποκτούν ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο από αυτό που θεωρητικά έχουν. Και ο μεγαλύτερος σφαγέας των Βαλκανίων άλλωστε, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, αρχηγός ενός «σοσιαλιστικού κόμματος» ήταν μέχρι τον θάνατό του. Αυτό που οι «αριστεροί» της περιοχής έχουν πάντως κοινό στις μέρες μας με πολλούς από τους «αριστερούς» του υπόλοιπου πλανήτη είναι ο φιλορωσισμός τους. Που κρύβεται συχνά πίσω από την τήρηση «ουδετερότητας» απέναντι στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Το σχήμα είναι γνωστό, το έχουμε ακούσει από τα χείλη του Μελανσόν, ηγετικών στελεχών του Die Linke, του Λούλα, αλλά και του Αλέξη Τσίπρα: η Ρωσία δεν είναι η μόνη που φέρει ευθύνη γι’ αυτόν τον πόλεμο και ο εξοπλισμός της Ουκρανίας από τη Δύση δεν κάνει τίποτα άλλο από το να παρατείνει την αιματοχυσία. Για τον Μιλάνοβιτς, ο οποίος από τότε που εξελέγη πρόεδρος ευθυγραμμίζεται πλήρως με τον ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπαν και τον σερβοβόσνιο αυτονομιστή Μίλοραντ Ντόντικ, η ανατροπή του φιλορώσου προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς το 2014 ήταν «πραξικόπημα», η στάση της ΕΕ στην Ουκρανία είναι «ανήθικη» και η Κριμαία «δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά» στην Ουκρανία.

Ο κροάτης πρόεδρος είναι όμως και πονηρός, ένα χαρακτηριστικό που ομολογουμένως δεν ενδημεί μόνο μεταξύ των αριστερών. Πέρυσι δήλωσε ότι αντιτάσσεται στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, όχι επειδή έχει κάτι με αυτές τις χώρες, αλλά επειδή θέλει με αυτόν τον τρόπο να πιέσει την ΕΕ και τις ΗΠΑ να αναγκάσουν τη Βοσνία να αλλάξει τον εκλογικό της νόμο, ώστε να μπορέσει το Κροατικό Κόμμα της χώρας αυτής να εκλέξει εκπροσώπους του σε κυβερνητικές θέσεις!

Μιλάμε για άνθρωπο με αρχές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι όποιες καταγγελίες του για τη μεταχείριση των χούλιγκαν από τις ελληνικές Αρχές πρέπει να αντιμετωπίζονται με βελοπουλιάδες. Η καλύτερη απάντηση που μπορεί να δοθεί σε έναν εθνικιστή ο οποίος θεωρεί πρότυπο δικαιοσύνης τη ρωσική είναι η άψογη λειτουργία του ελληνικού κράτους δικαίου. Για τον φόνο του Μιχάλη Κατσουρή δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη, υπάρχουν συγκεκριμένοι δράστες με συγκεκριμένους συνεργούς. Και πρέπει το ταχύτερο να ταυτοποιηθούν.