Οι προδότες, οι προδοσίες και οι προδομένοι

Ο θόρυβος που έγινε για τη φυγή του μπασκετμπολίστα Κώστα Σλούκα από τον Ολυμπιακό και την υπογραφή του στον ΠΑΟ κράτησε στην πραγματικότητα μερικές ώρες – ούτε καν μέρες. Αλλά το ζήτημα της «προδοσίας» του παίκτη θα ξανάρθει στην επικαιρότητα όταν φτάσουν οι μέρες των ματς του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟ για το πρωτάθλημα και την Ευρωλίγκα: στο ΣΕΦ θα γίνει χαμός. Ετσι συμβαίνει με τον καθένα που έχει αφήσει τον Ολυμπιακό για τον ΠΑΟ (κι αντίστροφα) ή την Μπαρτσελόνα για τη Ρεάλ Μαδρίτης ή τη Λάτσιο για τη Ρόμα. Στις παραδοσιακές εντάσεις που συνόδευαν αυτές τις μεταγραφές έχει τώρα προστεθεί και ο θόρυβος που γίνεται στα social media. Eίναι τόσο μεγάλος που οι επαγγελματίες αθλητές όλο και περισσότερο αποφεύγουν αυτού του τύπου τις επιλογές. Για τους καλούς, υπάρχουν πολλές ομάδες ικανές να πληρώσουν τα συμβόλαια που θέλουν. Χωρίς έξτρα μπελάδες.

Επιλογές

Υπάρχουν προδότες στον επαγγελματικό αθλητισμό; Η λογική λέει όχι. Ο επαγγελματίας είναι φύσει υποχρεωμένος να κάνει επιλογές καριέρας – για αυτό άλλωστε γίνεται επαγγελματίας. Στις αντιδράσεις που υπήρξαν για την απόφαση του Σλούκα ξεχώρισα τη δήλωση του Γιώργου Πρίντεζη, αρχηγού του Ολυμπιακού και κάποτε «σημαία» του. Ο Πρίντεζης είπε πως «ο κάθε άνθρωπος παίρνει τις δικές του αποφάσεις» και ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι», και πρόσθεσε πως «ο καθένας σκέφτεται και αντιμετωπίζει τις καταστάσεις όπως πιστεύει καλύτερα για εκείνον, την οικογένειά του, τον εγωισμό του και αυτά που πιστεύει ότι μπορεί να κάνει». Δεν επιτέθηκε στον Σλούκα μολονότι θα του ήταν πολύ εύκολο και θα του χάριζε κι ακόμα μεγαλύτερη δημοφιλία στις τάξεις των οπαδών του Ολυμπιακού. Δεν το έκανε γιατί γνωρίζει πως οι δύσκολες αποφάσεις ανήκουν σε όποιον τις παίρνει. Κι ο χρόνος και μόνο δείχνει αν όποιος τις πήρε δικαιώθηκε.

Κανόνας

Το πραγματικό ωραίο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι δεν υπάρχει κανόνας – θέλω να πω πως δεν υπάρχει τίποτα που να οδηγεί στο συμπέρασμα πως μια επιλογή θα αποδειχτεί ή όχι επιτυχημένη. Σχεδόν πάντα αυτό που μένει σε όποιον αποφασίζει να αλλάξει στρατόπεδο είναι η ικανοποίηση της μεγαλύτερης αμοιβής: πάντα τα χρήματα που παίρνει όποιος φεύγει είναι πολλά, γιατί τα χρήματα βοηθάνε ώστε να ξεπεραστούν οι όποιες αναστολές. Αλλά άλλο τα χρήματα κι άλλο η καριέρα. Το να τα δικαιολογήσεις μάλιστα τα χρήματα είναι πιο δύσκολο από το να υπογράψεις σε μια ομάδα που μέχρι χθες έβλεπες ως αντίπαλο.

Θύελλες

Πολλοί από όσους αντιμετωπίστηκαν από τους οπαδούς ως προδότες έκαναν στη συνέχεια καριέρες που δικαίωσαν την επιλογή τους. Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς π.χ. Αφησε κάποτε, ως προπονητής, την ΑΕΚ για τον Ολυμπιακό προκαλώντας θύελλες αντιδράσεων για χρόνια. Στον Ολυμπιακό όμως έκανε εξαιρετική δουλειά και του αναγνωρίσθηκε και όταν έφυγε – μάλιστα είναι από αυτούς που στον Ολυμπιακό επέστρεψαν. Το ωραίο είναι ότι επέστρεψε και στην ΑΕΚ – ίσως αυτό να ήταν και η πιο μεγάλη αναγνώριση της αξίας του. Ενας άλλος που δικαιώθηκε γιατί άφησε τον ένα αιώνιο για τον άλλο είναι φυσικά ο Βασίλης Σπανούλης. Στον Ολυμπιακό μεγαλούργησε πετυχαίνοντας μάλιστα να έχει λόγο σε όλα: είναι κοινό μυστικό πως εκτός από ηγέτης της ομάδας ήταν πάντα και συνομιλητής των αδελφών Αγγελόπουλων. Εξαιρετικά τα πήγε στον Ολυμπιακό και ο Αντώνης Νικοπολίδης που άφησε τον ΠΑΟ για να κατηφορίσει στον Πειραιά και μάλιστα λίγες εβδομάδες μετά την κατάκτηση του Euro του 2004. Δεν ήταν μικρή και η προσφορά του Μιχάλη Κωνσταντίνου, που κι αυτός άφησε τον ΠΑΟ για τον Ολυμπιακό, αλλά και του Κώστα Μανωλά που προτίμησε τον Ολυμπιακό από την ΑΕΚ πριν απ’ την ευρωπαϊκή του καριέρα.

