Περιοδείες – συμπλήρωμα

Θοδωρής Βουτσικάκης

«Γιατί να νοσταλγώ
αφού ανυπομονώ»

Κάθε καλοκαίρι η αίσθηση που έχω όταν τραγουδάω είναι διαφορετική από κάθε άλλη εποχή. Γεννήθηκα καλοκαίρι βλέπετε, όποτε νιώθω ότι οι δικές μου ρίζες είναι θάλασσα. Στη σκηνή, αναπνέω και το μυαλό μου αλλάζει θέσεις, σαν να ‘μαι παιδί, έφηβος κι ενήλικος μαζί. Ξέρω πως ακούγεται περίεργο αλλά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Είμαι σίγουρος πως τα εξωτερικά ερεθίσματα – ένας ήχος, κάτι που βλέπω ή που μυρίζω ακόμα – μου θυμίζουν πράγματα και παίζουν τον ρόλο τους. Με τον καιρό μαθαίνω όλα αυτά να τα κάνω τραγούδι. Φέτος, έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια, γέμισαν ξανά οι θερινές μου μέρες, με πρόβες, συναυλίες, ταξίδια και όλα τα συμπαρομαρτούντα που άλλοτε βέβαια γίνονται αγχωτικά, αλλά στο τέλος παίρνω μια ώθηση από ένα ωραίο αποτέλεσμα που είναι κάτι το αναντικατάστατο. Με τη Λίνα Νικολακοπούλου στη Λευκωσία και τα ακόμα ακυκλοφόρητα νέα μας τραγούδια, έκανα καινούργιους φίλους. Είχα χρόνια να ζήσω τόσο θερμό κοινό. Ηταν σαν να με περίμεναν καιρό κι εγώ απλά δεν το ήξερα. Δεν θα ξεχάσω το βλέμμα της Δέσποινας Μπεμπεδέλη μετά τη συναυλία. Με τον Δημήτρη Μαραμή και τον Μάριο Φραγκούλη ζήσαμε μια ονειρική μεταμεσονύκτια γενική πρόβα στους Δελφούς και μια θυελλώδη μισή, με το ζόρι, συναυλία αφού η καταιγίδα μας τα έκανε όλα κυριολεκτικά μούσκεμα. Ομολογώ πως φοβήθηκα λίγο αυτό που γινόταν από πάνω μας! Ευτυχώς όμως είχαμε και τον «Ερωτόκριτο» στους Κήπους Αλιάρτου, που παρά τον καύσωνα μου έφερε ξανά όλη τη συγκίνηση αυτού του έργου και αυτής της εμπειρίας σε ένα φυσικό σκηνικό πανέμορφο.

Με όλα τα απρόβλεπτα που έχουν οι ανοιχτοί χώροι και οι μήνες αυτοί γενικά, καταφέραμε να κάνουμε και το αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη στη Ναύπακτο, στο ενετικό λιμάνι. Γέλασα πολύ που μετά τη συναυλία ήρθαν να με βρουν δυο άνθρωποι και ξαφνιασμένοι με ρώτησαν γιατί δεν είπα την «Ομορφη Ζωή» και το «Τυχερό Αστέρι». Τις ωραίες στιγμές τις έχουμε τοποθετημένες καθημερινά μέσα μας και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις κάθε φορά κάτι «περισσότερο ή λιγότερο». Κρατάω μια φράση της Μαρίας Φαραντούρη που είπε πριν από λίγο καιρό σε μια φίλη μου. «Γιατί να νοσταλγώ αφού κάθε φορά ανυπομονώ για το επόμενο»! Ετσι λοιπόν δίνω κι εγώ τα επόμενα ραντεβού για τις προσωπικές μου εμφανίσεις, στη Θεσσαλονίκη, τη Χίο, τη Νεμέα, το Ηρώδειο με τα τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, και άλλα που έρχονται. Καλή μας αντάμωση.