Ημερολόγιο περιοδείας
Τρεις καλλιτέχνες καταγράφουν στιγμιότυπα και εντυπώσεις από τους σταθμούς {LF}των περιοδειών τους με παραστάσεις ανά την Ελλάδα
Οργώνουν την Ελλάδα, επισκέπτονται πόλεις και χωριά για να παρουσιάσουν
τις παραστάσεις τους. Οι ρυθμοί είναι αδυσώπητοι από τις διαρκείς μετακινήσεις,
αλλά κάποιες εικόνες και στιγμές τις έχουν αιχμαλωτίσει στο κινητό, στο μυαλό και
στην καρδιά τους. Και όταν τις ανακαλούν περιγράφουν τις πιο ξεχωριστές στιγμές που έζησαν.
Παυλίνα Βουλγαράκη
Η συναυλία στον Αρδα,
η «πρεμιέρα» στα Γιάννινα
Η περιοδεία μου φέτος είχε πολλούς όμορφους προορισμούς και είναι δύσκολο να ξεχωρίσω έναν. Λάβαμε πολλή αγάπη, συναντήσαμε καινούργιους ανθρώπους, γνωρίσαμε καινούργιες παραδόσεις από διαφορετικά μέρη. Κοιτάζω τις φωτογραφίες μου και έρχονται στο μυαλό μου τόσο ωραίες εικόνες και συναισθήματα. Οπως αυτή από τη συναυλία μου στον Αρδα. Για να κάνω δίκαιη «μοιρασιά» θα βάλω φωτογραφία από τον Αρδα και θα μιλήσω για τη συναυλία μου στα Γιάννινα, στον πολυχώρο Αγορά. Κατ’ αρχάς, επειδή δεν τα είχα επισκεφθεί ποτέ. Πολλές φορές έτυχε να περάσω από την πόλη αλλά χωρίς να μείνω για να την περπατήσω. Ετσι φέτος, επειδή φτάσαμε αρκετά νωρίς, μου δόθηκε η ευκαιρία να δω το κάστρο, τη λίμνη και ενθουσιάστηκα. Είναι από τις ομορφότερες πόλεις όπου έχω πάει ποτέ.
Επίσης, επειδή έτρεχε η έκθεση «Πλάσματα», σε κάθε σημείο της πόλης υπήρχαν έργα τέχνης, κάποια από τα οποία ήταν φίλων μου. Σε ό,τι αφορά το μουσικό κομμάτι, ήταν μια παράσταση όπου αισθάνθηκα πάρα πολύ συντονισμένη με τους ακροατές. Ως μια μικρή απόδειξη αυτής της επικοινωνίας ήταν ότι τόλμησα να παρουσιάσω νέα μου τραγούδια, ακυκλοφόρητα, κάτι που δεν το κάνω εύκολα. Καλλιεργήθηκε η ενέργεια έτσι ώστε να αισθανθώ την ασφάλεια για να το κάνω. Στα θετικά αυτής της παράστασης είναι και το ότι μετά το λάιβ συναντήθηκα τυχαία με δύο από τους αγαπημένους μου ράπερ, τη Μαρίνα και τον Anser, και πήγαμε για ποτό. Επικοινωνήσαμε και γνωρίστηκα καλύτερα με τη Μαρίνα. Πιστεύω ότι είναι μια γνωριμία που θα δώσει πολλά σε προσωπικό επίπεδο. Πολύ όμορφη στιγμή επίσης ήταν όταν ένα κοριτσάκι, που μόλις είχε τελειώσει με τις Πανελλαδικές, έφαγε τη μάνα του να το φέρει – η μαμά, φρεσκοχωρισμένη, καμία όρεξη δεν είχε να έρθει στο λάιβ. Κι εν τέλει η μητέρα κατέληξε σε μεγαλύτερη φαν από την κόρη. Της βγήκε όλο το συναίσθημα που κρατούσε καιρό μέσα της, από ό,τι μου είπε. Κι αυτόματα βγήκε και σε μένα. Ενιωσα να την ξέρω.














