Homo homini lupus est

Μια μάνα κλαίει το παιδί της. Μια χώρα θρηνεί. Τι σημασία έχουν τα λόγια; Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μόνιμα το ίδιο σενάριο. Μια κοινωνία που δεν μαθαίνει. Τα θύματα πολλαπλασιάζονται. Καμία ασφάλεια. Δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει. Το ποδόσφαιρο έχει γίνει εδώ και χρόνια το καλύτερο καταφύγιο για σχιζοφρενικές συμπεριφορές. Πόλεμο δεν έχουμε, αλλά κάθε φορά θα βρεθεί τρόπος για να καταλήξουμε στην τραγωδία. Ηρθαν απέξω σαν σε πολεμική ταινία και χτύπησαν σαν κομάντο. Νοσηρή φαντασία. Για τους ίδιους (τώρα ήταν οι Κροάτες) ήταν μια επιτυχία. Για παράσημο. Πόσο άρρωστα άτομα. Πανδημία. Εχουν γίνει τόσα κι άλλα τόσα, αλλά δεν ασχοληθήκαμε επειδή δεν υπήρξε νεκρός. Τώρα έχουμε και πάλι. Λέξεις και καταδίκες χιλιάδες. Φταίει η Αστυνομία. Το λες και προχωράς. Μυαλό δεν βάζουμε. Ελληνες, Κροάτες και όλα τα Βαλκάνια. Δεν είναι παρηγοριά, αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει παντού. Μίσος. Αδικαιολόγητο. Με όπλο το ποδόσφαιρο. Σφάζονται παντού. Αντί για στολή, φανέλα της ομάδας. Τη βάζουν μπροστά και όλοι γίνονται μάγκες. Με λίγες λαβωματιές ουδείς ασχολείται, ε; Μεσαίωνας. Ο κόσμος έχει πάρει για τα καλά την κατηφόρα. Ο πολιτισμός μας είναι σε σήψη. Μόρφωση, εκπαίδευση, ανάπτυξη, λεφτά, αλλά τα φονικά ένστικτα του ατόμου είναι πάντα εδώ. Ολα είναι εντελώς τρελά, βασιλεύει το πραγματικό χάος.

Φυσικά, όχι με τη συγκεκριμένη έννοια. Το χάος είναι ουσιαστικά στο μυαλό των ανθρώπων. Αναζητούν κάποια μορφή «εκδίκησης». Οπαδοί από διαφορετικές χώρες έχουν σχέσεις αδελφικές. Συνήθως όχι πολιτισμένες. Είναι «πολεμιστές». Σε κάθε ματς μια κερκίδα εύχεται «συλλυπητήρια» για κάποιο θύμα. Και πάρε και με μερικές χιλιάδες τουίτ αγανάκτησης και ευχολογίων. Σπορ, έθνη, θρησκείες, ιδεολογικές βάσεις ανούσιων σχέσεων, και τα λοιπά και τα λοιπά. Ολα αυτά μαζί δεν έχουν πλέον νόημα. Το ποδόσφαιρο, όπως έχουν τα πράγματα, έχει γίνει ένα είδος πολέμου. Παραφράζοντας τον Κλάουζεβιτς: «Το ποδόσφαιρο είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα». Μια πολιτική που επιτρέπει τη φονική σκέψη και δράση για να καλύψει άλλες καταστάσεις. Ισως η σκέψη του Τόμας Χομπς «bellum omnium contra omnes» – ένας πόλεμος όλων εναντίον όλων – να ταίριαζε ακόμα καλύτερα. Μάλλον όχι. «Homo homini lupus est» (ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο)…