Οπλο του η ομοιογένεια

Υπάρχουν κάποια στοιχεία σε οποιοδήποτε παιχνίδι κληθείς να παρακολουθήσεις που αμέσως καταλαβαίνεις «πού το πάει ο προπονητής». Συνέβη στην αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με τη Ντνίπρο-1. Το 3-1 ισοδυναμεί με «μισή και παραπάνω πρόκριση» για τους Πράσινους και ταυτόχρονα τα δεδομένα του αγώνα αποκαλύπτουν καθαρά τη φιλοσοφία του Γιοβάνοβιτς.

Τη γνωρίζαμε όχι μόνο από τις προηγούμενες σεζόν του στον Παναθηναϊκό αλλά και από τη θητεία του σε άλλες ομάδες. Πως νοιάζεται για την αμυντική λειτουργία, πρώτα ενδιαφέρεται για τα μετόπισθεν και μετά για το επιθετικό κομμάτι. Δεν είναι κακό αυτό, ούτε σημαίνει πως ως τεχνικός στερείται ικανοτήτων να δώσει πράγματα στους κυνηγούς ή δεν θέλει να αναπτύσσεται η ομάδα του. Δεν αφαιρεί την επιθετική φιλοσοφία. Απλά, το δεδομένο είναι το ακόλουθο: ο Ιβάν θέλει ομοιογένεια. Σφιχτό σύνολο. Κάπως έτσι, η πεντάδα της άμυνας που άρχισε το ματς ήταν η ίδια με ένα αντίστοιχο περσινό ραντεβού, τέτοια εποχή περίπου, αυτό με τη Σλάβια Πράγας. Μπρινιόλι, Κώτσιρας, Χουάνκαρ, Σένκεφελντ, Μάγκνουσον. Αυτούς έχει και δεν τους αλλάζει ο τεχνικός. Θα έλεγε κάποιος πως μπορεί να το κάνει μόνο σε περιπτώσεις τραυματισμού ή καρτών και αυτό ισχύει για τους τέσσερις από τους πέντε (εξαίρεση ο Κώτσιρας). Και όταν λαβώθηκε ο Σένκεφελντ μπήκε μέσα ο Γεντβάι, δηλαδή ένας αμυντικός υψηλών παραστάσεων και εμπειριών. Εδώ, ίσως, να βρίσκεται το δεύτερο σημείο-κλειδί της φετινής ομάδας. Εχει λύσεις. Αυξάνεται η ποιότητα και στον πάγκο, όπως αντιστοίχως και ο συναγωνισμός. Μένει να φανεί το πώς ο κόουτς και οι αρμόδιοι θα κρατήσουν «ζεστούς» όλους τους παίκτες, πώς  δηλαδή θα μοιράσουν τον χρόνο συμμετοχής προκειμένου η μεγάλη πλειοψηφία να ικανοποιείται. Αλλωστε, ο ΠΑΟ το βράδυ της Τρίτης είχε την πολυτέλεια να περάσουν ως αλλαγές ποδοσφαιριστές όπως ο Ιωαννίδης, ο Βέρμπιτς και ο Μαντσίνι, που σε άλλες εποχές ασφαλώς θα έπαιρναν στο Τριφύλλι φανέλα βασικού. Πάει να πει ότι ανέβηκε επίπεδο ο ΠΑΟ. Εχοντας ασφαλίσει, λοιπόν, την πίσω ζώνη ο προπονητής, μπορεί να κοιτάξει και το μπροστινό κομμάτι. Οχι μόνο με τον Μπερνάρ όπως πέρυσι ή τον Παλάσιος, αλλά έχοντας τη συνδρομή του Τζούρισιτς και του Βιλένα, δύο παικτών με ταλέντο να δημιουργούν τόσο για την ομάδα όσο και για τον εαυτό τους. Αυτοί θα έχουν τον πρώτο λόγο στην ανάπτυξη του Παναθηναϊκού.