Ξένοι

Στο μπάσκετ οι παίκτες που έχουν περάσει απευθείας (και χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς) από τη μία ομάδα στην άλλη είναι σχετικά λίγοι και κάποιοι από αυτούς είναι ξένοι. Ο Ρότζερς και ο Ζίζιτς έπαιξαν καλύτερα στον ΠΑΟ από ό,τι στον Ολυμπιακό, ο Πάσπαλιε δεν κατάφερε να κάνει με τους Πράσινους όσα έκανε για τους Ερυθρόλευκους τον καιρό του Γιάννη Ιωαννίδη. Ο Λοτζέσκι έμεινε πιο πολύ στον Ολυμπιακό από όσο στον ΠΑΟ, αλλά σε μια κατάκτηση πρωταθλήματος από τους Πράσινους ήταν πρωταγωνιστής. Ο Βολκόφ υπήρξε κάποτε μια επικοινωνιακή επιτυχία του Ολυμπιακού που τον απέκτησε από τον ΠΑΟ όταν έχασε τον Πάσπαλιε από αυτόν – αλλά το σημαντικό της ιστορίας είναι ότι τον απέκτησε «πληρωμένο»: ο Βολκόφ για να φύγει και να επιτρέψει στον ΠΑΟ να πάρει τον Πάσπαλιε είχε εισπράξει όλο το δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του! Τα τελευταία χρόνια τη διαδρομή από τον Ολυμπιακό στον ΠΑΟ έκαναν κι ο Ιωάννης Παπαπέτρου και ο Δημήτρης Αγραβάνης, με τον δεύτερο να περνά για λίγο από την Πάτρα. Και οι δυο άκουσαν στις επιστροφές τους στο ΣΕΦ όσα δεν έχει ακούσει άνθρωπος. Η προσφορά τους όμως στον ΠΑΟ δεν ήταν εντυπωσιακή – ίσως γιατί η ίδια η πίεση της μεταγραφής έχει μια δυσκολία διαχείρισης τεράστια.

Ενδιαφέρον

Ολα αυτά πάντως έχουν ένα και μόνο σταθερό αποτέλεσμα: εκτοξεύουν το ενδιαφέρον για το μπάσκετ στα ύψη! Ο κόσμος δεν αγαπάει τους «προδότες», αλλά ζει και για τέτοιου είδους «προδοσίες»: συσπειρώνεται, αφήνει στην άκρη τις γκρίνιες, βλέπει νέους εχθρούς. Στα ομαδικά σπορ οι εχθροί πάντα λειτουργούν ως ένα νέο κίνητρο: ο Ολυμπιακός του χρόνου δεν θα παίξει μόνο κόντρα στον ΠΑΟ, θα παίξει και κόντρα στον Σλούκα. Και για του τρίτους και τους ουδέτερους τα ματς αυτά θα έχουν πραγματικά τεράστιο ενδιαφέρον αφού και η αντίδραση του παίκτη θα είναι από μόνη της ένα ειδικό κεφάλαιο. Αρκεί βέβαια τα ματς αυτά να γίνουν σε κανονικές συνθήκες. Πράγμα για το οποίο στην Ελλάδα δεν μπορείς ποτέ να είσαι βέβαιος.

Διακοπές

Αυτό είναι το μόνο μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει. Η περίφημη «ρητορική του μίσους» εν προκειμένω. Δεν μιλάμε για κάτι πρωτόγνωρο, αλλά στις εποχές των social media η έκφραση του μίσους δεν έχει όρια: τα όρια στην Ελλάδα δεν τα σέβονται ποτέ οι οπαδοί. Θυμόσαστε πώς ολοκληρώθηκε φέτος το πρωτάθλημα μπάσκετ; Οι οπαδοί του ΠΑΟ έσπασαν το γήπεδο για να μην ολοκληρωθεί το τέταρτο ματς των play offs: έκριναν ότι η ντροπή της διακοπής είναι καλύτερη από την οδύνη του διασυρμού. Στην Ελλάδα όλοι βρίσκουν λόγους για να διακόπτονται παιχνίδια. Ο Ολυμπιακός κυρίως πρέπει να προσέξει οι τόνοι να πέσουν. Θα βοηθούσε κι αν έβρισκε έναν παίκτη εξίσου καλό με τον Σλούκα.