Συνδικαλισμός και πολιτική

Εθνοκτόνο συνδικαλισμό: Ετσι τον είχε χαρακτηρίσει πολύ σεβαστό κι αγαπητό πρόσωπο. Λαμπρός ακαδημαϊκός και σεβαστός για την ευρυμάθειά του. Κι όχι μόνο για τις νομικές του γνώσεις. Μακροημέρευσε, διδάσκοντας ήθος. Σε μας και στην Ακαδημία. Σε όλους. Μάκαρι να υπήρχαν κι άλλοι. Προφανώς αναφέρονταν στον συνδικαλισμό. Τον απώτερο κι όχι μόνο. Με τις απεργίες. Ξέφρενες που ανάγκασαν σε χρεοκοπία ακμάζουσες επιχειρήσεις. Την εποχή του κομματικού συνδικαλισμού. Εντολοδόχοι συνδικαλιστές. Γραμμή απ’ το κόμμα. Χάριν των εργαζομένων. Δήθεν. Πράσινες, κόκκινες, ακόμη και λίγο μπλε, καταλήψεις. Πορείες. Σιδερόφραχτες. Ξυλοδαρμοί. Ολοι ηττημένοι.

Η συνήθης κατάληξη. Εκτός κάποιων συνδικαλιστών και των απογόνων τους.     Συνδικαλισμός. Ξεκίνησε απαγορευμένος. Χρειάστηκαν θυσίες κι αγώνες. Κι αίμα. Πολύ. Για τα αυτονόητα. Που δεν ήταν. Παραμένει ο σκοπός. Ιερός. Προστασία εργαζομένων, των δικαιωμάτων τους από τους εργοδότες. Εξετράπη κι αυτός. Ολα φθίνουν. Σημεία των καιρών; Ισως. Συνδικαλισμός σημαίνει να νοιάζεσαι για τα συμφέροντα των συναδέλφων σου με το βλέμμα στην κοινωνία απ’ την οποία προέρχονται και στην οποία καταλήγουν χωρίς ιδιοτέλεια. Χωρίς κέρδος. Με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και με διαπαιδαγώγηση. Με απεξαρτήσεις. Χωρίς ενοχές. Συνεχής αγώνας. Αίσθημα ευθύνης. Καθαρότης. Μπροστά και ψηλά χωρίς στάδιο ανέλιξης. Στην πολιτική ή αλλού.

Ή τακτοποίησης. Ο συνδικαλισμός όπως κάθε -ισμός μπορεί να γίνει εθνοκτόνος. Τα πρόσωπα κατευθύνουν τα πράγματα κι όχι το αντίθετο. Αρμονική συνύπαρξη με την κοινωνία. Επωφελεία κι όχι επί ζημία. Ακηδεμόνευτος κι όχι ό,τι κι όπως συμφέρει το κόμμα. Σχέσεις ισότιμες και αληθινές με σεβασμό αμοιβαίο. Που αποκτάται. Κατακτάται. Κι αγώνας για δικαιότερη κοινωνία. Κι αυτό είναι ο τελικός σκοπός. Σε κάθε διεκδίκηση. Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος.